Ο Έλληνας υπουργός αναφέρθηκε εκτενώς στο παράδειγμα της χώρας μας, λέγοντας πως η καθολική κάλυψη του πληθυσμού από το Δημόσιο Σύστημα Υγείας υπήρξε η κρισιμότερη πολιτική προτεραιότητα και το σημείο σύγκλισης όλων των επιμέρους στρατηγικών στόχων στην πολιτική υγείας.
Όπως ανέφερε , «η χώρα μας βρέθηκε λόγω της οικονομικής κρίσης και των διαχρονικών θεσμικών στρεβλώσεων και παθογενειών της, σε καθεστώς δημοσιονομικής πειθαρχίας, παρατεινόμενης λιτότητας και περικοπών στις κοινωνικές δαπάνες. Αυτό η νεοφιλελεύθερη "συνταγή" είχε ως συνέπεια ακάλυπτες κοινωνικές ανάγκες, από-ασφάλιση και "υγειονομική φτωχοποίηση" ενός μεγάλου τμήματος του πληθυσμού (πάνω από το 25%) λόγω του αποκλεισμού των ανασφάλιστων πολιτών από την πρόσβαση σε επαρκή ιατροφαρμακευτική περίθαλψη».
Για την ελληνική κυβέρνηση, όπως τόνισε ο υπουργός Υγείας, αυτές οι υγειονομικές ανισότητες είναι, όχι μόνον επιστημονικά, ηθικά και πολιτικά απαράδεκτες, αλλά και αντιστρατεύονται τις θεμελιώδεις αρχές του ΠΟΥ για την καθολικότητα και την ισότητα στην Υγεία και συμπλήρωσε: «Αποφασίσαμε, λοιπόν, ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε την έξοδο από την κρίση και την ανάπτυξη για να αντιμετωπίσουμε αυτό το μείζον κοινωνικό πρόβλημα. Και ότι η μάχη για την καθολική κάλυψη πρέπει να δοθεί την περίοδο της οικονομικής ανέχειας και της υποχώρησης της κοινωνικής συνοχής».
Ο Ανδρέας Ξανθός τόνισε πως η θέσπιση της καθολικής υγειονομικής κάλυψης με δωρεάν πρόσβαση των ανασφάλιστων πολιτών και των ευάλωτων κοινωνικών ομάδων, όπως οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, στις δημόσιες δομές γίνεται πράξη και για πρώτη φορά η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη αποσυνδέθηκε από την εργασία και την ασφάλιση και συνδέθηκε μόνο με την τεκμηριωμένη ανάγκη σε υγειονομική φροντίδα.
«Η αλλαγή αυτή οδήγησε στην ανακούφιση περίπου 2,5 εκατομμυρίων ανασφάλιστων πολιτών από το άγχος και την ανασφάλεια μπροστά σε μια σοβαρή αρρώστια και αντιμετώπισε αποφασιστικά την κοινωνική βαρβαρότητα μιας χώρας με καρκινοπαθείς χωρίς χημειοθεραπεία, με εγκύους χωρίς παρακολούθηση, με ανεμβολίαστα παιδιά, με χρόνιους ασθενείς χωρίς κλινικό και εργαστηριακό έλεγχο και χωρίς τα αναγκαία φάρμακα», είπε εμφατικά.
Ο υπουργός Υγείας αναγνώρισε την τεράστια συμβολή του κινήματος κοινωνικής αλληλεγγύης στο χώρο της υγείας, το οποίο αναπτύχθηκε στην Ελλάδα και την συνεισφορά των κοινωνικών ιατρείων-φαρμακείων, των εθελοντών, καθώς και των ανθρώπων του Δημόσιου Συστήματος Υγείας, οι οποίοι, όπως είπε, με ευαισθησία συνέβαλλαν στη αξιοπρεπή φροντίδα των ανασφάλιστων πολιτών και των προσφύγων-μεταναστών.
«Όμως, για να μην μείνει η καθολική κάλυψη κενό γράμμα, απαιτείται λιγότερη λιτότητα στην Υγεία, περισσότερος "δημοσιονομικός χώρος" για κοινωνική πολιτική, περισσότερη και πιο ολιστική φροντίδα των αδύναμων και περιθωριοποιημένων, εγγυημένη πρόσβαση, όχι μόνο στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, αλλά και στα υπόλοιπα ζωτικής σημασίας κοινωνικά αγαθά (διατροφή, στέγη, ενέργεια, εκπαίδευση, προνοιακή φροντίδα κλπ)», συμπλήρωσε ο υπουργός Υγείας.
Η καθολική κάλυψη και η αντιμετώπιση των εμποδίων πρόσβασης στην Υγεία αποτελεί ένα διακύβευμα ισότητας και άρα Δημοκρατίας, κατέληξε ο Α.Ξανθός.
Ο υπουργός Υγείας συμμετείχε ως εισηγητής μαζί με τους υπουργούς Υγείας της Κίνας, της Χιλής και της Ακτής του Ελεφαντοστού, σε στρογγυλό τραπέζι με θέμα την επίτευξη της καθολικής υγειονομικής κάλυψης του πληθυσμού. Στο στρογγυλό τραπέζι, επίσης, συμμετείχαν ο νέος Γενικός Διευθυντής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) κ.Tedros Ghebreyesus, η πρώην Γενική Διευθύντρια κα Margaret Chan και η πρώην πρωθυπουργός της Νορβηγίας και πρώην Γενική Διευθύντρια του ΠΟΥ κα Grobrundtland.
