Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον δρ Μάθιου Αχμάντι του Πανεπιστημίου του Σίδνεϊ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «European Heart Journal» της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Καρδιολογίας, μελέτησαν σχεδόν 72.000 ενήλικες χωρίς καρδιαγγειακή νόσο ή καρκίνο, με μέση ηλικία 62,5 ετών, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν σε βάθος περίπου επταετίας.
Διαπιστώθηκε ότι ο κίνδυνος θανάτου μέσα στην επόμενα πέντε χρόνια ήταν 4% για όσους δεν έκαναν καθόλου έντονη σωματική άσκηση/δραστηριότητα, 2% για όσους έκαναν τέτοια άσκηση συνολικά για λιγότερο από 10 λεπτά μέσα στην εβδομάδα και μόνο 1% για εκείνους που έκαναν πάνω από 60 λεπτά έντονης άσκησης.
Σε σχέση με μόνο δύο λεπτά έντονης εβδομαδιαίας άσκησης, τα 15 λεπτά σχετίζονταν με 18% μικρότερο κίνδυνο πρόωρου θανάτου και 15% μικρότερη πιθανότητα καρδιαγγειακής νόσου, ενώ τα 12 λεπτά με κατά 17% μειωμένο κίνδυνο καρκίνου. Τα 53 λεπτά εβδομαδιαίως σχετίζονταν με 36% μικρότερο κίνδυνο θανάτου από οποιαδήποτε αιτία.
Η μεγαλύτερη συχνότητα σύντομων αλλά έντονων διαστημάτων άσκησης (δύο λεπτά κατά μέσο όρο τέσσερις φορές ημερησίως) σχετίζονταν με 27% μικρότερη πιθανότητα θανάτου. Δέκα τέτοια δίλεπτα μέσα στην εβδομάδα σχετίζονταν με 16% μικρότερη πιθανότητα καρδιαγγειακής νόσου και 17% καρκίνου.
«Τα ευρήματα δείχνουν ότι όσο συχνότερα κάνει κάποιος σύντομες "δόσεις" έντονης δραστηριότητας μέσα στην εβδομάδα, τόσο μπορεί να ελπίζει ότι θα ζήσει περισσότερο. Δεδομένου ότι η έλλειψη χρόνου είναι το συχνότερα αναφερόμενο εμπόδιο για μια τακτική σωματική άσκηση, η συσσώρευση μικρότερων σποραδικών αλλά έντονων διαστημάτων άσκησης στη διάρκεια της μέρας μπορεί να αποτελέσει μια ελκυστική εναλλακτική επιλογή για τους πολυάσχολους ανθρώπους», δήλωσε ο δρ Αχμάντι.
Μια δεύτερη μελέτη στο ίδιο ιατρικό περιοδικό επιβεβαίωσε ότι, για μια δεδομένη διάρκεια άσκησης, όσο αυξάνεται η έντασή της, τόσο μειώνεται η πιθανότητα καρδιαγγειακής νόσου. Η έρευνα αφορούσε 88.412 ενήλικες χωρίς καρδιαγγειακά προβλήματα, με μέση ηλικία 62 ετών, οι οποίοι παρακολουθήθηκαν σε βάθος επτά ετών. Διαπιστώθηκε ότι η πιθανότητα διάγνωσης καρδιαγγειακής νόσου ήταν 14% μικρότερη, όταν η άσκηση μέτριας έως μεγάλης έντασης αφορούσε το 20% του συνολικού χρόνου άσκησης, σε σχέση με το 10%.
«Η μελέτη μας δείχνει ότι δεν είναι μόνο η ποσότητα της άσκησης, αλλά επίσης η έντασή της, που είναι σημαντική για την καρδιαγγειακή υγεία», ανέφερε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Πάντι Ντέμπσεϊ των βρετανικών πανεπιστημίων του Κέιμπριτζ και του Λέστερ. «Η αύξηση του συνολικού όγκου της σωματικής δραστηριότητας δεν είναι ο μοναδικός τρόπος για να μειώσει κανείς την πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου. Η αύξηση της έντασής της είναι επίσης ιδιαίτερα σημαντική, ενώ αν αυξηθούν και τα δύο - η ποσότητα και η ένταση - θα είναι το ιδανικό. Σε κάθε περίπτωση, είναι καλό για την υγεία της καρδιάς να αυξήσει κάποιος την ένταση των διαφόρων δραστηριοτήτων του, όπως είναι π.χ. η επιτάχυνση του βηματισμού στην καθημερινή διαδρομή έως τη στάση του λεωφορείου ή η ολοκλήρωση των εργασιών του νοικοκυριού πιο γρήγορα», πρόσθεσε.
