Ως γονείς αφιερώνουμε πολύ χρόνο βοηθώντας τα παιδιά μας να πετύχουν - διδάσκοντάς τους λέξεις και ρουτίνες και ενθαρρύνοντας τα να έχουν καλή συμπεριφορά.
Όμως υπάρχει μια δεξιότητα που αθόρυβα καθορίζει αν θα πετύχουν ή όχι στη ζωή: πρόκειται για την σύνδεση με τον εαυτό, δηλαδή την ικανότητα να συντονίζεσαι με τα συναισθήματά σου, τις ανάγκες και την εσωτερική φωνή σου.
Όταν τα παιδιά νιώθουν ασφαλή ως προς το ποια είναι, κουβαλούν αυτήν την αίσθηση της αξίας σε κάθε σχέση, πρόκληση και απόφαση. Όταν δεν τη νιώθουν, η αυτοεκτίμησή τους μπορεί εύκολα να γίνει κομμάτια.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Όπως σημειώνει η Ριμ Ράουντα στο CNBC: «έχω περάσει χρόνια μελετώντας πάνω από 200 σχέσεις γονέα-παιδιού, και είμαι κι εγώ μητέρα. Το Νο 1 που λέω σε άλλους γονείς είναι πως αν μάθουν στο παιδί τους μόνο μία δεξιότητα στη ζωή, αυτή πρέπει να είναι η σύνδεση με τον εαυτό».
Η απαραίτητη δεξιότητα που εγγυάται μια «αρμονική» ζωή
Η απώλεια της σύνδεσης με τον εαυτό γίνεται μέσα από μικρές αλληλεπιδράσεις που όμως στέλνουν το λάθος μήνυμα.
Ένα νήπιο κλαίει επειδή του πήραν το παιχνίδι. Ο γονιός λέει: «Είσαι καλά. Δεν είναι κάτι σημαντικό.» Αυτό που ακούει το παιδί είναι: «Τα συναισθήματά μου δεν μετράνε.»
Ή μπορεί να πει ότι φοβάται την ώρα που πάει για ύπνο. Ο γονιός απαντά: «Δεν υπάρχει λόγος να φοβάσαι.» Για το παιδί μπορεί να σημαίνει: «Δεν θα έπρεπε να νιώθω έτσι, οπότε μάλλον δεν πρέπει να εμπιστεύομαι τα συναισθήματά μου.»
Τέτοια υπονοούμενα, επαναλαμβανόμενα με τον καιρό, μειώνουν την ικανότητα του παιδιού να συνδεθεί με τον εαυτό του. Μετατρέπονται σε πιο αγχώδη, αντιδραστικά, ανασφαλή άτομα ή απομονώνονται πλήρως. Χειρότερα, μπορεί να κουβαλήσουν αυτά τα μοτίβα στην ενήλικη ζωή.
Πώς η σύνδεση με τον εαυτό ωφελεί τα παιδιά
Ορισμένα από τα οφέλη για ένα παιδί όταν παραμένει συνδεδεμένο με το συναισθήματα και την εσωτερική φωνή του:
Αναπτύσσει συναισθηματική ανθεκτικότητα: Τα παιδιά που συνδέονται με τα συναισθήματά τους μπορούν να διαχειριστούν το άγχος, την απόρριψη και τα έντονα συναισθήματα χωρίς να χάσουν την αίσθηση του εαυτού τους.
Υποστηρίζει υγιή όρια: Τα παιδιά που είναι συνδεδεμένα με τον εαυτό τους εμπιστεύονται το ένστικτό τους, είναι πιο πιθανό να μιλήσουν όταν κάτι δεν πάει καλά και λιγότερο πιθανό να πέσουν θύματα χειραγώγησης ή πίεσης από συνομηλίκους.
Καλλιεργεί αυθεντική αυτοπεποίθηση: Η αυτοπεποίθηση δεν προέρχεται από το έπαινο ή τα επιτεύγματα. Προέρχεται από τη γνώση του ποιος είσαι και την αίσθηση ασφάλειας να είσαι ο εαυτός σου, ακόμη και στις δύσκολες στιγμές.
Προστατεύει την ψυχική υγεία: Η ισχυρή αίσθηση του εαυτού βοηθά τα παιδιά να αντισταθούν στην ανάγκη για επιβεβαίωση σε επιβλαβή μέρη και λειτουργεί ως ισχυρό ανάχωμα στο άγχος και την αμφιβολία για τον εαυτό τους.
Πώς να ενισχύσετε την σύνδεση με τον εαυτό
Το καλό νέο; Δεν χρειάζεται να αλλάξετε ριζικά το στυλ της γονεϊκότητάς σας. Μικρές αλλαγές κάνουν μεγάλη διαφορά.
Επικυρώστε τα συναισθήματά τους
Αντί να πείτε «Είσαι καλά», μπορείτε εναλλακτικά να αναφέρετε: «Σου προκάλεσε αναστάτωση αυτό, έτσι δεν είναι; Είμαι εδώ.»
Η επικύρωση δεν σημαίνει συμφωνία, αλλά δείχνει στο παιδί ότι ο συναισθηματικός του κόσμος είναι αληθινός και ασφαλής.
Αποδεχτείτε ολόκληρο τον εαυτό τους
Δώστε χώρο για μπερδεμένα συναισθήματα, δύσκολες ερωτήσεις και ιδιαιτερότητες. Όταν τα παιδιά νιώθουν ότι τα βλέπουν και τα αποδέχονται, ακόμα και όταν είναι θυμωμένα ή φοβισμένα, μαθαίνουν ότι «Όλο μου το είναι είναι ευπρόσδεκτο.»
Κάντε ένα βήμα πίσω, μην γίνεστε ελεγκτικοί
Ο υπερβολικός έλεγχος μειώνει την εμπιστοσύνη στον εαυτό. Δώστε στο παιδί επιλογές κατάλληλες για την ηλικία του - όπως να διαλέξει ρούχα ή να αποφασίσει πώς θα περάσει το απόγευμα.
Διδάξτε τη σύνδεση με τον εαυτό με το παράδειγμά σας
Πείτε π.χ. «Νιώθω πιεσμένος/η, χρειάζομαι μια βαθιά ανάσα.»
Όταν ο γονιός αναγνωρίζει και διαχειρίζεται τα συναισθήματά του, το παιδί μαθαίνει ότι δεν πρέπει να τα φοβάται ή να τα καταπιέζει.
Χρησιμοποιήστε γλώσσα που ενισχύει τη συνειδητοποίηση, όχι την ντροπή
Αντί για «Γιατί το έκανες αυτό;», πείτε «Τι ένιωθες όταν έγινε αυτό;»
Ο τόνος της περιέργειας και της κατανόησης προάγει την αυτοανάλυση.
Ψάξτε κάτω από τη συμπεριφορά
Όταν ένα παιδί ξεσπά, εύκολα επικεντρώνεστε στην ανάρμοστη συμπεριφορά. Αλλά η συμπεριφορά είναι συχνά μήνυμα: Νιώθει αποσυνδεδεμένο, αδύναμο ή ότι δεν ακούγεται;
Γιορτάστε το ποια είναι, όχι μόνο τι κάνουν
Τα επιτεύγματα μετράνε, αλλά προσέξτε και επισημάνετε ποιοτικά χαρακτηριστικά όπως «Είσαι τόσο στοργικός με τους φίλους σου» ή «Μου αρέσει πόσο περίεργος/η είσαι.»
