Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας "Ελεύθερος Τύπος", αν και από τη λίστα των κυρώσεων για την Ελλάδα εξαιρέθηκαν το ελαιόλαδο, οι ελιές και τα κρασιά, σε αντίθεση με άλλες χώρες, όπως η Ισπανία, η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, στο «στόχαστρο» των ΗΠΑ βρέθηκε το εθνικό μας προϊόν, η φέτα.
Βαρύ είναι όμως το πλήγμα και για τους Έλληνες ροδακινοπαραγωγούς, οι οποίοι εξάγουν στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού κομπόστες αξίας άνω των 36 εκατομμυρίων ευρώ.
Σύμφωνα με τον κατάλογο με τα προϊόντα που δημοσιοποίησε το αμερικανικό γραφείο αντιπροσώπου για το εμπόριο (USTR) και που από τις 18 Οκτωβρίου θα ισχύσουν δασμοί 25% επιφέροντας αυξήσεις στις τιμές των προϊόντων βρίσκονται τα ελληνικά τυριά και τα υποκατάστατά τους, το γιαούρτι, το βούτυρο, οι κομπόστες ροδάκινων, τα πορτοκάλια, τα λεμόνια και το χοιρινό.
Όπως αναφέρει το συγκεκριμένο δημοσίευμα, οι παραγωγοί είναι σε απόγνωση και ζητούν να ληφθούν μέτρα για να περιοριστούν οι συνέπειες.
Στο στόχαστρο «Το παράδοξο είναι ότι αυτή την περίοδο τρέχει στην Αμερική και τον Καναδά ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την προώθηση της φέτας ώστε να ανοίξει η συγκεκριμένη αγορά.
Τώρα, με την επιβολή δασμών, αντί να ανοίξει η αγορά, θα κλείσει, γιατί το προϊόν θα είναι ακριβότερο», δηλώνει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών Γαλακτοκομικών Προϊόντων (ΣΕΒΓΑΠ), Χρήστος Αποστολόπουλος. Παράλληλα, η Ένωση Κονσερβοποιών Ελλάδος κάνει λόγο για «χαριστική βολή» στην εγχώρια ροδακινοπαραγωγή.
Όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της, «η αγορά των ΗΠΑ είναι εξαιρετικά σημαντική για την κομπόστα ροδάκινο, αφού η αξία των ελληνικής προέλευσης εισαγωγών κυμαίνεται στα 50 εκατ. δολάρια (36,4 εκατ. ευρώ).
Κατά κανόνα, οι κομπόστες που εξάγονται στις ΗΠΑ παράγονται με ειδικές προδιαγραφές και έτσι δεν υπάρχουν εναλλακτικές δυνατότητες διάθεσής τους. Ακόμα χειρότερα, η απόφαση αυτή ήρθε αμέσως μετά το τέλος της φετινής παραγωγικής περιόδου, φέρνοντας σε πολύ δύσκολη θέση τις βιομηχανίες κομπόστας που έχουν στις αποθήκες τους μεγάλα αποθέματα προϊόντων για την Αμερική». Προσθέτει δε ότι οι ροδακινοπαραγωγές περιοχές, και ιδίως η Πέλλα και η Ημαθία, έχουν γίνει έρμαιο των παγκόσμιων εμπορικών συσχετισμών και αντιμετωπίζουν πλέον αξεπέραστα προβλήματα.
