Όπως γίνεται αντιληπτό, η παραπάνω απόφαση επέφερε δικαίωση στους κόλπους των δημοτικών αστυνομικών καθώς αποδείχτηκε περίτρανα ότι ο θεσμός της Δημοτικής Αστυνομίας είναι απαραίτητος για την εύρυθμη λειτουργία των πόλεων. Ένας θεσμός ο οποίος καταργήθηκε χωρίς καμία απολύτως αξιολόγηση, επιβαρύνοντας οικονομικά τους Δήμους και δυσχεραίνοντας την καθημερινότητα των πολιτών.
Εντούτοις ο νόμος αυτός έφερε μερική αποκατάσταση των αδικιών που είχαν υποστεί οι δημοτικοί αστυνομικοί γιατί έδωσε τη δυνατότητα μόνο σε ένα τμήμα από αυτούς να επιστρέψουν. Αυτό είχε ως συνέπεια και τη συνέχιση της αδικίας εις βάρος ενός μέρους πρώην δημοτικών αστυνομικών, αλλά και την υπολειτουργία του θεσμού λόγω υποστελέχωσης (μόνο το 1/3
των δημοτικών αστυνομικών επέστρεψαν στην Υπηρεσία),με αποτέλεσμα το εγχείρημα της επανασύστασης να κινδυνεύει να μετατραπεί σε φιάσκο.
Με ικανοποίηση είδαμε ότι το σχέδιο νόμου «Μέτρα για την επιτάχυνση του Κυβερνητικού Έργου και άλλες διατάξεις» με το άρθρο 31 έδινε τη δυνατότητα και στους πρώην δημοτικούς αστυνομικούς που υπηρετούν στα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας να επιστρέψουν στη Δημοτική Αστυνομία. Αυτό θα έχει ως συνέπεια αφενός την ενίσχυση του θεσμού μας και αφετέρου την αποκατάσταση της αδικίας που είχαν υποστεί αυτοί οι δημοτικοί αστυνομικοί. Υπενθυμίζουμε ότι οι συνάδελφοι αυτοί, μην έχοντας άλλη επιλογή και μόνο για να μη βρεθούν μπλεγμένοι στον ιστό της ανεργίας, αναγκάστηκαν να δηλώσουν και να καταλάβουν θέσεις στα σωφρονιστικά καταστήματα ανά την επικράτεια, μπαίνοντας πολλοί από αυτούς σε διαδικασία εσωτερικής μετανάστευσης μαζί με τις οικογένειές τους.
Η άποψή μας είναι ότι θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα επιστροφής σε όλους τους δημοτικούς αστυνομικούς που υπηρετούν σε διάφορες θέσεις του Δημοσίου παρά τη θέλησή τους,αν θέλουμε να μιλάμε για πλήρη αποκατάσταση των αδικιών αλλά και ενίσχυση του θεσμού. Μην ξεχνάμε ότι οι πρώην δημοτικοί αστυνομικοί εκπαιδεύτηκαν στις Σχολές Δημοτικής Αστυνομίας (Κόνιτσας-Τσοτυλίου-Πτολεμαϊδας) με χρήματα των Ελλήνων φορολογουμένων για να υπηρετήσουν το θεσμό αυτό, ο οποίος είναι πανευρωπαϊκά κατοχυρωμένος και λειτουργεί σε πολύ υψηλό επίπεδο.
Δυστυχώς, αλγεινές εντυπώσεις μας προκαλούν οι ανακοινώσεις συνδικαλιστικών φορέων όπως της Π.Ο.Υ.ΕΦ. που αναφέρει ότι οι διατάξεις του παραπάνω σχεδίου νόμου είναι ρουσφετολογικές και εξυπηρετούν ημετέρους. Δηλαδή η άρση των αδικιών είναι ρουσφέτι; Μήπως αυτό δεν λέγεται συνδικαλισμός αλλά ξεπερασμένη συντεχνιακή τακτική που σκοπό έχει μόνο το βόλεμα, την «τακτοποίηση» και την εξαφάνιση κάποιων με απώτερο σκοπό την άγρα ψήφων;
Είναι ντροπή για συνδικαλιστική οργάνωση να μην υπερασπίζεται τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων. Καταδικάζουμε τέτοιες συμπεριφορές.
Αξιώνουμε να ψηφιστεί το σχέδιο νόμου που είναι υπέρ των εργαζομένων και αποκαθιστά αδικίες.
