Η ανακοίνωση της ΛΟΑΤΚΙ+ ΣΥΡΙΖΑ: «Η Έλενα Ακρίτα είναι μια πραγματική υπερασπίστρια των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»
Η Έλενα Ακρίτα συνειδητά και σταθερά με την αρθρογραφία της υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και για τον λόγο αυτό συχνά μπαίνει στο στόχαστρο όσων επιθυμούν κάποια/ες/οι να νοούνται «λιγότερο άνθρωποι» από άλλους ανθρώπους.
Η προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί διαχρονικά μια τολμηρή και ριψοκίνδυνη επιλογή και συχνά άτομα και ομάδες σε όλον τον κόσμο συμβαίνει να στοχοποιούνται, γιατί δεν επέλεξαν την σιωπή.
Για τη ΛΟΑΤΚΙ+ ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. η Έλενα Ακρίτα αποτελεί μια πραγματική υπερασπίστρια των δικαιωμάτων της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, αλλά ταυτόχρονα έχει αποδείξει ότι διαθέτει το βασικό χαρακτηριστικό των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων: Διεκδικεί για όλους τους ανθρώπους και παίρνει τα ρίσκα, που συνοδεύουν τους υπερασπιστές σε όλο τον κόσμο, συνειδητά.
O Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών αναγνώρισε από νωρίς (9 Δεκεμβρίου 1998, με το ψήφισμα 53/144) τον κομβικό ρόλο των υπερασπιστών στην προσπάθεια εδραίωσης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως και τους κινδύνους με τους οποίους έρχονται αντιμέτωποι.
Θα ισχυριστούν κάποιοι ότι η Έλενα Ακρίτα ως δημοσιογράφος απλώς «σχολιάζει» την επικαιρότητα και αυτή είναι μια δραστηριότητα που της επιβάλει η επαγγελματική της ιδιότητα κι όχι μια δραστηριότητα υπεράσπισης ευάλωτων κοινωνικά ομάδων.
Σαφώς η δημοσιογραφική επαγγελματική ιδιότητα δεν καθιστά apriori όλους τους δημοσιογράφους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Η Έλενα Ακρίτα θα μπορούσε να μην στέκεται δίπλα στους ανθρώπους, να μην τους υπερασπίζεται, να
σιωπά. Τη δημοσιογραφική επαγγελματική ιδιότητα φέρουν πολλά άτομα, αλλά δεν βιώνουν τη σιωπή τους ως συνενοχή όταν ο σεξισμός, ο ρατσισμός, η ομοφοβία, η τρανσφοβία και σε τελική ανάλυση ο μισανθρωπισμός ξεχειλίζουν το κοινωνικό
«ποτήρι».
Η Έλενα Ακρίτα θα μπορούσε να αξιοποιήσει τα προνόμια που της δίνουν η θέση και τα τόσα χρόνια της δουλειάς της και να ασχολείται μόνο με ταξίδια, διακοπές και παραστάσεις, αλλά εκείνη επέλεξε να μην γράφει σε κοσμικές στήλες και συνεχίζει να παίρνει το ρίσκο να καταγγέλλει παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και να τοποθετεί ξανά και ξανά τον εαυτό της στο στόχαστρο.
Η ΛΟΑΤΚΙ+ ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ- Π.Σ. στέκεται στο πλευρό της όπως στάθηκε κι εκείνη στο πλευρό μας για να μας υπερασπιστεί, όταν γίναμε «καρικατούρες» στις επιθεωρήσεις του κ. Μάρκου Σεφερλή, όχι «ανταποδοτικά», αλλά γιατί της αναγνωρίζουμε ότι με την αρθρογραφία της συμβάλλει καθοριστικά στην τήρηση και διάδοση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γιατί υπερασπιζόμενα τους υπερασπιστές μας διασφαλίσουμε και τη δική μας ασφάλεια απέναντι σε κάθε λογής κακοποιητές.
Θα συνεχίσουμε να παλεύουμε κι εμείς όπως κι εκείνη, δίπλα δίπλα, για μια δικαιότερη κοινωνία για όλους τους ανθρώπους μέχρι την ώρα που το αυτονόητο θα γίνει επιτέλους πραγματικότητα.
Η ανακοίνωση των ΛΟΑΤΚΙ+ οργανώσεων: «Εμείς θα μείνουμε με την Έλενα Ακρίτα»
Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Έλενα Ακρίτα σύμφωνα με απόφαση του Πρωτοδικείου Αθηνών πρέπει να καταβάλει 8.000 ευρώ στον Μάρκο Σεφερλή για κείμενο που είχε γράψει στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» το 2018, όταν οι θεατρικοί επιχειρηματίες του θεάτρου Παλλάς αποφάσισαν να διακόψουν την συνεργασία τους μαζί του.
Τι έκανε η Έλενα Ακρίτα για να αξίζει αυτή την ποινή; Δημοσίευσε ένα κείμενο που διαπιστώνει ό,τι ακριβώς νιώθουμε πολλές/ πολλοί / πολλά, ότι δηλαδή η σάτιρα του κ. Σεφερλή δε μας προκαλεί γέλια. Τουναντίον, γίνεται αντιληπτή από εμάς όπως και από πολλές κατηγορίες ανθρώπων που αποτελούν σταθερά «τους χαρακτήρες» στους οποίους στηρίζεται για να προκαλεί το γέλιο στο κοινό του, ως κακοποιητική. Ένα κοινό που μάλλον δεν δείχνει να ενδιαφέρεται για το αν η αντίδρασή του γέλιου του μπορεί να είναι κακοποιητική για κάποιον άλλον συνάνθρωπό του.
Στην ιστορία της θεατρικής αναπαράστασης, υπήρξαν πολλά θεάματα που στηρίχθηκαν στην «παλιά καλή συνταγή» του παρελθόντος, στις επιδείξεις των «Τεράτων»: τα περίφημα “Freak shows” που ήταν πολύ δημοφιλή τις περασμένες δεκαετίες και εύκολα μπορούσες να βρεις ένα “Τέρας” για να “θαυμάσεις” την παράσταση του, σε καρναβάλια, στο τσίρκο ή στα πανηγύρια.
Οι θεατρικές παραστάσεις του Μάρκου Σεφερλή μπορεί να μην κρύβουν πίσω από κουρτίνες τον άνθρωπο – Ελέφαντα, ή την Γυναίκα με τα τέσσερα πόδια αλλά, ανεξάρτητα από το ποια μπορεί να είναι η υποκειμενική τοποθέτηση του δημιουργού τους, πόσο διαφοροποιούνται στην αντίληψη του θεατή, όταν οι πρωταγωνιστές του, τα «τέρατά» του, οι πραγματικοί ήρωες, είναι οι γυναίκες άλλοτε ως «γυναικάρες» και άλλοτε ως «γυναικούλες», οι άνθρωποι με σωματικές δυσμορφίες, οι γκέι κ.ο.κ.
Στις δικές του παραστάσεις ο μπρουτάλ και μάτσο Έλληνας αφέντης- αρσενικό έχει πάντα δίκιο, οι γυναίκες ή είναι σημαντικές στη σεξουαλικοποιημένη τους διάσταση, υπηρετώντας το ένστικτο του ανωτέρω σερνικού, αλλιώς είναι «μπάζα» και άρα δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Γιατί -ως γνωστόν- ο άντρας ο πολλά βαρύς «με τα μπάζα δεν χτίζει», οι άνθρωποι με σωματικές δυσμορφίες είναι για να σπάμε πλάκα μαζί τους και οι γκέι είναι για κράξιμο, φτερά, πούπουλα, και ξεφώνημα.
Ποιο είναι όμως το όριο που χωρίζει τους απογόνους του Αριστοφάνη από ένα ομοφοβικό, χοντροφοβικό και σεξιστικό κρεσέντο επί σκηνής; Ένα κρεσέντο επικίνδυνο που μπολιάζει το κοινό του με σεξισμό, ομοφοβία, ξενοφοβία και μπόλικο
λαϊκισμό σε μια διαδικασία «ψυχαγωγίας» που νομιμοποιεί όλα τα ζωώδη ένστικτα;
Μήπως, η αντιμετώπιση της κοινωνικής απαξίας προς κοινωνικές ομάδες, ως «πλάκας» ή ως «σάτιρας» σταδιακά, εκπαιδεύει και συνεπώς, νομιμοποιεί όλες και όλους αυτούς που στα σχολεία και στις σχολές κάνουν «φάρσες» παρόμοιου τύπου σε κάθε Βαγγέλη Γιακουμάκη, που κοροϊδεύουν στην δουλειά τον γκέι συνάδελφο, που κράζουν τις γυναίκες όταν έχουν παραπάνω κιλά ή ξανθά μαλλιά.
Αποφάσεις, λοιπόν, δικαστηρίων που δεν στέκονται στο πλευρό του αδυνάτου, του χλευαζόμενου, που δεν παιδαγωγούν, που αντί να βάζουν φρένο, αν δεν επιτρέπουν, τουλάχιστον ανέχονται, να χτίζονται συνειδήσεις έτοιμες να λειτουργήσουν σαν τον όχλο του Κολοσσαίου που επίσης έδινε «στον λαό» το θέαμα που ζητούσε αιώνες πριν.
Το δικαστήριο σήμερα μας είπε ότι σε αυτή τη χώρα είναι ανεκτό, να αισθάνονται ότι κακοποιούνται από και επί σκηνής, γυναίκες, ξένοι, χοντροί, γκέι κ.ο.κ χωρίς να κουνιέται φύλλο. Το βασικότερο όμως, είναι ότι το δικαστήριο είπε ότι πρέπει να πληρώσει αυτός που αντιστάθηκε και αρνήθηκε να συμπράξει στο συναίσθημα του εξευτελισμού των συνανθρώπων του. Πρέπει να πληρώσει ο υπερασπιστής!
Η Έλενα Ακρίτα, συνεπώς, οφείλει να πληρώσει γιατί τόλμησε να υπερασπιστεί με την πένα της όσους χρησιμοποιούνται σχηματικά, ως σύγχρονα «τέρατα» και τόλμησε να παροτρύνει τον κ. Σεφερλή να βγάλει γέλιο με αστεία που δεν θα στοχοποιούν άλλους ανθρώπους. Δηλαδή το πανανθρωπίνως αυτονόητο.
Γιατί αν ως κοινωνία, με όλους της τους θεσμούς, εξακολουθούμε να θεωρούμε ότι έχουμε το δικαίωμα περιθωριοποιούμε, να χλευάζουμε, να σπάμε πλάκα με την προσβολή της αξιοπρέπειας του έτερου, ή ακόμα και να ανεχόμαστε τέτοια φαινόμενα ως απαθείς θεατές, τότε έχουμε πρόβλημα βαθύ και ηθικό και θεσμικό.
Ως οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών δηλώνουμε την αμέριστη συμπαράστασή μας στην Έλενα Ακρίτα και τον απόλυτο σεβασμό μας, που ακόμα και με προσωπικό τίμημα, αδιαπραγμάτευτα συνεχίζει να είναι με την σωστή πλευρά της ιστορίας και να
υπερασπίζεται τα δικαιώματα, την αξιοπρέπεια και τις ζωές μας.
Εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας στην Έλενα Ακρίτα και σε όσους δημιουργούς σπρώχνουν την ιστορία της αληθινής ισότητας μπροστά. Όχι, δεν γνωρίζουμε τον κ. Σεφερλή προσωπικά, και ούτε έχουμε και κανένα λόγο να τον μάθουμε , εξάλλου. Φροντίζει ο ίδιος να αυτοσυστήνεται καλλιτεχνικά, όπως εκείνος νομίζει ότι του ταιριάζει. Απλώς, η αισθητική μας, και ως κομμάτι της ηθικής μας, απέχει. Εμείς, θα μείνουμε με την Έλενα Ακρίτα.
Υπογράφουν οι οργανώσεις :
· Οικογένειες Ουράνιο Τόξο
· Rainbow Seniors
· Υπερήφανοι Γονείς
· Proud Seniors Greece Ομάδα Υποστήριξης ΛΟΑΤΚΙ ατόμων 50 και Άνω)
· Thessaloniki Pride
· Πολύχρωμο Σχολείο
· Colour Youth- Κοινότητα Lgbtq Νέων Αθήνας
· ΛΟΑΤ ΑΜΕΑ
· ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΙΝΤΕΡΣΕΞ- Intersex Greece
