Ο αναπληρωτής υπουργός, ουσιαστικά, τάχθηκε κατά των υφιστάμενων μοντέλων αποκρατικοποίησης των δύο συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων. Συγκεκριμένα, για το Ελληνικό ο κ. Σπίρτζης ανέφερε ότι είναι περιουσιακό στοιχείο του ελληνικού Δημοσίου σε προνομιακή θέση, έχει πάρα πολλά πλεονεκτήματα και «κατά τη γνώμη μου, πρέπει να αξιοποιηθεί, αλλά σε διαφορετική κατεύθυνση από αυτή που προώθησε η προηγούμενη κυβέρνηση». Πρόσθεσε, ακόμη, ότι δεν προσφέρει τίποτε στη χώρα μια ιδιωτικοποίηση αυτού του τύπου με έναν μειοδότη, που περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας πόλης μέσα στην πόλη.
Για τον Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών «Ελ. Βενιζέλος», προέκρινε τον δημόσιο χαρακτήρα του, ενώ για τα περιφερειακά αεροδρόμια ένα μοντέλο σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Ειδικότερα για τον ΔΑΑ, που τον χαρακτήρισε ως ένα από τα πιο σύγχρονα αεροδρόμια, ανέφερε ότι έχει μεγάλες δυνατότητες ανάπτυξης και ότι πρέπει να παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο. «Να πάμε μια βόλτα στα ευρωπαϊκά αεροδρόμια να δούμε τι είναι αυτά», είπε χαρακτηριστικά και αναρωτήθηκε, «στο Παρίσι (το αεροδρόμιο) είναι ιδιωτικό; Στο Βερολίνο είναι ιδιωτικό;».
Σε ό,τι αφορά τα περιφερειακά αεροδρόμια, και τις ανάγκες εκσυγχρονισμού τους, ο κ. Σπίρτζης προέκρινε τις συμπράξεις. «Υπάρχουν οι τοπικές κοινωνίες, οι οποίες δεν έχουν ερωτηθεί αν επιθυμούν να μετάσχουν οι δήμοι, οι περιφέρειες, οι επενδυτές σ’ ένα σχήμα και να υπάρχει συνεργασία δημόσιου και ιδιωτικού τομέα με κυρίαρχο το δημόσιο, ώστε να διασφαλίζονται και πέντε πράγματα… Οταν πας να δημιουργήσεις μονοπωλιακές ή ολιγοπωλιακές καταστάσεις σε μία χώρα σε αυτόν τον τομέα και σε άλλους, έχεις πρόβλημα ως χώρα…».
