Όπως είπε ο κ. Νικολούδης, μέχρι τώρα υπήρχαν άπειρα σχέδια, διακηρύξεις, υποσχέσεις, προγράμματα, τα οποία αρκέστηκαν απλώς «στα ίχνη λέοντος», «το νέο που φέρνουμε για πρώτη φορά είναι ότι νομοθετούμε τον επιχειρησιακό έλεγχο διότι επιχειρούμε να αναζητήσουμε τον ίδιο τον λέοντα και να τον πολεμήσουμε».
Διευκρίνισε πως δεν υπήρξε θέληση να πάρουμε το ΣΔΟΕ και τις άλλες υπηρεσίες και τους φορείς υπό τον έλεγχό μας για να έχουμε εξουσίες, αλλά για να είμαστε αποτελεσματικοί. «Αυτό μας ενδιέφερε και σε αυτό δεν θα κάνουμε βήμα πίσω», είπε χαρακτηριστικά.
Σχετικώς με το άρθρο 10, το οποίο επικρίθηκε ότι δεν προστατεύει την συνταγματική επιταγή της διάκρισης των εξουσιών, ο κ. Νικολούδης ξεκαθάρισε πως «συμμόρφωση προς τα προγράμματα ή τις δράσεις που θα εξαγγείλει η Γενική Γραμματεία Καταπολέμησης της Διαφθοράς σε καμία περίπτωση δεν αφορά δικαστικές εξουσίες, εισαγγελείς και δικαστές».
Πρόσθεσε δε, πως «αν στο πλαίσιο της διαμόρφωσης της εθνικής στρατηγικής που διαμορφώνεται από άλλους φορείς, πλην της Γραμματείας, έχουν και οι δικαστές την υποχρέωση να συντονίζονται θα πρέπει να το κάνουν». Εξάλλου, ανέφερε πως είχε δοθεί στον Εθνικό Συντονιστή για την καταπολέμηση της Διαφθοράς η δυνατότητα να συνδιαμορφώνει πολιτικές και στον δικαστικό τομέα, κάτι που δεν υπάρχει σε αυτό το νομοσχέδιο.
Τέλος, ο κ. Νικολούδης εξήγησε πως καταργήθηκε ο θεσμός του Εθνικού Συντονιστή για την καταπολέμηση της διαφθοράς πως επικράτησε η ανάγκη για την δημιουργία του θεσμού του υπουργού του υπουργού Επικρατείας για τη Διαφθορά κι ως εκ τούτου ο ρόλος του κατέστη περιττός.
