Η έλλειψη αίματος κατά τους θερινούς μήνες, αλλά και κατά τις περιόδους των εορτών των Χριστουγέννων και του Πάσχα, είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι θαλασσαιμικοί στην χώρα μας, ανέφερε στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο πρόεδρος της Ελληνικής Ομοσπονδίας Θαλασσαιμίας, Βασίλης Δήμος, με αφορμή την 8η Μαΐου - Παγκόσμια Ημέρα Θαλασσαιμίας.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Θαλασσαιμίας, στις 8 Μαΐου, στη Θεσσαλονίκη θα λειτουργήσει ενημερωτικό περίπτερο στις συμβολή των οδών Ερμού με Αγίας Σοφίας, στα Ιωάννινα θα πραγματοποιηθεί ποδηλατοβόλτα και στο Ηράκλειο αιμοδοσία. Φέτος, το μήνυμα που φέρνει η Παγκόσμια Ημέρα Θαλασσαιμίας και θέλουν να επικοινωνήσουν οι κοινότητες των θαλασσαιμικών σ' ολόκληρο τον κόσμο είναι: "Συνδέσου! Μοιράσου τη γνώση και την εμπειρία σου και πάλεψε για ένα καλύτερο αύριο στη Θαλασσαιμία".
"Ο αριθμός των θαλασσαιμικών σε όλη την Ελλάδα ανέρχεται στις 3.000 και από αυτούς οι 300 βρίσκονται στη Θεσσαλονίκη. Κάθε θαλασσαιμικός χρειάζεται 4 μονάδες αίματος, δηλαδή 48 μονάδες ετησίως. Οι ετήσιες ανάγκες του συνόλου των θαλασσαιμικών ανέρχονται στις 144.000 μονάδες αίματος. Πάντα υπάρχει πρόβλημα με την έλλειψη αίματος κάποιες περιόδους του έτους, κυρίως το καλοκαίρι και κοντά στις γιορτές των Χριστουγέννω και του Πάσχα. Αυτό δεν έχει αποκατασταθεί. Εν έτει 2017 δεν έχουμε καταφέρει ως χώρα να λύσουμε το πρόβλημα της αυτάρκειας σε αίμα. Πάντα γίνονται και εισαγωγές από τον Ελβετικό Ερυθρό Σταυρό, αλλά και εκκλήσεις και πολλές φορές ζητάμε από πάσχοντες να καλέσουν δικούς τους αιμοδότες. Γι΄ αυτό απευθύνουμε έκκληση στους αιμοδότες" επισήμανε ο κ Δήμου.
Όσον αφορά την παρακολούθηση των θαλασσαιμικών, στις ειδικές μονάδες των δημόσιων νοσοκομείων και την φαρμακευτική αγωγή, ο κ. Δήμου είπε: "Είμαστε σε πολύ καλό επίπεδ, υπάρχουν εξαιρετικοί επιστήμονες που ασχολούνται με τη θαλασσαιμία στις μονάδες των δημόσιων νοσοκομείων και όλα τα φάρμακα παρέχονται συστηματικά και δωρεάν από τον ΕΟΠΥΥ και οι θαλασσαιμικοί καλύπτονται εξαιρετικά. Τα επιτεύγματα της σύγχρονης επιστήμης και ο σκληρός αγώνας των θαλασσαιμικών του οικογενειακού περιβάλλοντος και φυσικά των ιατρών, οδήγησε σήμερα τη νόσο της θαλασσαιμίας σε μια εικόνα που δεν απέχει καθόλου από την εικόνα ενός φυσιολογικού ατόμου. Όταν ο θαλασσαιμικός ασθενής ακολουθεί την ενδεδειγμένη ιατροφαρμακευτική αγωγή, με μεταγγίσεις και αποσιδήρωση, οι επιπλοκές από την νόσο ελαχιστοποιούνται και η ποιότητα ζωής βρίσκεται σε άριστο επίπεδο".
