Μεταξύ άλλων, στο κείμενο αναφέρεται πως: «οι καταλήψεις για εμάς αποτελούσαν και αποτελούν χώρους πολύμορφης δράσης και πολιτικής ζύμωσης, με καθημερινό στοίχημα τη διεκδίκηση του δημόσιου πεδίου που δραστηροποιούνται. Η κρατική καταστολή που δέχονται τα στέκια και οι καταλήψεις έχει δύο απολήξεις. Η πρώτη είναι να δημιουργήσει ένα κλίμα κοινωνικής νηνεμίας ενώ η δεύτερη είναι να αφομοιώσει, για να εκμεταλλευτεί υλικά, τους χώρους και τις γειτονιές μας.
Ξέρουμε πολύ καλά πως όταν κάποιος αντιπαρατίθεται με το κυρίαρχο κάνοντας δηλαδή πολιτικές εκδηλώσεις,παρεμβάσεις, μικροφωνικές αλληλεγγύης στους μετανάστες και στέκεται έμπρακτα και άμεσα απέναντι στη στρατιωτικοποίηση του δημόσιου πεδίου, αποτελεί πρόβλημα τόσο στην πολυπόθητη κανονικότητα αλλά και στις εταιρίες και τους δήμους που βλέπουν τα πανεπιστήμια και τους κατειλλημένους χώρους σαν όμορφα κερδοφόρα ‘’φιλέτα’’. Προφανώς, πολλοί θα θέλανε να αντικαταστήσουν τόσο το στέκι όσο και τη Βανκούβερ με χώρους πλήρως αξιοποιήσιμους είτε για κρατικά ή για ιδιωτικά συμφέροντα».
Και η ανακοίνωση καταλήγει ότι «δεν μας τρομοκρατούν τα επικοινωνιακά παιχνίδια Χρυσοχοΐδη-Γιακουμάκη και θα είμαστε μόνιμα στα υπόγεια και στα αναχώματα του πολέμου απέναντι στο κράτος και πρυτανικές αρχές.Δεν απαντάμε σε τελεσίγραφα και οι καταλήψεις μας δεν έχουν ημερομηνία λήξης».
