Οι παππούδες και οι γιαγιάδες συχνά παρεμβαίνουν σε ζητήματα που αφορούν τα εγγόνια τους, όπως από το τι ώρα πρέπει να πηγαίνουν στο κρεβάτι τους για ύπνο, μέχρι τι να τρώνε και πώς να είναι πειθαρχημένα.
Η παιδίατρος Perri Klass, που είναι και η ίδια γιαγιά, επισημαίνει στην Washington Post τα συνηθισμένη λάθη της τρίτης ηλικίας σε σχέση με τα εγγόνια τους.
«Μεγαλώσαμε υπεύθυνους ενήλικες, ικανούς να αναλάβουν τα σύνθετα καθήκοντα της γονικής μέριμνας, έτοιμους να κάνουν καλές επιλογές. Αυτή είναι λοιπόν η στιγμή μας να κάνουμε πίσω και να σεβαστούμε τις επιλογές τους, να ζυγίζουμε τη γνώμη μας όταν μας ζητηθεί και να αναγνωρίζουμε ότι υπάρχουν πολλοί διαφορετικοί τρόποι να είναι κάποιος γονέας», τονίζει η Perri Klass.
Τα πιο συνηθισμένα λάθη του παππού και της γιαγιάς
Η αποτυχία να αποδεχτείτε ότι τα πρότυπα γονικής μέριμνας αλλάζουν
Υπάρχουν αλλαγές που συμβαίνουν με την πάροδο του χρόνου αναφορικά με τη γονική μέριμνα. «Οι δικοί μου γονείς αποφάσισαν ότι δεν θα χτυπούσαν ποτέ τα παιδιά τους, κάτι που ήταν κόντρα στη δική τους ανατροφή τη δεκαετία του 1930», τονίζει η παιδίατρος.
«Μου επιτρεπόταν όμως να περπατήσω στη Νέα Υόρκη χωρίς τη συνοδεία ενήλικα, στη δευτέρα δημοτικού, προσέχοντας τον μικρότερο αδερφό μου, κάτι που δεν θα επέτρεπα στα δικά μου παιδιά να κάνουν», προσθέτει.
Ο γιος της Perri, Benjamin, παιδοψυχίατρος και πατέρας ενός τρίχρονου αγοριού, πιστεύει ότι παρόλο που οι παππούδες και οι γιαγιάδες ανησυχούν όλη την ώρα για το πώς τα πάνε τα εγγόνια τους, μπορεί να φαίνεται στους γονείς ότι δεν ανησυχούν αρκετά για μικρά ζητήματα που μπορεί να σχετίζονται με τη διατροφή ή θέματα συμπεριφοράς.
Έτσι, ορισμένοι παππούδες και γιαγιάδες θέλουν να είναι πιο χαλαροί σχετικά με τις λιχουδιές, τον χρόνο μπροστά σε οθόνες ή ακόμα και την επίβλεψη, γεγονός που δημιουργεί σύγκρουση με τους γονείς, που τα παίρνουν όλα πολύ πιο σοβαρά.
Ρίχνετε το φταίξιμο στον σύντροφο του παιδιού τους
Δεν θέλετε να βρίσκεστε σε σύγκρουση με το παιδί σας για το εγγόνι σας. Δεν θέλετε επίσης να βρίσκεστε σε σύγκρουση και με το παιδί σας για τον σύντροφό του. Στο μέτρο του δυνατού, σεβαστείτε τον γονέα, θεωρήστε ότι το παιδί σας είναι αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας λήψης αποφάσεων και υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι αν σας αρέσει να είστε παππούς ή γιαγιά, οφείλετε πολλά και στον σύντροφο του παιδιού σας.
Και αν τελικά θέλετε να προτείνετε κάτι, κάντε το μπροστά στους γονείς των παιδιών, όχι πίσω από την πλάτη του ενός.
Όταν το εγγόνι αντιμετωπίζει δυσκολίες, «φταίνε» οι γονείς
Θυμάστε πόσο άσχημο είναι να έχετε ένα παιδί που είναι δυστυχισμένο ή περνάει μια δύσκολη περίοδο; Δεν είναι η κατάλληλη στιγμή να πείτε «Σου το είχα πει» ή να κάνεις παρατηρήσεις ότι τα πράγματα πράγματα στο σπίτι είναι πολύ ανοργάνωτα ή πολύ οργανωμένα. Δεδομένης της πολυπλοκότητας της ανατροφής των παιδιών, δεν μπορεί κανείς να αποδώσει τη δυστυχία ενός παιδιού σε έναν μόνο παράγοντα, και είναι συνηθισμένο οι γονείς να κατηγορούν τον εαυτό τους για τα πάντα, συμπεριλαμβανομένων και των καταστάσεων που δεν μπορούν να ελέγξουν. Αν υπάρχει ένα εγγόνι με κάποιο πρόβλημα, γίνετε μέρος του συστήματος υποστήριξης αυτού του παιδιού και μέρος του συστήματος υποστήριξης των γονιών του. Ρωτήστε τους πώς μπορείτε να βοηθήσετε και ακούστε τους, όταν θελήσουν να μιλήσουν.
Παρεμβαίνετε πολύ συχνά, αν και δεν σας το ζητούν
Όσο περισσότερο αναγνωρίζετε και σέβεστε τις επιλογές του παιδιού σας, τόσο περισσότερο θα τιμάτε τον νέο σας ρόλο, αυτόν του παππού ή της γιαγιάς, και θα βοηθάτε όλους να καταλάβουν τι σημαίνει να είσαι οικογένεια.
Με πληροφορίες από Washington Post
