Δεν είναι τυχαίο ότι νομικοί, επιχειρώντας να περιγράψουν τις επιπτώσεις των τελευταίων εξελίξεων, έλεγαν χαρακτηριστικά ότι «κλείνουν το οξυγόνο στον ΔΟΛ», θέλοντας με τον τρόπο αυτό να καταδείξουν το ντόμινο όσων ακολουθήσουν τις επόμενες - κατά κοινή ομολογία - κρίσιμες ώρες για τον Οργανισμό Λαμπράκη, οι εργαζόμενοι του οποίου απλήρωτοι, επί επτά μήνες, βρίσκονται καθημερινά στην πρώτη γραμμή της ενημέρωσης.
Μέσα σε λίγες γραμμές επιχειρήθηκε να σβήσει η ιστορία του μεγαλύτερου δημοσιογραφικού οργανισμού της χώρας. Δεν μπορεί κανείς να πιστέψει ότι σε αυτή τη διαδικασία «της φωτιάς» υπερίσχυσε το τραπεζικό δίκαιο που στρέφεται ευθέως και εναντίον των συμφερόντων τους, αφού ένας κλειστός οργανισμός δεν έχει έσοδα και φυσικά πολύ μκρότερη αξία.
Οι εργαζόμενοι του ΔΟΛ και ασφαλώς των «ΝΕΩΝ» στη χθεσινή τους γενική συνέλευση, αποτιμώντας τα νέα δεδομένα μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης, αποφάσισαν να συνεχίσουν να εργάζονται για την ενημέρωση των αναγνωστών και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων τους. Και θα το κάνουν αυτό για όσο διάστημα υπάρχει ακόμα διαθέσιμο χαρτί για την εκτύπωση της εφημερίδας. Ωστόσο, το χαρτί τελειώνει καθώς οι τράπεζες αρνούνται να εκχωρήσουν μέρος των καθημερινών εισπράξεων από τις πωλήσεις του ΔΟΛ για τη στοιχειώδη λειτουργία του Οργανισμού.
Παράλληλα, όμως, εξαντλούνται και οι αντοχές των απλήρωτων επί επτά μήνες εργαζομένων, οι οποίοι με αξιοπρέπεια εξακολουθούν να κρατούν στη ζωή τις εφημερίδες «ΤΑ ΝΕΑ» και «Το Βήμα», τον ραδιοσταθμό «Βήμα FM», το in.gr, τα περιοδικά και τις ιστοσελίδες. Με την απλήρωτη εργασία τους διατηρούν έτσι και την αξία των πλέον πολύτιμων περιουσιακών στοιχείων που επιδιώκουν να πουλήσουν οι τράπεζες, για να πάρουν πίσω όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος των δανείων που χορήγησαν στον ΔΟΛ.
Υπό αυτό το πρίσμα το σημερινό φύλλο της εφημερίδας σύμφωνα με τους εργαζόμενους ίσως να είναι και το τελευταίο αν δεν υπάρξει εγκαίρως κάποια διέξοδος. π.χ. με τη μορφή νομοθετικής πρωτοβουλίας ή τροπολογίας, που να επιτρέπει πρόγραμμα ενδιάμεσης χρηματοδότησης, γιατί αλλιώς η κλεψύδρα έχει ήδη γυρίσει ανάποδα και ο χρόνος μετρά αντίστροφα για τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη.
Η καθοριστική - όπως όλα δείχνουν - απόφαση του δικαστηρίου εκδόθηκε ύστερα από την αίτηση για την έκδοση προσωρινής διαταγής που ζήτησαν οι τράπεζες για τη μη μεταβολή των περιουσιακών στοιχείων του ΔΟΛ, καθώς η επιχείρηση πλέον έχει περιέλθει σε αυτές.
Οπως είναι ήδη γνωστό, οι τράπεζες έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη και με αίτησή τους, που έχει προσδιοριστεί να συζητηθεί στο Πρωτοδικείο Αθηνών (Τμήμα Εκουσίας Δικαιοδοσίας) στις 3 Μαρτίου 2017, ζητούν την υπαγωγή της επιχείρησης σε καθεστώς ειδικής διαχείρισης με βάση τις διατάξεις του Ν. 4037/2014.
Για τη διασφάλιση των απαιτήσεών τους και την προστασία των δικών τους συμφερόντων υπέβαλαν, όπως συνήθως συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις, και αίτημα για την έκδοση προσωρινής διαταγής προκειμένου, τουλάχιστον μέχρι την ημέρα της συζήτησης της αίτησης, να απαγορευτεί οποιαδήποτε μεταβολή της περιουσίας του ΔΟΛ.
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης άσκησαν κύριες (αυτοτελείς) παρεμβάσεις εργαζόμενοι και σωματεία στον Οργανισμό διά των πληρεξούσιων δικηγόρων τους, ζητώντας να εξαιρεθεί από τη δέσμευση αυτή ένας συγκεκριμένος τραπεζικός λογαριασμός όπου κατατίθενται χρήματα από τα έσοδα της κυκλοφορίας των εντύπων, προκειμένου να διατεθούν για την αποπληρωμή μέρους της μισθοδοσίας των εργαζομένων, επιτρέποντας με τον τρόπο αυτό να παραμείνουν «ζωντανά» και σε λειτουργία όλα τα μέσα ενημέρωσης του ΔΟΛ, δίνοντας ταυτόχρονα αξία και στην περιουσία της τράπεζας.
Ο δικαστικός λειτουργός, αφού άκουσε τους δικηγόρους όλων των πλευρών και αφού μελέτησε όλα τα έγγραφα που τέθηκαν υπόψη του, αποφάσισε τα εξής:
* Διατάσσει την αναστολή των ατομικών διώξεων κατά της ανώνυμης εταιρείας Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη (ΔΟΛ) ΑΕ και
* διατάσσει την απαγόρευση διάθεσης οποιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου της Ανώνυμης Εταιρείας Δημοσογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη και των συνοφειλετών αυτής.
Νομικοί κύκλοι, πάντως, σημείωναν με νόημα πως η απόφαση του δικαστηρίου, η οποία δεν επιτρέπει την κίνηση του επίμαχου λογαριασμού με αποκλειστικό σκοπό την εξυπηρέτηση της μισθοδοσίας των εργαζομένων, δεν μπορεί παρά να έχει επιπτώσεις και στην αξία του περιουσιακού στοιχείου των τραπεζών. Προσθέτοντας το αυτονόητο πως μια ανοιχτή επιχείρηση, ακόμα και την ώρα της εκκαθάρισής της, έχει μεγαλύτερη αξία από τους τίτλους της.
