Ο μάρτυρας υποστήριξε στην κατάθεσή του, πως ο ΟΤΕ ωφελήθηκε από την υπογραφή της σύμβασης με τη Siemens και ότι υπήρξε ωφέλεια και για το Δημόσιο, γιατί με την αύξηση των εσόδων του Οργανισμού έπαιρνε καλύτερα μερίσματα από τις μετοχές.
Απαντώντας σε ερώτηση, αν τελικά ζημιώθηκε ο ΟΤΕ από την επίδικη σύμβαση, ο κ. Αντωνακόπουλος τόνισε, ότι θα πρέπει να αποδειχθούν, τόσο οι δωροδοκίες, όσο και η υπερκοστολόγηση των υλικών εξαιτίας των δώρων: «Αν υποθέσουμε ότι δόθηκαν τα ποσά και αν αυτά είχαν συμπεριληφθεί στην τιμή, μπορεί να πει κανείς ότι υπέστη ζημία ο ΟΤΕ. Υποθετικά μπορεί να πει κανείς ότι υπέστη ζημία. Λέω υποθετικά, γιατί πρέπει να εξεταστούν διάφορες πτυχές και θα πρέπει να αποδειχθεί και η δωροδοκία».
Όπως κατέθεσε ο μάρτυρας, η γερμανική εταιρία επελέγη το 1997 για την προμήθεια ψηφιακών παροχών του ΟΤΕ, καθώς τα συστήματά της ήταν συμβατά με την υπάρχουσα υποδομή του οργανισμού: «Υπάρχει το ζήτημα της συμβατότητας των συστημάτων. Δεν είμαι τεχνικός, αλλά τότε οι αρμόδιες υπηρεσίες μου το είχαν εξηγήσει. Το 95% του δικτύου ήταν Siemens και Ιντρακόμ. Εάν ο ΟΤΕ ήθελε να έχει καλή εταιρεία, έπρεπε να παρέχει καλές υπηρεσίες και να έχει καλούς προμηθευτές».
Ο κ. Αντωνακόπουλος κατέθεσε ότι δεν γνωρίζει κανέναν από τους Γερμανούς κατηγορούμενους, επικεφαλής της Siemens, ούτε και τον κατηγορούμενο Πρόδρομο Μαυρίδη, ενώ για τον Μιχάλη Χριστοφοράκο είπε πως τον είχε συναντήσει μόνο μία φορά.
Για τον κατηγορούμενο Γιώργο Σκαρπέλη, πρώην γενικό διευθυντή του ΟΤΕ, ο μάρτυρας είπε πως την περίοδο εκείνη ήταν εντεταλμένος αντιπρόεδρος και ότι «δεν ήταν διακοσμητικός ο ρόλος του, αλλά στα θέματα σταθερής τηλεφωνίας δεν είχε εκτελεστικό ρόλο. Φυσικά γνώριζε τα θέματα και συμμετείχε στις αποφάσεις που λαμβάνονταν. Δεν ήταν στο περιθώριο».
Αναφερόμενος στην συμφωνία μεταξύ ΟΤΕ και Siemens για παραγγελία τηλεπικοινωνιακού υλικού που υπεγράφη επί της θητείας του, υποστήριξε πως η αρμόδια Επιτροπή Αξιολόγησης δεν ζήτησε ανταγωνιστική προσφορά, καθώς η συγκεκριμένη προμήθεια αφορούσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και δεν υπήρχε χρόνος: «Έπρεπε να δώσουμε τεχνογνωσία στο “Αθήνα 2004” ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων. Αυτό έπρεπε να γίνει μέχρι τον Αύγουστο του 2002 και η συμφωνία για την παραγγελία του τηλεπικοινωνιακού υλικού υπεγράφη μόλις τον Ιούλιο. Ήταν πολύ λίγος ο χρόνος. Γι΄ αυτό και η Επιτροπή Αξιολόγησης δεν ζήτησε ανταγωνιστική προσφορά».
