Είναι γνωστό ότι η τακτική άσκηση έχει πολλά οφέλη, συμπεριλαμβανομένης της μείωσης του κινδύνου χρόνιων ασθενειών όπως ο διαβήτης και οι καρδιακές παθήσεις.
Η άσκηση βελτιώνει επίσης, τα αποτελέσματα σε ασθενείς με καρκίνο, σύμφωνα με μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο New England Journal of Medicine. Ασθενείς με καρκίνο που συμμετείχαν σε ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης σε μια τυχαία ελεγχόμενη δοκιμή έζησαν περισσότερο χωρίς υποτροπή του καρκίνου και είχαν χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου εντός της περιόδου δοκιμής σε σύγκριση με άτομα στην ομάδα ελέγχου.
Προηγούμενη έρευνα υπέδειξε ότι η άσκηση θα μπορούσε να είναι ευεργετική για τους επιζώντες του καρκίνου, αλλά αυτή είναι η πρώτη τυχαία δοκιμή που δείχνει ότι η άσκηση μετά τη θεραπεία του καρκίνου μπορεί να μειώσει την υποτροπή και να βελτιώσει την επιβίωση, επισημαίνει η ειδικός ευεξίας του CNN, Δρ. Leana Wen.
Οι ερευνητές εξέτασαν σχεδόν 900 ασθενείς από 55 κέντρα καρκίνου σε έξι χώρες, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε θεραπεία είτε για καρκίνο του παχέος εντέρου σταδίου III είτε για καρκίνο υψηλού κινδύνου σταδίου II. Ακόμα και μετά από θεραπείες για τον καρκίνο, όπως χειρουργική επέμβαση ακολουθούμενη από χημειοθεραπεία, ο καρκίνος του παχέος εντέρου επανεμφανίζεται σε περίπου 30% των ασθενών, σύμφωνα με την Αμερικανική Εταιρεία Κλινικής Ογκολογίας. Πολλοί ασθενείς με υποτροπή του καρκίνου του παχέος εντέρου καταλήγουν να πεθαίνουν από την ασθένειά τους.
Οι ασθενείς στη νέα μελέτη χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες. Η ομάδα ελέγχου έλαβε τυπικό εκπαιδευτικό υλικό για την υγεία που προωθούσε την υγιεινή διατροφή και τη σωματική δραστηριότητα. Πρόκειται για το τρέχον πρότυπο φροντίδας που παρέχεται σε ασθενείς σε ύφεση από τον καρκίνο τους.
Η άλλη ομάδα συμμετείχε σε ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης που περιελάμβανε συνεργασία με έναν προπονητή υγείας για καθοδήγηση σωματικής δραστηριότητας και εποπτευόμενες συνεδρίες άσκησης. Κατά τους αρχικούς έξι μήνες, οι ασθενείς είχαν συνεδρίες καθοδήγησης δύο φορές τον μήνα. Μετά από αυτή την περίοδο, συναντιόντουσαν με προπονητές μία φορά το μήνα, με επιπλέον συνεδρίες διαθέσιμες εάν χρειαζόταν.
Οι συμμετέχοντες που μπήκαν τυχαία στην ομάδα δομημένης άσκησης είχαν σημαντικά υψηλότερες βελτιώσεις στη σωματική λειτουργία, όπως μετρήθηκε από την απόσταση που μπορούσαν να περπατήσουν σε έξι λεπτά και την προβλεπόμενη VO2 max (πρόσληψη οξυγόνου), και τους δύο δείκτες καρδιαγγειακής φυσικής κατάστασης.
Οι δύο ομάδες παρακολουθήθηκαν για περίπου οκτώ χρόνια κατά μέσο όρο. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, 131 ασθενείς στην ομάδα ελέγχου παρουσίασαν υποτροπή του καρκίνου τους, σε σύγκριση με 93 στην ομάδα δομημένης άσκησης. Στην ομάδα ελέγχου, 66 άτομα πέθαναν, σε σύγκριση με 41 στην ομάδα δομημένης άσκησης.
Τα άτομα στην ομάδα δομημένης άσκησης είχαν 28% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης υποτροπιάζοντων ή νέων καρκίνων σε σύγκριση με εκείνους που ακολούθησαν τα πρότυπα πρωτόκολλα φροντίδας. Τα μέλη της ομάδας άσκησης είχαν επίσης 37% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου κατά την περίοδο της δοκιμής.
Αυτή η μελέτη είναι σημαντική επειδή η αυστηρή μεθοδολογία της επιβεβαιώνει αυτό που είχε προτείνει προηγούμενη έρευνα: Η άσκηση παρατείνει την επιβίωση χωρίς νόσο για ασθενείς με καρκίνο και θα πρέπει να ενσωματωθεί ως μέρος της ολιστικής θεραπείας για τους ασθενείς, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος υποτροπιάζοντων και νέων καρκίνων.
Πηγή CNN
