Νοοτροπίες που με την πάροδο των χρόνων έχουν σχεδόν εξαλειφθεί, αφού τα γυναικεία τμήματα ποδοσφαίρου στην Ελλάδα αρχίζουν «δειλά, δειλά» να εξελίσσονται και να αναπτύσονται. Ολοένα και περισσότερα σωματεία δημιουργούν ομάδες και κάποια από αυτά ακαδημίες.
Μπορεί τα πρωταθλήματα να ανήκουν στον ερασιτεχνικό αθλητισμό όμως αυτό δεν πτοεί τα κορίτσια μικρά και μεγαλύτερα να κάνουν αυτό που αγαπούν, ελπίζοντας φυσικά τα επόμενα χρόνια να ενταχθεί στον επαγγελματικό αθλητισμό.
Η κα. Ιωάννα Μελισσού η οποία παίζει στην Ελλάδα τουλάχιστον 15 χρόνια και ο προπονητής κ. Γιώργος Μακρίδης μιλούν αναλυτικά στο Dnews, για το επίπεδο που βρίσκεται το γυναικείο, τις διάφορες μεταξύ των πρωταθλημάτων του αντρικού, τα μειονεκτήματα που υπάρχουν στις υποδομές, ενώ παράλληλα εξηγούν τι λείπει και πως μπορεί να αναβαθμιστεί ακόμα περισσότερο.
Η αρχηγός του Αστέρα Τρίπολης αναφέρει στο Dnews ότι το επίπεδο του ποδοσφαίρου γυναικών στη χώρα μας είναι σε στάδιο ανάπτυξης, αλλά με τα χρόνια εξελίσσεται.
«Σίγουρα σε σχέση με πέντε χρόνια πριν έχουν αλλάξει πολλά τόσο σε επίπεδο οργάνωσης των ομάδων όσο και στη συμμετοχή ιστορικών ποδοσφαιρικών συλλόγων αλλά σίγουρα έχουμε παρα πολύ δρόμο μπροστά μας για να φτάσει το άθλημα στη χώρα το επίπεδο του αθλήματος σε πολλές χώρες του εξωτερικού όπου είναι αμιγώς επαγγελματικό».
Σε τι υστερεί και πως θα μπορούσε να εξελιχθεί και να αναβαθμιστεί;
Κατά την κα. Μελισσού η βασική διαφορά με το επίπεδο του αθλήματος σε πολλές χώρες του εξωτερικού είναι πως στην Ελλάδα το άθλημα είναι κατά κύριο λόγο ερασιτεχνικό πράγμα που σημαίνει πως η πλειοψηφία των αθλητριών εργάζονται και ταυτόχρονα στον ελεύθερο χρόνο τους ασχολούνται με το ποδόσφαιρο.
«Το επίπεδο του επαγγελματισμού που θα επιδείξουν εξαρτάται αποκλειστικά από αυτές. Επιπροσθέτως σίγουρα θα βοηθούσε στην ανάπτυξη του αθλήματος και η σύσταση ακαδημιών για όλες τις ηλικίες από κάθε σύλλογο έτσι ώστε τα κορίτσια να εκπαιδεύονται στο άθλημα σε όλα τα επίπεδα για να μπορούν να ενσωματωθούν στη συνέχεια στις πρώτες ομάδες».
Σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια τι έχει αλλάξει;
«Η βασικές διαφορές είναι η δημιουργία περισσότερων ακαδημιών και η συμμετοχή περισσότερων κοριτσιών. Ενώ ταυτόχρονα η δημιουργία τμημάτων από ομάδες όπως η ΑΕΚ και ο Παναθηναϊκός αλλά και η ενασχόληση των ΠΑΕ όπως ο Αστέρας Τρίπολης έχουν τραβήξει το ενδιαφέρον του κοινού λειτουργώντας και ως διαφήμιση για το άθλημα.
Ολοένα και περισσότερες ομάδες προσπαθούν να λειτουργήσουν βάσει επαγγελματικων προτύπων και να προσφέρουν στις αθλητριες ότι χρειάζονται για να μπορέσουν να αφοσιωθουν και να ανταποκριθούν στο άθλημα».
Συγκριτικά με το αντρικό, η αρχηγός του Αστέρα Τρίπολης σημειώνει το ποδόσφαιρο είναι ένα και είναι ίδιο για όλους. Η διαφορά μεταξύ γυναικών και ανδρών είναι κυρίως η ταχύτητα και η δύναμη, ποιοτικά σε υψηλό επίπεδο δεν υπάρχουν ιδιαίτερες διάφορες.
Υπάρχει ακόμα η προκατάληψη και η νοοτροπία ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα αντρικό άθλημα;
«Νομίζω πως αυτή η άποψη ακόμα και στη χώρα έχει οριακά εξαλειφθεί. Ειδικά τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερα κορίτσια ασχολούνται με το ποδόσφαιρο κάτι το οποίο θα φανεί και στο μέλλον. Το ζήτημα είναι να υπάρχει ένα μέλλον στο άθλημα το οποίο θα θέλουν να διεκδικήσουν και στο οποίο να θελήσουν να αφοσιωθουν και να μην είναι το ποδόσφαιρο απλά το χόμπι τους για πάντα».
Ο προπονητής κ. Γιώργος Μακρίδης ο οποίος ανέλαβε φέτος την νεοσύστατη ομάδα του Αχαρναϊκού, αναφέρει από την πλευρά του, ότι δέχθηκε με μεγάλη χαρά την πρόταση που του έγινε, αφού ο προπονητής είναι ανδρών - γυναικών και παιδιών.
Τι σας έκανε να αποφασίσετε να ασχοληθείτε με τα γυναικεία τμήματα του ποδοσφαίρου;
«Φοιτώντας σε σχολή προπονητών έκανα την πρακτική μου εξάσκηση για δυο μήνες σε γυναικεία ομάδα. Ήταν η πρώτη φορά που βρέθηκα σ αυτήν τη θέση. Ως προπονητής θεωρώ ότι το ποδόσφαιρο είναι παντού το ίδιο. Ο προπονητής είναι ανδρών - γυναικών και παιδιών. Έτσι λοιπόν όταν μου προτάθηκε από τον σύλλογο στον οποίο και είμαι προπονητής να αναλάβω τη νεοσύστατη γυναικεία ομάδα, δέχθηκα με πολύ μεγάλη χαρά και ανυπομονησία».
Ποιες οι διάφορες; Σε τι επίπεδο βρίσκεται συγκριτικά με το αντρικό;
«Οι διάφορες έχουν να κάνουν κυρίως με τα σωματικά προσόντα (αντοχή -δύναμη - ταχύτητα)», υπογραμμίζει και συνεχίζει: «Παίζουν μεγάλο ρόλο στο ρυθμό ενός αγώνα. Το γεγονός ότι δεν υπάρχουν υποδομές γυναικείων τμημάτων, πολλά κοριτσια σε αναπτυξιακές ηλικία αγωνίζονται σε τμήματα αγοριών. Αποτέλεσμα αυτού είναι ως αθλήτριες να μην έχουν την αντίστοιχη εξέλιξη τους, δεν υπάρχει ίσος ανταγωνισμός.
Συγκριτικά το γυναικείο σε σχέση με το αντρικό, δυστυχώς είναι πολύ ακόμα για τους λόγους που ανέφερα. Επίσης σημαντικό ρόλο παίζει και ότι δεν υπάρχουν παράγοντες που να το υποστηρίξουν όπως τις αντρικές ομάδες. Θεωρώ όμως πως γίνεται μία πολύ καλή προσπάθεια για να υπάρξει εξέλιξη από τη χώρα μας. Απαιτείται οργάνωση και μεθοδικότητα».
Βασικός του στόχος ως προπονητής δεν είναι άλλος από το να βοηθήσει τις αθλήτριες του να δουν τα όνειρα τους να πραγματοποιούνται.
«Όσον αφορά το γυναικείο, θα ήθελα ως προπονητής να συμβάλω και να βοηθήσω τις αθλήτριες μου να πετύχουν πρώτα τα όνειρα τους και έπειτα τους στόχους τους. Θα ήθελα να δω αθλήτριες να διαπρέπουν στο χώρο του ποδοσφαίρου», καταλήγει στο Dnews.
