Ήταν ταμίας σε Δήμο νησιού και τον Μάιο του 2011 πραγματοποιήθηκε έκτακτος έλεγχος στο χρηματοκιβώτιο του Δήμου από το οποίο έλειπαν 579.888 ευρώ. Στο ταμείο του Δήμου υπήρχε έλλειμμα 376.934 ευρώ και από το Λιμενικό Ταμείο του Δήμου, έλλειμμα 202.954 ευρώ.
Σύμφωνα με την απόφαση του ΣτΕ, η ταμίας, από τον Οκτώβριο του 2010 έως τον Μάιο του 2011, ιδιοποιήθηκε τμηματικά από το ταμείο του Δήμου το επίμαχο ποσό, είχε εκδώσει και βεβαιώσεις ότι στο χρηματοκιβώτιο υπήρχε το ποσό που ιδιοποιήθηκε, ενώ στην πραγματικότητα υπήρχαν 3.190 ευρώ και έλειπε το υπόλοιπο ποσό.
Πάντως, μετά τον έλεγχο, η ταμίας ομολόγησε τις πράξεις της και έριξε τις ευθύνες στην συγκατηγορούμενη της και ηθικό αυτουργό της υπεξαίρεσης.
Η συγκατηγορούμενη δραστηριοποιούνταν στον τομέα της διενέργειας επιδοτούμενων προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης και έπεισε την ταμία να της δώσει τα χρήματα τα οποία υπήρχαν στο χρηματοκιβώτιο μέχρι να πετύχει την χρηματοδότηση ενός προγράμματος από τον Ελληνικό Οργανισμό Μικρών-Μεσαίων Επιχειρήσεων και Χειροτεχνίας (ΕΟΜΜΕΧ). Παράλληλα, υποσχέθηκε ότι θα της επέστρεφε πίσω 720.000 ευρώ, έχοντας με αυτό τον τρόπο οικονομικό όφελος η ταμίας, περίπου 140.000 ευρώ.
Η ταμίας καταδικάστηκε με αμετάκλητη απόφασή του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Πειραιά σε κάθειρξη 14 ετών για υπεξαίρεση με διάφορα τεχνάσματα κατ΄ εξακολούθηση και έκδοση ψευδών βεβαιώσεων.
Κατόπιν αυτών, η ταμίας απολύθηκε με απόφαση του πειθαρχικού συμβουλίου, για τα αδικήματα: 1) παράβασης καθήκοντος, 2) χρησιμοποίησης της υπαλληλικής ιδιότητας προς εξυπηρέτηση ιδιωτικών συμφερόντων της ίδιας και τρίτων, 3) παράνομης χρήσης πραγμάτων που ανήκαν στην υπηρεσία που εργαζόταν και 4) χαρακτηριστικά αναξιοπρεπή ή ανάξια για υπάλληλο διαγωγή, εντός και εκτός υπηρεσίας.
Έτσι, προσέφυγε στο ΣτΕ ζητώντας να ακυρωθεί η πειθαρχική απόφαση με την οποία απολύθηκε οριστικά, αλλά το δικαστήριο απέρριψε ως αβάσιμους όλους τους ισχυρισμούς της και έκρινε ότι η οριστική απόλυση που τις επιβλήθηκε είναι η προσήκουσα ποινή.
