Ο κ. Μπακούρης εντοπίζει την αιτία του κακού στις αρχές της δεκαετίας του ’80 , οπότε, όπως υποστηρίζει, «ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός Ανδρέας Παπανδρέου προσέλαβε στο δημόσιο σωρηδόν υποστηρικτές του κόμματος, οι οποίοι στην πραγματικότητα δεν έκαναν για αυτήν τη δουλειά. Έκτοτε η ιδέα μιας αποδοτικής κοινωνίας πήρε την κάτω βόλτα, χάσαμε τις αξίες μας και η διαφθορά πήρε την σημερινή της έκταση».
Εκτιμά ότι η ψηφιοποίηση της διοίκησης θα συμβάλει στον περιορισμό του κινδύνου για δωροδοκίες καθώς «θα μειωθεί η επαφή μεταξύ πολιτών και δημοσίων υπαλλήλων». Ταυτοχρόνως, όμως, δηλώνει πως αμφιβάλλει «αν υπάρχει αρκετό εξειδικευμένο προσωπικό για την ψηφιοποίηση».
«Αυτό φαίνεται από γερμανική σκοπιά αρκετά απλό – και οι Έλληνες υπάλληλοι αρκετά ανίκανοι» σχολιάζει το Spiegel και ο κ. Μπακούρης απαντά: «Μα είναι! Τι περιμένετε όταν οι άνθρωποι έχουν προσληφθεί για πολιτικούς λόγους και συχνά δεν διαθέτουν καμία εκπαίδευση;».
Ως λύση του προβλήματος προτείνει να τοποθετηθούν ικανοί άνθρωποι στις κρίσιμες θέσεις και να μειωθεί η ανοχή των πολιτών στα φαινόμενα διαφθοράς, η αύξηση της οποίας, κατά τον κ. Μπακούρη, οφείλεται, εν πολλοίς, στην ατιμωρησία που απολαμβάνουν διαπιστωμένες παραβάσεις
«Οι πολίτες πρέπει να νιώσουν ότι οι νόμοι εφαρμόζονται χωρίς εξαιρέσεις, κι ότι οι αποφάσεις τους έχουν συνέπειες», καταλήγει ο εκπρόσωπος της Διεθνούς Διαφάνειας.
