Πιο σγκεκριμένα, το κλείσιμο των σχολείων ως μέτρο κατά της εξάπλωσης της πανδημίας βοηθάει πολύ λίγο στη μείωση των περιπτώσεων σοβαρής Covid-19 που θα χρειαστούν νοσηλεία. Το σημαντικότερο όφελος, αντίθετα, προκύπτει από την κοινωνική αποστασιοποίηση και τη μείωση της κινητικότητας στους διάφορους χώρους συγχρωτισμού, ιδίως μεταξύ ηλικιωμένων.
Αυτό είναι το συμπέρασμα μίας νέας μελέτης μοντελοποίησης από Κινέζους και Αμερικανούς επιστήμονες που έκαναν χιλιάδες προσομοιώσεις για να εξετάσουν μέσω υπολογιστή διάφορα σενάρια, με στόχο να βρουν τρόπους για να μειωθούν τα σοβαρά περιστατικά λοίμωξης από κορονοϊό, χωρίς να προκληθεί μεγάλη κοινωνική αναστάτωση. Ένα βασικό συμπέρασμά τους είναι ότι το κλείσιμο των σχολείων συμβάλλει πολύ λιγότερο του αναμενόμενου σε κάτι τέτοιο.
Οι ερευνητές της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών, του Πανεπιστημίου της Πόλης του Χονγκ Κονγκ και του Πολυτεχνικού Ινστιτούτου Ρενσελάερ των ΗΠΑ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Chaos» (Χάος) του Αμερικανικού Ινστιτούτου Φυσικής, εστίασαν στην πόλη της Νέας Υόρκης, αλλά ανέφεραν ότι το μοντέλο τους, με τις δέουσες τροποποιήσεις, μπορεί να επεκταθεί σε οποιαδήποτε πόλη.
«Το σχολείο αντιπροσωπεύει μόνο ένα μικρό ποσοστό των κοινωνικών επαφών. Είναι πιθανότερο οι άνθρωποι να εκτεθούν στον ιό σε χώρους όπως τα εστιατόρια και τα εμπορικά κέντρα. Από τη στιγμή που εστιάζουμε στις σοβαρές λοιμώξεις και στους θανάτους, το κλείσιμο των σχολείων συμβάλλει πολύ λίγο, εάν οι ηλικιωμένοι δεν προστατεύονται στους δημόσιους και άλλους χώρους», δήλωσε ο ερευνητής Κινκπένγκ Ζανγκ.
Η μελέτη επισημαίνει ότι οι μαθητές είναι γενικά οι λιγότερο ευάλωτοι σε σοβαρή λοίμωξη Covid-19, αλλά, από την άλλη πλευρά, όταν οι χώροι συνάντησης του κοινού παραμένουν ανοικτοί, ο κορονοϊός μπορεί να εξαπλωθεί από τους λιγότερο ευάλωτους νέους στο πιο ευάλωτους ηλικιωμένους.
H επιστημονική δημοσίευση ΕΔΩ
