Συγκεκριμένα, σύμφωνα με την πρόταση του κ. Δανιηλίδη - την οποία έχει καταθέσει εδώ και αρκετούς μήνες - το επιπλέον κίνητρο που προτείνεται με τη θέσπιση «μηνιαίου επιδόματος», ύψους 300 ευρώ, για τουλάχιστον 4-5 χρόνια, για όσους εργαζόμενους στους Δήμους και τα Νομικά Πρόσωπα αυτών ενταχθούν εθελούσια στο εν λόγω Πρόγραμμα, «είναι σε θέση να δώσει δυναμική ώθηση στην υλοποίηση του Προγράμματος».
Όπως εξηγεί ο κ. Δανιηλίδης - με την ιδιότητα και του Προέδρου της Περιφερειακής Ένωσης Δήμων Κεντρικής Μακεδονίας - «με την επιχορηγούμενη και εθελούσια ένταξη στη "διαδημοτική κινητικότητα", οι εργαζόμενοι κατοχυρώνουν κατ’ αρχήν τις θέσεις εργασίας», πρόταση που είχε κάνει ακόμη από την έναρξη της περιόδου της κρίσης όταν "άνοιξε" το θέμα κι έγινε δεκτή μόλις πρόσφατα και συμπληρώνει:
«Με την επιπλέον καθιέρωση, όμως, του μηνιαίου επιδόματος, οι εργαζόμενοι ενισχύουν το εισόδημά τους που έχει συρρικνωθεί με τις άδικες οριζόντιες μειώσεις, και την ίδια ώρα προσφέρονται οι ευκαιρίες να στελεχωθούν, να καλυφθούν κενά και να "ζωντανέψουν" Δήμοι παραμεθόριων, ορεινών και νησιωτικών Δήμων, που εδώ και χρόνια είναι αναγκασμένοι να λειτουργούν ακόμη και με μηδενικό αριθμό προσωπικού.
Ταυτόχρονα, εξασφαλίζονται οι προϋποθέσεις για την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής των υπό μετακίνηση εργαζομένων, είτε σε πατρώες περιοχές, είτε σε Δήμους της Περιφέρειας που είναι απομακρυσμένοι από τα μεγάλα αστικά κέντρα, όπου οι συνέπειες της κρίσης είναι εντονότερες».
Η πρόταση
Αναλυτικά η δήλωση - παρέμβαση του Δημάρχου Νεάπολης - Συκεών & Προέδρου της Π.Ε.Δ.Κ.Μ., Σίμου Διανιηλίδη:
«Το τελευταίο διάστημα στο δημόσιο βίο κυριαρχεί το θέμα της κινητικότητας ή διαθεσιμότητας των εργαζομένων στους δήμους και τα νομικά τους πρόσωπα.
Με αφορμή την πρόσφατη εγκύκλιο του Υπουργείου Εσωτερικών για το θέμα της αξιολόγησης, που συνδέεται άμεσα με την κινητικότητα των εργαζομένων, είναι περιττό να επαναλάβουμε τις πάγιες θέσεις μας για το θέμα, αφού πρώτοι εμείς ως Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά κι εγώ προσωπικά με δημόσιες παρεμβάσεις μου πριν δυο-τρία χρόνια, είχαμε ταχθεί θετικά. Θετικά μεν, με όρους και προϋποθέσεις δε.
Όταν τότε πρότεινα, ότι πρέπει να θεσπιστεί η διαδημοτική κινητικότητα, πολλοί ήταν εκείνοι, και κυρίως από το συνδικαλιστικό χώρο, που με λοιδόρησαν, με χλεύασαν και μου επιτέθηκαν με ύβρεις. Από τότε μπορούσαμε να δώσουμε λύση στο επιφαινόμενο πρόβλημα, αρκεί να καθιερώναμε δυο ισχυρές ασφαλιστικές δικλείδες.
Στο πλαίσιο αυτό έκανα λόγο για την καθιέρωση δυο ισχυρών κινήτρων, που και τα συμφέροντα των εργαζομένων θα κατοχύρωναν και τους υποστελεχωμένους ΟΤΑ θα εξυπηρετούσαν, και ήταν: α) η νομοθετική κατοχύρωση της θέσης εργασίας του εργαζόμενου έως την ηλικία συνταξιοδότησής του που εθελούσια θα εντασσόταν στο πρόγραμμα της διαδημοτικής κινητικότητας, αποκλείοντας εσαεί κάθε κίνδυνο ένταξής του σε λίστες διαθεσιμότητας με ορίζοντα την απόλυσή του, και β) η καθιέρωση μηνιαίου επιδόματος 300 ευρώ τουλάχιστον για τα πρώτα 4-5 χρόνια στην περίπτωση που επέλεγε να μετακινηθεί σε δήμους της περιφέρειας, σε ορεινούς ή νησιωτικούς δήμους και σε δήμους της πατρώας περιοχής.
Από τις δυο προτάσεις, η πρώτη έγινε δεκτή, δυστυχώς, όμως, με μεγάλη καθυστέρηση. Έπρεπε να φτάσουμε στο απροχώρητο για να καταλάβουν οι πάντες την αναγκαιότητα αυτού του μέτρου και να πειστούν ότι έτσι διασφαλίζονται και οι θέσεις εργασίας των εργαζομένων, αλλά και η βιωσιμότητα των δήμων που καλούνταν να ανταποκριθούν σε αυξημένες απαιτήσεις και ανάγκες με ελάχιστο έως μηδενικό προσωπικό, κυρίως σε νευραλγικές τεχνικές υπηρεσίες που παρέμεναν κενές, δεδομένης της απαγόρευσης νέων προσλήψεων.
Το δεύτερο κίνητρο επιβάλλεται να εξεταστεί άμεσα και να δρομολογηθεί η καθιέρωσή του. Αυτό θα παροτρύνει τους εργαζόμενους να επιλέξουν την εθελούσια ένταξή τους στο πρόγραμμα της διαδημοτικής κινητικότητας προσβλέποντας σε πολλαπλά οφέλη. Και στο εισόδημά τους, που έχει μειωθεί εξαιτίας των άδικων οριζόντιων περικοπών στο όνομα της δημοσιονομικής εξυγίανσης, θα επέλθει αποκατάσταση, αλλά και μείωση τους κόστους ζωής θα επιτύχουν επιλέγοντας τις πατρώες περιοχές τους, ή απομακρυσμένους από τα αστικά κέντρα δήμους της περιφέρειας, ορεινούς και νησιωτικούς δήμους, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα άλλους όρους ποιότητας ζωής. Από την άλλη, θα επέλθει οικονομική, αναπτυξιακή και κοινωνική ζωντάνια σ’ αυτούς τους δήμους, οι οποίοι σήμερα έχουν συρρικνωθεί σε βαθμό επικίνδυνο για τη βιωσιμότητά τους με τελικό θύμα των συνεπειών τις τοπικές κοινωνίες.
Mε βάση, λοιπόν, ένα σωστά και επιστημονικά οργανωμένο και τεκμηριωμένο πρόγραμμα βάζουμε φραγμούς στις απολύσεις, στηρίζουμε τους εργαζόμενους κι ενισχύουμε τους υποστελεχωμένους δήμους της περιφέρειας. Κι όλα αυτά μπορούν να γίνουν μέσα από ένα τριγωνικό αυστηρό σύστημα αξιολόγησης, όπου θα συμμετέχουν η Τ.Α., οι εργαζόμενοι και η Πολιτεία.
Οι συνθήκες, πλέον, ωρίμασαν και οι εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν θα έχουν αντίρρηση στην όποια μετακίνησή τους, στο πλαίσιο του προγράμματος κινητικότητας και συγκεκριμένα κατά την εφαρμογή της ενδοδημοτικής - διαδημοτικής κινητικότητας. Πρέπει, όμως, να δοθούν και ισχυρά κίνητρα.
Στην κατεύθυνση αυτή η Πολιτεία δια των οργάνων της οφείλει επιτέλους να τείνει ευήκοα ώτα χωρίς εγωισμούς και στείρες αρνήσεις. Οι καιροί απαιτούν άμεση αντίδραση και γρήγορα αντανακλαστικά. Άλλος χαμένος χρόνος δεν μπορεί να δικαιολογηθεί…».
πηγη epoli.gr
