Η κατάταξη προκύπτει από την έρευνα «Μετρώντας το ανθρώπινο κεφάλαιο: Μια συστηματική ανάλυση 195 χωρών και περιοχών 1990-2016», που έκανε το Ινστιτούτο Μετρικής και Αξιολόγησης της Υγείας (ΙΗΜΕ) του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον και η οποία δημοσιεύθηκε στο κορυφαίο ιατρικό περιοδικό "The Lancet".
Η μελέτη -μια επιστημονική κατάταξη των χωρών βάσει τους επιπέδου του ανθρωπίνου κεφαλαίου τους- αξιολογεί κάθε χώρα με βάση τις επενδύσεις της και επιδόσεις της στους τομείς της υγείας και της παιδείας και του αντίκτυπου που έχουν στην οικονομική ανάπτυξή της. Η κατάταξη έγινε από το ΙΗΜΕ κατά παραγγελία της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Στην κορυφή της παγκόσμιας κατάταξης είναι η Φινλανδία, όπως και το 1990. Την πρώτη πεντάδα για το 2016 συμπληρώνουν κατά σειρά η Ισλανδία, η Δανία, η Ολλανδία και η Ταϊβάν. Στην τελευταία θέση κατατάχθηκε μια αφρικανική χώρα, ο Νίγηρας. Η Κύπρος το 2016 βρέθηκε πάνω από την Ελλάδα, στην 20ή θέση, ενώ το 1990 ήταν αρκετά χαμηλότερα, στην 26η θέση.
Είναι αξιοσημείωτο ότι πολλές ανεπτυγμένες χώρες αξιολογούνται σε χαμηλότερη θέση από την Ελλάδα στο ανθρώπινο κεφάλαιο, με πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις την Αυστραλία (26), τις ΗΠΑ (27η από 6η το 1990), τη Βρετανία (31), την Ιταλία (35), την Ισπανία (42) και την Κίνα (44).
«Η μεγάλη υποχώρηση του ανθρωπίνου κεφαλαίου στις ΗΠΑ υπήρξε μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της μελέτης μας», δήλωσε ο επικεφαλής της έρευνας δρα Κρίστοφερ Μάρεϊ, διευθυντής του Ινστιτούτου ΙΗΜΕ. «Καθώς η παγκόσμια οικονομία εξαρτιέται ολοένα περισσότερο από την ψηφιακή τεχνολογία, από τη γεωργία ως τη βιομηχανία και τις υπηρεσίες, το ανθρώπινο κεφάλαιο γίνεται όλο και πιο σημαντικό για την τόνωση των τοπικών και εθνικών οικονομιών», πρόσθεσε.
Το ανθρώπινο κεφάλαιο, σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, αντανακλά το σύνολο της υγείας του πληθυσμού, των δεξιοτήτων και γνώσεών του, της εμπειρίας και των συνηθειών του κ.α. Το προσδόκιμο ζωής, το επίπεδο της υγείας και της εκπαίδευσης, καθώς και το γενικότερο επίπεδο γνώσεων καθορίζουν το επίπεδο του ανθρωπίνου κεφαλαίου, το οποίο με τη σειρά του, επηρεάζει καθοριστικά την παραγωγικότητα (ιδίως την ανάπτυξη και την υιοθέτηση νέων τεχνολογιών) και άρα την οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας.
