Σε τροποποίηση του πλαισίου που καθορίζει τις κύριες και βοηθητικές δραστηριότητες που συνδέονται με τις θαλάσσιες μεταφορές και τα έσοδα που υπάγονται στο καθεστώς φόρου χωρητικότητας του ν. 27/1975 προχώρησαν το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών και η ΑΑΔΕ.
Η νέα απόφαση τροποποιεί την κοινή υπουργική απόφαση Α.1019/17.2.2023, με στόχο – όπως αναφέρεται στο κείμενο – την εναρμόνιση της ελληνικής φορολογικής νομοθεσίας με τις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις θαλάσσιες μεταφορές.
Μεταξύ των σημαντικότερων αλλαγών περιλαμβάνεται η αναδιατύπωση των διατάξεων που αφορούν τα έσοδα από συμφωνίες ναύλωσης χώρου σε άλλο πλοίο (slot chartering arrangements), τα οποία πλέον θεωρούνται επιλέξιμα για το καθεστώς φόρου χωρητικότητας, υπό την προϋπόθεση ότι πραγματοποιούνται από πλοιοκτήτες ή χρήστες πλοίων που ασκούν κύρια ναυτιλιακή δραστηριότητα.
Παράλληλα, επανακαθορίζεται το καθεστώς για τα έσοδα από πώληση εισιτηρίων. Ειδικότερα, επιλέξιμα θεωρούνται μόνο τα έσοδα που προκύπτουν από εισιτήρια τα οποία εκδίδονται για πλοία ιδιοκτησίας ή χρήσης της ίδιας της ναυτιλιακής επιχείρησης, ακόμη και αν η διάθεση γίνεται μέσω άλλων εταιρειών. Αντίθετα, εξαιρούνται τα έσοδα από πωλήσεις εισιτηρίων που αφορούν πλοία τρίτων ναυτιλιακών επιχειρήσεων.
Η απόφαση επεκτείνει επίσης τις δραστηριότητες που εντάσσονται στο ειδικό φορολογικό καθεστώς, συμπεριλαμβάνοντας έσοδα από μίσθωση και βραχυχρόνια αποθήκευση εμπορευματοκιβωτίων, μεταφορές containers εντός λιμενικών περιοχών πριν ή μετά το ταξίδι, καθώς και χρεώσεις καθυστερημένης επιστροφής εμπορευματοκιβωτίων, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις.
Στο πεδίο των επιλέξιμων δραστηριοτήτων εντάσσονται πλέον και υπηρεσίες διάθεσης εξειδικευμένου προσωπικού προς άλλες ναυτιλιακές επιχειρήσεις, όπως πλοίαρχοι, μηχανικοί, προσωπικό πληροφορικής, συντήρησης, φορτοεκφόρτωσης, εστίασης και εξυπηρέτησης πελατών, εφόσον παρέχονται από επιχειρήσεις που ασκούν κύρια ναυτιλιακή δραστηριότητα.
Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται και στα έσοδα από βραχυπρόθεσμες επενδύσεις κεφαλαίου κίνησης, τα οποία αναγνωρίζονται ως επιλέξιμα όταν συνδέονται με χρηματοοικονομικά προϊόντα διάρκειας διακράτησης μικρότερης των 24 μηνών και προέρχονται από επιλέξιμες ναυτιλιακές δραστηριότητες.
Επιπλέον, η τροποποίηση καλύπτει και έσοδα από υπηρεσίες έκδοσης εισιτηρίων και λειτουργίας τερματικών σταθμών επιβατών, εφόσον αυτές συνδέονται αποκλειστικά με δραστηριότητες που υπάγονται στον φόρο χωρητικότητας.
Παραδείγματα
Μια ακτοπλοϊκή εταιρεία που πωλεί εισιτήρια για δικά της πλοία μέσω συνεργαζόμενου ταξιδιωτικού πρακτορείου ή άλλης ναυτιλιακής επιχείρησης θα μπορεί πλέον να θεωρεί τα σχετικά έσοδα επιλέξιμα για το ειδικό φορολογικό καθεστώς, καθώς το βασικό κριτήριο είναι ότι τα εισιτήρια αφορούν πλοία ιδιοκτησίας ή χρήσης της ίδιας της εταιρείας.
Σε άλλη περίπτωση, ναυτιλιακή εταιρεία μεταφοράς εμπορευματοκιβωτίων που χρεώνει πελάτες για καθυστερημένη επιστροφή containers ή για προσωρινή αποθήκευσή τους στο λιμάνι πριν από τη φόρτωση, θα μπορεί να εντάσσει και αυτά τα έσοδα στον φόρο χωρητικότητας, εφόσον οι υπηρεσίες παρέχονται στο πλαίσιο της κύριας ναυτιλιακής δραστηριότητάς της.
Παράλληλα, εταιρεία διαχείρισης πλοίων που διαθέτει εξειδικευμένο προσωπικό – όπως πλοιάρχους, μηχανικούς ή προσωπικό πληροφορικής – σε άλλες ναυτιλιακές επιχειρήσεις, θα έχει τη δυνατότητα να αντιμετωπίζει φορολογικά τα σχετικά έσοδα ως επιλέξιμα, υπό την προϋπόθεση ότι ασκεί κύρια ναυτιλιακή δραστηριότητα.
