Όπως υπογραμμίζει, «τα Τουρκικά αλιευτικά εκμεταλλεύονται τα κενά ελέγχου που οφείλονται στην κόπωση και το μεγάλο φόρτο που αναλογεί στα κατά τόπους λιμεναρχεία, λόγω της αύξησης των προσφυγικών ροών. Ως αποτέλεσμα ψαρεύουν κοντά στην οριογραμμή με τα ελληνικά θαλάσσια σύνορα και όποτε τους δίνεται η ευκαιρία μπαίνουν στα ελληνικά νερά όπου και παραμένουν για ώρες, ή για όσο δεν απωθούνται από ελληνικό σκάφος».
Σύμφωνα με το Ινστιτούτο, «για να επιλυθεί το πρόβλημα αυτό, το οποίο έχει σοβαρές πολιτικές, κοινωνικοοικονομικές και περιβαλλοντικές προεκτάσεις, δεν επαρκεί η παρέμβαση των τοπικών λιμεναρχείων, αλλά απαιτείται ουσιαστική πολιτική βούληση και κεντρική στρατηγική αντιμετώπισης».
Όπως έγινε γνωστό, τα εν΄ λόγω μεγάλα αλιευτικά υφαρπάζουν τα ιχθυαποθέματα των θαλασσών μας, ενώ παράλληλα σύρουν στο βυθό βαριά αλιευτικά εργαλεία (μεταλλικές «πόρτες» 1-2 τόνων, αλυσίδες κλπ), καταστρέφοντας στο πέρασμά τους, ρηχές θαλάσσιες ζώνες όπου σύμφωνα με την ελληνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία, απαγορεύεται η αλιεία από μηχανότρατες. Προκαλούν δραματική καταστροφή στα παραγωγικά προστατευόμενα οικοσυστήματα, όπως τα θαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας, τα οποία μετατρέπουν σε άγονες ερήμους.
Το ερευνητικό σκάφος του Ινστιτούτου Αρχιπέλαγος προσπαθεί τις τελευταίες εβδομάδες να εντοπίζει και να απωθεί τα σκάφη αυτά, κατά τη διάρκεια της ημέρας αλλά και της νύχτας, με στόχο την αποτροπή, όσο είναι δυνατόν, αυτής της καταστροφής και της καταλήστευσης των αλιευτικών μας πόρων, οι οποίοι ούτως ή άλλως έχουν δεχθεί μεγάλη υποβάθμιση τα τελευταία χρόνια.
πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ
