Μια νέα μελέτη προσφέρει για πρώτη φορά αποδείξεις ότι ένα οργανωμένο πρόγραμμα άσκησης μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο θανάτου των ασθενών με καρκίνο κατά το ένα τρίτο, να σταματήσει την επανεμφάνιση όγκων και είναι ακόμη πιο αποτελεσματική από τα φάρμακα.
Εδώ και δεκαετίες, οι γιατροί συνιστούν την υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής για να μειωθεί ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου. Αλλά μέχρι τώρα υπήρχαν ελάχιστα στοιχεία για τον αντίκτυπο που θα μπορούσε να έχει μετά τη διάγνωση, με ελάχιστη υποστήριξη για την ενσωμάτωση της άσκησης στη ρουτίνα των ασθενών.
Τώρα, μια παγκόσμια πρώτη δοκιμή στην οποία συμμετείχαν ασθενείς από τις ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία, τη Γαλλία, τον Καναδά και το Ισραήλ διαπίστωσε ότι ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης μετά τη θεραπεία μπορεί να μειώσει δραματικά τον κίνδυνο θανάτου, επανεμφάνισης της νόσου ή ανάπτυξης νέου καρκίνου.
Τα αποτελέσματα παρουσιάστηκαν στο Σικάγο στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Εταιρείας Κλινικής Ογκολογίας (Asco), το μεγαλύτερο συνέδριο για τον καρκίνο στον κόσμο, και δημοσιεύθηκαν στο New England Journal of Medicine.
Για πρώτη φορά στην ιστορία της ιατρικής, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι η άσκηση είναι ακόμη καλύτερη στην πρόληψη της υποτροπής του καρκίνου και του θανάτου από πολλά από τα φάρμακα που συνταγογραφούνται σήμερα στους ασθενείς - δήλωσε ένας από τους κορυφαίους γιατρούς για τον καρκίνο στον κόσμο.
Η Δρ. Julie Gralow, επικεφαλής ιατρός της Asco, η οποία δεν συμμετείχε στη δεκαετή μελέτη, δήλωσε ότι η ποιότητα των ευρημάτων της αντιστοιχεί στο «υψηλότερο επίπεδο αποδεικτικών στοιχείων» και πρόκειται να οδηγήσει σε «μια σημαντική αλλαγή στην κατανόηση της σημασίας της ενθάρρυνσης της σωματικής δραστηριότητας κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία».
Σύμφωνα με τη μελέτη, ασθενείς που ξεκίνησαν ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης με τη βοήθεια προσωπικού γυμναστή - μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας - είχαν 37% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου και 28% χαμηλότερο κίνδυνο εμφάνισης υποτροπής ή νέου καρκίνου, σε σύγκριση με τους ασθενείς που έλαβαν μόνο συμβουλές υγείας.
Όπως εξηγεί, η άσκηση προσφέρει τα ίδια οφέλη - μείωση κατά 28% του κινδύνου εμφάνισης και κατά 37% του κινδύνου θανάτου - ενώ τα φάρμακα εγκρίνονται για λιγότερα οφέλη και είναι ακριβά και τοξικά.
«Όταν ξεκίνησα πριν από τρεις δεκαετίες ήταν ακόμα η εποχή που λέγαμε "μην το παρακάνετε όταν κάνετε χημειοθεραπεία". Το έχουμε αντιστρέψει αυτό [...] Θα έλεγα ότι [η άσκηση είναι] καλύτερη από τα φάρμακα».
Στη δοκιμή, οι ερευνητές συμπεριέλαβαν 889 ασθενείς με καρκίνο του παχέος εντέρου μεταξύ 2009 και 2023. Οι περισσότεροι (90%) είχαν νόσο τρίτου σταδίου. Οι ασθενείς κλήθηκαν τυχαία να συμμετάσχουν σε ένα δομημένο πρόγραμμα άσκησης (445) ή να λάβουν απλώς ένα φυλλάδιο με ιατρικές συμβουλές (444).
Όσοι συμμετείχαν στην ομάδα άσκησης συνεργάστηκαν με έναν προσωπικό γυμναστή δύο φορές το μήνα για συνεδρίες καθοδήγησης και εποπτευόμενες συνεδρίες άσκησης, και αργότερα μία φορά το μήνα, για συνολικά τρία χρόνια.
Η ομάδα άσκησης καθοδηγήθηκε και υποστηρίχθηκε για να τους βοηθήσει να επιτύχουν τους καθορισμένους στόχους άσκησης. Ο εβδομαδιαίος στόχος τους ήταν το ισοδύναμο τριών έως τεσσάρων περιπάτων διάρκειας 45 έως 60 λεπτών, αλλά οι ασθενείς μπορούσαν να επιλέξουν τον τρόπο με τον οποίο θα γίνονταν πιο δραστήριοι. Ορισμένοι έκαναν καγιάκ ή σκι, για παράδειγμα.
Μετά από πέντε χρόνια, οι ασθενείς στην ομάδα άσκησης είχαν 28% χαμηλότερο κίνδυνο υποτροπής ή εμφάνισης νέου καρκίνου από ό,τι οι ασθενείς στην άλλη ομάδα. Μετά από οκτώ χρόνια, οι ίδιοι ασθενείς είχαν επίσης 37% χαμηλότερο κίνδυνο θανάτου σε σχέση με εκείνους στους οποίους είχε απλώς δοθεί ιατρικές συμβουλές.
Πηγή: Guardian
