Τα ρεβίθια ανήκουν στην οικογένεια των οσπρίων και είναι συγγενή των φασολιών και των φιστικιών.
Διαθέτουν βουτυρώδη γεύση και κρεμώδη υφή. Η πρώτη καταγραφή χρήσης τους χρονολογείται από το 3500 π.Χ. στην Τουρκία και το 6790 π.Χ. στη Γαλλία. Σήμερα, καλλιεργούνται σε περισσότερες από 50 χώρες, με την Ινδία να είναι η μεγαλύτερη παραγωγός τους. Τα ρεβίθια καταναλώνονται με ποικίλους τρόπους και προσφέρουν πολλά οφέλη για την υγεία, όπως αναφέρεται στο WebMD, ένας γνωστός ιστότοπος υγειονομικών πληροφοριών.
Βοηθούν στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα, καθώς διαθέτουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη και αργής πέψης άμυλο, όπως η αμυλόζη, που αποτρέπει απότομες αυξήσεις του σακχάρου και της ινσουλίνης στο αίμα, κάτι που είναι ωφέλιμο για τους διαβητικούς.
Επιπλέον, τα ρεβίθια ενισχύουν τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος, λόγω της υψηλής περιεκτικότητάς τους σε φυτικές ίνες, όπως η ραφινόζη, που βοηθούν στην αργή αφομοίωση από το έντερο και στη ρύθμιση των εντερικών κινήσεων. Επίσης, η κατανάλωσή τους μπορεί να μειώσει τη χοληστερόλη, ειδικά την LDL («κακή») χοληστερόλη, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο καρδιοαγγειακών νοσημάτων.
Ακόμα, τα ρεβίθια ενδέχεται να συμβάλλουν στη μείωση του κινδύνου καρκίνου του παχέος εντέρου, καθώς παράγουν βουτυρικό οξύ κατά την πέψη, το οποίο βοηθά στην απομάκρυνση κατεστραμμένων κυττάρων. Περιέχουν επίσης αντικαρκινικές ενώσεις όπως το λυκοπένιο και οι σαπωνίνες.
Επιπρόσθετα, η κατανάλωση ρεβιθιών ενισχύει τα οστά λόγω της παρουσίας ασβεστίου, μαγνησίου και άλλων θρεπτικών ουσιών, αν και απαιτείται μούλιασμα για να εξαλειφθούν οι φυτάτες που εμποδίζουν την απορρόφηση του ασβεστίου.
Τα διατροφικά οφέλη τους διαφέρουν ανάλογα με τον τύπο των ρεβιθιών (κονσέρβες ή αποξηραμένα). Μία μερίδα (περίπου 1 φλιτζάνι) έχει 269 θερμίδες. Επιπλέον, ένα φλιτζάνι ρεβίθια καλύπτει περίπου:
- 5-6% της ημερήσιας ανάγκης σε ασβέστιο
- 40% της καθημερινής ανάγκης σε φυτικές ίνες
- 26% της ανάγκης σε σίδηρο (για αποξηραμένα)
- 70% της ανάγκης σε φυλλικό οξύ
- 22% της ανάγκης σε φώσφορο (για αποξηραμένα)
