Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα είναι το πιο συχνό σύνδρομο περιφερικής νευροπάθειας, αφορά περίπου το 4-5% του γενικού πληθυσμού και προτιμά γυναίκες 40-70 ετών, κυρίως λόγω του ορμονικού προφίλ, αλλά και λόγω του τρόπου εργασίας.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων όμως, δεν υπάρχει σαφής αιτιολογία. Ωστόσο, ο ήπιος σακχαρώδης διαβήτης, ρευματικά νοσήματα, άλλες πνευμονώδεις καταστάσεις, λοιμώξεις, ή τραύματα, μπορούν να αποτελέσουν προδιαθεσικούς παράγοντες.
Οι αιτίες είναι πολλές. Δεν βρίσκουμε όμως, την πλειονότητα και για αυτό ονομάζουμε το σύνδρομο του καρπιαίου σωλήνα, ιδιοπαθές, δηλώνει στο Πρακτορείο FM και στην Τάνια Μαντουβάλου ο διευθυντής του Α' Ορθοπαιδικού Τμήματος στο Ασκληπιείο Βούλας, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Επανορθωτικής Μικροχειρουργικής Άκρας Χειρός Χαράλαμπος Ντινόπουλος.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά συμπτώματα
Όπως εξηγεί ο διακεκριμένος χειρουργός-ορθοπεδικός το μέσο νεύρο του καρπού όταν πιέζεται προκαλεί μουδιάσματα (κυρίως στα τρία πρώτα δάχτυλα) και ενόχληση στο χέρι. «Πόνο, αίσθημα πρηξίματος που μπορεί να μην είναι υπαρκτό, αλλά να είναι αίσθημα και σπανιότερα τα συμπτώματα ανεβαίνουν κεντρικότερα μπορεί και μέχρι τον ώμο, γιατί είναι η αντανάκλαση του νεύρου. Είναι χαρακτηριστικό πως όταν ο άρρωστος έχει σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα μας παραπονιέται ότι τον ξυπνάει τη νύχτα και θέλει να τινάξει το χέρι του, να το τρίψει, ή να το κουνήσει».
Το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα διαγιγνώσκεται από τους γιατρούς από τα συμπτώματα που περιγράφουν οι ασθενείς, την κλινική εξέταση και αν παραστεί ανάγκη, από ηλεκτροφυσιολογικό έλεγχο, αυτό που ο κόσμος γνωρίζει ως ηλεκτρομυογράφημα και οι ειδικοί βλέπουν αν πιέζεται το νεύρο ή όχι. Η θεραπεία μπορεί να είναι από φαρμακευτική αγωγή μέχρι χειρουργείο, ανάλογα με τη βαρύτητα. Αλλά σαφώς, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε την αιτιολογία, αν τη βρούμε, γιατί αν υπάρχει αιτιολογία μπορεί με βοήθεια σε αυτή να ελαττώσουμε τα συμπτώματα, διευκρινίζει ο κ. Ντινόπουλος. «Αν είναι ένα κλασικό σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα που δεν βρίσκουμε αιτιολογία, σαφώς θα προτείνουμε να ελαττώσει ο ασθενής τις χειρωνακτικές εργασίες, να αποφύγει το ψύχος, το τσιγάρο, και να παίρνει παυσίπονα παρακεταμόλης και ήπια αντιφλεγμονώδη».
Τρεις τρόποι επέμβασης
Αν σε αυτό το στάδιο και με την ελάττωση της βαριάς εργασίας το πρόβλημα «μαλακώνει», τότε είμαστε πιο ήσυχοι. Αν δεν «μαλακώνει» μπορούμε να φτάσουμε έως και μία ή δύο ενέσεις κορτιζόνης μέσα στον καρπιαίο σωλήνα, έτσι ώστε να μειωθεί το οίδημα των υμένων των τενόντων που είναι γύρω από το νεύρο, λέει ο κ. Ντινόπουλος. Τι γίνεται όμως, αν αποτύχει η συντηρητική αγωγή και τα συμπτώματα επιμένουν; «Σε αυτή την περίπτωση αποφασίζεται η χειρουργική αντιμετώπιση, η οποία έχει τρεις τρόπους εφαρμογής. 1. Την ανοιχτή κλασσική επέμβαση. 2. Την ανοιχτή επέμβαση με μικρότερη τομή και 3. Τον ενδοσκοπικό τρόπο, με τον οποίο επιτυγχάνεται ταχύτερη ανάρρωση, σε σχέση με τους άλλους δύο τρόπους. Το κάθε περιστατικό και οι ιδιαιτερότητες του θα καθορίσουν και την απόφαση του γιατρού για το ποιόν τρόπο από τους τρεις θα χρησιμοποιήσει».
