Την Ίλζε Άιγκνερ, πρόεδρο του κοινοβουλίου της Βαυαρίας και στέλεχος της Χριστιανοκοινωνικής Ένωσης (CSU), επέλεξε ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς ως υποψήφια για την προεδρία της Γερμανίας, ανοίγοντας τον δρόμο για την ανάδειξη της πρώτης γυναίκας στο ανώτατο πολιτειακό αξίωμα της χώρας.
Σύμφωνα με το γερμανικό δίκτυο Deutschlandfunk, ο Μερτς γνωστοποίησε την απόφασή του το βράδυ της Κυριακής (8/11), κατά τη διάρκεια συνάντησης με την ηγεσία του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) στο Βερολίνο. Η επίσημη πρόταση αναμένεται να υποβληθεί τη Δευτέρα (9/11) στα αρμόδια κομματικά όργανα.
Η διαδοχή του Σταϊνμάιερ
Η Άιγκνερ προορίζεται να διαδεχθεί τον Φρανκ-Βάλτερ Σταϊνμάιερ, του οποίου η δεύτερη και τελευταία θητεία ολοκληρώνεται στις 18 Μαρτίου 2027.
Η εκλογή του νέου ομοσπονδιακού προέδρου έχει προγραμματιστεί για τις 30 Ιανουαρίου 2027 και θα πραγματοποιηθεί από την Ομοσπονδιακή Συνέλευση, στην οποία συμμετέχουν οι 630 βουλευτές της Bundestag και ισάριθμοι εκπρόσωποι των γερμανικών κρατιδίων.
CDU και CSU, μαζί με το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SPD), διαθέτουν πλειοψηφία περίπου 50 ψήφων. Παράλληλα, η υποψηφιότητα της Άιγκνερ έχει εξασφαλίσει θετικές τοποθετήσεις και από στελέχη των Πρασίνων.
Ποια είναι η Ίλζε Άιγκνερ
Η Άιγκνερ έχει μακρά πολιτική διαδρομή στη Γερμανία. Διετέλεσε ομοσπονδιακή υπουργός Αγροτικής Οικονομίας στην κυβέρνηση της Άνγκελα Μέρκελ από το 2008 έως το 2013, ενώ από το 2018 βρίσκεται στην προεδρία του βαυαρικού κοινοβουλίου.
Εάν εκλεγεί, θα γίνει η πρώτη γυναίκα ομοσπονδιακή πρόεδρος στην ιστορία της Γερμανίας και το πρώτο πρόσωπο από το CSU που θα αναλάβει το συγκεκριμένο αξίωμα.
Η επιλογή της δεν προέκυψε χωρίς διαβουλεύσεις. Ο επικεφαλής του CSU, Μάρκους Ζέντερ, είχε προτείνει την Άιγκνερ ήδη από τον Απρίλιο, ενώ ο Μερτς απέφευγε μέχρι πρόσφατα να δεσμευτεί υπέρ συγκεκριμένου προσώπου.
Την προηγούμενη εβδομάδα, ωστόσο, ο καγκελάριος ξεκαθάρισε ότι επιθυμεί γυναίκα υποψήφια, προερχόμενη από το πολιτικό κέντρο.
Η Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) σχεδιάζει να παρουσιάσει δικό της υποψήφιο, ενώ η Αριστερά έχει επικρίνει τη διαδικασία επιλογής, χωρίς να έχει οριστικοποιήσει τη στάση της.
