Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Μάικλ ΛαΜόντε της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Πανεπιστημίου του Μπάφαλο της Νέας Υόρκης, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Heart Failure" (Καρδιακή Ανεπάρκεια) του Αμερικανικού Κολλεγίου Καρδιολογίας, μελέτησαν στοιχεία για 137.303 γυναίκες, από τις οποίες οι 2.523 εκδήλωσαν καρδιακή ανεπάρκεια σε διάστημα 14 ετών.
Διαπιστώθηκε ότι, σε σχέση με τις γυναίκες που δεν ασκούνταν και δεν περπατούσαν καθόλου, όσες έκαναν κάποια έστω άσκηση όπως περπάτημα, ήταν κατά μέσο όρο 11% λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν καρδιακή ανεπάρκεια. Ο κίνδυνος ήταν μειωμένος κατά 35% για όσες περπατούσαν πολύ ή έκαναν άλλη τακτική άσκηση.
Το περπάτημα ήταν η συχνότερη μορφή άσκησης (για σχεδόν το 40% των γυναικών) και είναι σημαντικό, σύμφωνα με τον ΛαΜόντε, ότι η διαφορά οφέλους ανάμεσα στο περπάτημα και σε άλλες μορφές άσκησης είναι μικρή.
Παρόλο που το περισσότερο περπάτημα έχει ακόμη μεγαλύτερο όφελος, οι ερευνητές επεσήμαναν ότι η έντασή του δεν παίζει μεγάλο ρόλο, συνεπώς μεγαλύτερη σημασία για μια γυναίκα έχει να περπατάει και όχι να το κάνει με έντονο ρυθμό.
Οι γυναίκες που «έπιαναν» το συνιστώμενο όριο των 150 λεπτών περπατήματος (ή άλλης άσκησης) την εβδομάδα, είχαν 30% μικρότερο κίνδυνο καρδιακής ανεπάρκειας. Κάθε πρόσθετη ώρα περπατήματος μέσα στην εβδομάδα μείωνε τον κίνδυνο κατά τουλάχιστον 10%.
Θεωρείται πιθανό ότι κάτι ανάλογο ισχύει και για τους ηλικιωμένους άνδρες, αν και πρέπει να επιβεβαιωθεί από νέα μελέτη.
Στην καρδιακή ανεπάρκεια ο μυς της καρδιάς αδυνατεί να στείλει αρκετό αίμα στο σώμα, με συνέπεια την κόπωση του ασθενούς, την αύξηση του βάρους λόγω κατακράτησης υγρών, τη δύσπνοια κ.α.
