Ο Νίκολα Τόντι την μοιραία ημέρα ήταν συνοδηγός στο αυτοκίνητο που στάθμευσε έξω από αποθήκη υδραυλικών για να φορτώσει υλικά. Δίπλα του σταμάτησε το αυτοκίνητο του δραπέτη και του συνεργού του καθώς ομάδα 22 αστυνομικών τους είχαν εγκλωβίσει.
Βγήκαν από το αυτοκίνητο και επιχείρησαν να διαφύγουν πεζή σε διαφορετικές κατευθύνσεις ο καθένας, πυροβολώντας κατά των αστυνομικών, οι οποίοι ανταπέδωσαν τα πυρά. Μάλιστα, έριξαν και τρεις χειροβομβίδες.
Ο νεαρός έτρεξε στην απέναντι πυλωτή, όμως, δεν κατάφερε να καλυφθεί καθώς δέχθηκε 9 σφαίρες εκ των οποίων, όπως αποδείχθηκε στη συνέχεια, οι 4 ήταν από όπλα των αστυνομικών και βρήκε το θάνατο.
Δυο αστυνομικοί καταδικάστηκαν σε φυλάκιση ενός έτους, με τριετή αναστολή, για ανθρωποκτονία από αμέλεια καθώς κρίθηκαν ένοχοι γιατί προχώρησαν σε επιχείρηση σύλληψης, αν και οι συνθήκες χαρακτηρίζονταν ως άκρως ακατάλληλες καθώς και γιατί δεν αντιλήφθηκαν τον 25χρόνο ενώ ένας εκ των αστυνομικών πυροβολούσε αδιακρίτως προς τον δραπέτη.
Η άνεργη σύζυγος του Νίκολα Τόντι και το δυο ετών τότε παιδί τους προσέφυγαν στη δικαιοσύνη ζητώντας αποζημίωση από το Ελληνικό Δημόσιο
λόγω στέρησης της μελλοντικής τους διατροφής, για διάστημα 50 ετών η σύζυγο και 19 ετών ο ανήλικος.
Δηλαδή η σύζυγος ζήτησε 258.000 ευρώ και το παιδί 82.080 ευρώ.
Παράλληλα, ζήτησαν χρηματική ικανοποίηση λόγω ψυχικής οδύνης η σύζυγο 500.000 ευρώ, το ανήλικο παιδί 400.000 ευρώ, ο κάθε ένας από του δύο γονείς 400.000 ευρώ και από 100.000 ευρώ ο πεθερός και η πεθερά, οι οποίοι διαμένουν στην Ιταλία.
Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών επιδίκασε, εντόκως προς 6%, το ποσό των 100.000 ευρώ, στο ανήλικο παιδί για «τον ψυχικό πόνο τον οποίο θα δοκιμάσει στο μέλλον από την έλλειψη της παρουσίας του πατέρα του κατά τα διάφορα στάδια της ζωής του, όταν ωριμάσει ψυχοσωματικά και σχηματίσει συναισθηματικό κόσμο, αλλά και από το επιβαρυμένο συναισθηματικά οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο μεγαλώνει», το ποσό των 80.000 ευρώ, στον πατέρα και τη μητέρα του το ποσό των 80.000 ευρώ στον καθένα, στην αδελφή του το ποσό των 50.000 ευρώ και στον πεθερό και πεθερά του από 10.000 ευρώ.
Ωστόσο, το δημόσιο άσκησε έφεση χαρακτηρίζοντας μεταξύ άλλων, τα ποσά υπερβολικά και επικαλέστηκε το γεγονός ότι η ΕΛ.ΑΣ. απασχόλησε την χήρα ως τραπεζοκόμο στην Λέσχη της, για περίπου δυο χρόνια.
Επιπλέον, υποστήριξε ότι η δημοσιονομική κατάσταση της χώρας, δεν αντέχει την επιδίκαση παρόμοιων ποσών ως αποζημιώσεις και υπάρχει συνυπαιτιότητα κατά 95% του Νίκολα Τόντι.
Το Διοικητικό Εφετείο, όμως, δεν δέχτηκε κανέναν από τους ισχυρισμούς και «σφράγισε» την πρωτόδικη απόφαση δικαιώνοντας τους συγγενείς του θύματος.
Για δικαίωση μετά από αγώνα δέκα ετών κάνουν λόγο οι συνήγοροι της οικογένειας Μ. Δημητρακόπουλος και Κυριακή Μακρή, αναφέροντας: «κάνουμε δημόσια έκκληση στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους και στον αρμόδιο υπουργό να μην δώσει εντολή για κατάθεση αναίρεσης, που το μόνο αποτέλεσμα που θα έχει, θα είναι να καθυστερήσει η δικαστική αποζημίωση στην τραγική οικογένεια. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που η Πολιτεία έδειξε ευαισθησία σε ανάλογες δραματικές υποθέσεις».
