Σημειώνεται ότι στην αρμόδια νομοπαρασκευαστική επιτροπή, όπου συντάχθηκε το επίμαχο νομοσχέδιο, συμμετείχε και εκπρόσωπος της εν λόγω Ένωσης, με τακτικό μέλος την πρόεδρο της Ειρήνη Γιανναδάκη και αναπληρωματικό μέλος τον γενικό γραμματέα Βασίλη Φαϊτά. Ωστόσο, όπως αναφέρουν οι Διοικητικοί Δικαστές, δεν έγιναν αποδεκτές όλες οι προτάσεις της Ένωσης.
Η Ένωση Διοικητικών Δικαστών αναφέρει, μεταξύ των άλλων, ότι διαφώνησε με την προτεινόμενη ρύθμιση σχετικά με την παροχή στο δικαστήριο της δυνατότητας επιβολής αυξημένης δικαστικής δαπάνης σε περίπτωση κατά την οποία αυτό θα κρίνει ότι το δικόγραφο του διαδίκου που ηττήθηκε υπερβαίνει σε έκταση το αναγκαίο μέτρο ενόψει των ζητημάτων που τίθενται. Κατά την άποψη τη Ένωσης, πρόκειται για δυσανάλογο μέτρο σε βάρος των διαδίκων και των πληρεξουσίων δικηγόρων.
Ακόμη, η Ένωση επιφυλάχθηκε αναφορικά με ορισμένες πλευρές της προτεινόμενης ρύθμισης της παράλληλης πρόβλεψης διοικητικών και ποινικών κυρώσεων για την αυτή πράξη και επισημαίνει ότι «θα ήταν προτιμότερη μια καθαρή λύση (ευθείας) αποποινικοποίησης συγκεκριμένων πράξεων (οι οποίες θα συνιστούσαν εφεξής μόνο διοικητικές κυρώσεις).
Παράλληλα, η Ένωση αναφέρει ότι έγινε δεκτή η πρότασή της για τη διεύρυνση της αρμοδιότητας του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου, η οποία πλέον θα αφορά φορολογικές και τελωνειακές εν γένει διαφορές, με αντικείμενο που θα υπερβαίνει το ποσό των 60.000 ευρώ, όχι όμως αυτό των 150.000 ευρώ.
Κατά συνέπεια, στο μέλλον «εφόσον η διάταξη ψηφισθεί από τη Βουλή, το Μονομελές Διοικητικό Πρωτοδικείο θα εκδικάζει τις φορολογικές και τελωνειακές εν γένει διαφορές με αντικείμενο έως 60.000 ευρώ, το Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο θα εκδικάζει τις αντίστοιχες διαφορές με αντικείμενο από 60.001 ευρώ ως 150.000 ευρώ και το τριμελές διοικητικό εφετείο θα εκδικάζει τις αντίστοιχες διαφορές με αντικείμενο από 150.001 ευρώ».
Σε άλλο σημείο αναφέρει η Ένωση ότι μερική ήταν η αποδοχή της πρότασής της για κατάργηση της ενδικοφανούς διαδικασία στις φορολογικές υποθέσεις. Η πρόταση της Ένωσης «είχε ως βάση τη λογική ότι η εν λόγω ενδικοφανής διαδικασία αποτελεί ένα γραφειοκρατικό ανάχωμα στην άμεση πρόσβαση στη Δικαιοσύνη, ενώ άλλωστε η πράξη δεν δείχνει ότι επιτυγχάνεται ο διακηρυγμένος στόχος του υπουργείου Οικονομικών να διευθετούνται οι υποθέσεις σε επίπεδο φορολογικής διοίκησης προς το σκοπό της αποσυμφόρησης των διοικητικών δικαστηρίων».
Τελικά, η πρόταση αυτή της Ένωσης έγινε δεκτή μόνο για όσες υποθέσεις φορολογικής φύσης υπάγονται στην αρμοδιότητα του προέδρου Πρωτοδικών, με το σκεπτικό ότι η φύση των υποθέσεων αυτών απαιτεί οπωσδήποτε άμεση και ταχεία εκδίκαση.
Επίσης, η Ένωση αναφέρει ότι η εισαγωγή του θεσμού της ενδοδικαστικής συμβιβαστικής επίλυσης διαφορών από αγωγές για απαιτήσεις από την εκτέλεση διοικητικών συμβάσεων αρμοδιότητας Διοικητικών Εφετείων δεν προτάθηκαν από την Ένωση, η οποία διαφώνησε τόσο με την αναγκαιότητα και τη βασική λογική τους νεοεισαγόμενου θεσμού όσο και με τις επιμέρους ρυθμίσεις.
