Το περασμένο Σάββατο, ο γιατρός Ηλίας Τσιούλης ήταν υπεύθυνος εφημερίας του νοσοκομείου. Όπως επισημαίνει, προσήλθαν περί τα 100 άτομα να εξεταστούν. Χρειάστηκε να κάνει περίπου σαράντα εισαγωγές, η πλειονότητα των οποίων είχαν προσβληθεί από κορονοϊό και ήταν σχετικά νέοι άνθρωποι. Ο διοικητής του νοσοκομείου χρειάστηκε να ανοίξει ακόμα και κλινική covid για να μπορέσουν να εξυπηρετηθούν όλοι οι ασθενείς. Η εικόνα όμως που τον συγκλόνισε ήταν αυτή ενός 45χρονου άντρα, ο οποίος έκλαιγε γοερά για ώρα. Τρομαγμένος, αναστατωμένος, με υψηλό πυρετό, αφυδατωμένος, πεινασμένος...
Η εικόνα ενός άντρα «45 χρονών, μυαλό παιδικό αθώο, ακίνητα χέρια, ακίνητα πόδια, ακίνητη και η διάγνωση του αυτισμού που του πρωτόδωσαν βρεφάκι. Τον φέραν μέσα στη νύχτα ανάμεσα σε τόσα φορεία. Παντού η ίδια εικόνα, παντού οι ίδιες λέξεις. Πνευμονία, χαμηλό οξυγόνο, αυτός εισαγωγή, εκείνος σπίτι, χρειαζόμαστε βοήθεια παιδιά, δεν προλαβαίνουμε/ποιος να σε ακούσει. Δύστυχε κανείς δεν θα σε ακούσει», περιγράφει στην ανάρτησή του ο γιατρός κ. Τσιούλης.
Λίγο νωρίτερα είχαν μεταφέρει τον 45χρονο στο ΓΝΚ διασώστες του ΕΚΑΒ με τη συνοδεία αστυνομικών. Ζούσε με την υπέργηρη μητέρα του στο σπίτι τους, σε γειτονιά της Καβάλας. Ο γαμπρός της άτυχης γυναίκας ήταν εκείνος που ύστερα από επανειλημμένα τηλεφωνήματα που έμειναν αναπάντητα, απευθύνθηκε στην αστυνομία. Όταν έφτασαν στο σημείο οι αστυνομικοί, χρειάστηκε να σπάσουν την πόρτα για να μπουν στο σπίτι, όπου βρήκαν την 90χρονη γυναίκα νεκρή και τον 45χρονο δίπλα της σε άσχημη κατάσταση.
Τη σκηνή περιγράφει στην ανάρτησή του ο κ. Τσιούλης: «Αστυνομικοί 'σπασαν την πόρτα […] Αγκαλιά (αυτός) δίπλα στη μάνα. Στάση εμβρυική, θαρρείς και θα πετάξει. Κορονοϊό και οι δυο, σύσταση να μείνουν σπίτι. Αποφύγετε τις συναναστροφές, όχι κόσμο σπίτι. Όλη τους τη ζωή να τους αποφεύγει ο κόσμος και τώρα αυτοί το πάνω χέρι. Η μάνα από μέρες πεθαμένη και αυτό να κλαίει, να κλαίει... Όλη την νύχτα, δίχως ανάσα με χαμηλό οξυγόνο, ακίνητο ανάμεσα από φορεία βιαστικά και ανθρώπους αδιάφορους να κλαίει ...».
Ο γιατρός εκτιμά πως η μητέρα ήταν νεκρή περισσότερα από δυο 24ωρα. Και ο γιος της, λόγω της κατάστασής του, διψασμένος, πεινασμένος, λερωμένος, ταραγμένος, με πολύ υψηλό πυρετό. Σύμφωνα με τους διασώστες και οι δυο ήταν θετικοί στον κορονοϊό, είχαν εξεταστεί και τους είχαν συστήσει να μείνουν σπίτι.
Η μητέρα πέθανε από καρδιακή ανακοπή και, όπως επισημαίνει ο κ. Τσιούλης, «όταν ήρθε ο 45χρονος ήταν ένα στάδιο πριν από τη διασωλήνωση. Οι πνεύμονές του σε πολύ άσχημη κατάσταση, με δυσκολία ανέπνεε και είχε υψηλό πυρετό. Αυτός όμως έκλαιγε, έκλαιγε γοερά για ώρες. Όχι όμως λόγω της κατάστασής του, αλλά πιστεύω γιατί είχε αντιληφθεί τον θάνατο της μητέρας του».
Η πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων στο ΓΝΚ Κατερίνα Πετράκη, που επίσης είχε εφημερία εκείνο το βράδυ, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, λέει για το περιστατικό: «Δυσκολευτήκαμε πολύ να βρούμε τα στοιχεία του 45χρονου. Δεν υπήρχε κανένας συγγενείς, δεν το συνόδευε κάποιος που τον γνώριζε. Χάρη στους αστυνομικούς μπορέσαμε να βρούμε τα προσωπικά του στοιχεία και να τον δηλώσουμε μετά την εισαγωγή του».
Σήμερα, ο 45χρονος άντρας νοσηλεύεται στην κλινική covid του ΓΝΣ και η κατάστασή του, όπως επισημαίνει ο κ. Τσιούλης, εξακολουθεί να είναι κρίσιμη, καθώς εκτός των άλλων χρειάζεται επιπλέον φροντίδα λόγω της βαριάς νοητικής και κινητικής αναπηρίας, ενώ επιπλέον αναζητούνται και κάποιοι συγγενείς του.
«Ωστόσο, το μεγάλο ερώτημα που πρέπει να μας απασχολεί όλους», τονίζει με έμφαση ο γιατρός, «είναι τι γίνονται αυτοί οι συνάνθρωποί μας, όταν φεύγουν από τη ζωή οι γονείς τους που τους φρόντιζαν. Εκείνο το βράδυ που ήρθε στο νοσοκομείο προσπαθούσα για ώρα να τον ηρεμήσω, και δίπλα μου επικρατούσε μια πολύ δύσκολη κατάσταση. Φωνές, φορεία, άνθρωποι που χρειάζονταν όλοι βοήθεια. Αλλά η εικόνα αυτού του άντρα που χρειαζόταν μια μεγαλύτερη φροντίδα από όλους, μια μεγαλύτερη προσοχή, λόγω της κατάστασής του, με είχε ειλικρινά συγκλονίσει».
Ο γιατρός, τους τελευταίους έξι μήνες, υπηρετεί στη ΜΕΘ του ΓΝΚ και, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, κάνει λόγω για μια πρωτόγνωρη κατάσταση. «Εργάστηκα», υπογραμμίζει, «πέντε χρόνια στη Σουηδία και εννέα χρόνια στην Ελλάδα αλλά ποτέ δεν είδα τέτοια κατάσταση, σα να έχουμε πόλεμο. Το ΓΝΚ είναι ένα από τα καλά οργανωμένα επαρχιακά νοσοκομεία. Σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα δημιούργησε και δεύτερη ΜΕΘ για να μπορεί να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες που υπήρχαν. Τώρα που μιλάμε, η ΜΕΘ για τα περιστατικά covid, με δώδεκα κλίνες, είναι όλες γεμάτες. Ίσως σήμερα κάποιος νοσηλευόμενος μπορέσει να βγει. Αλλά πραγματικά χρειάζεται όλοι να δώσουμε τον καλύτερο εαυτό μας για το ξεπεράσουμε. Πρέπει όλοι να τηρούμε αυστηρά όλα τα υγειονομικά μέτρα».
