Αυτό είναι παράπλευρη απώλεια της αύξησης της επιβίωσης, αλλά και συνέπεια της χρήσης φαρμάκων, αλλά και του τρόπου ζωής. Τα παραπάνω επισήμανε η ομότιμη καθηγήτρια Παθολογίας- Κλινικής Ανοσολογίας και πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ανοσολογίας, Παναγιώτα Μπούρα, στη διάρκεια συνέντευξης τύπου με αφορμή το 10 Πανελλήνιο Συνέδριο Ανοσολογίας, το οποίο θα πραγματοποιηθεί 8-10 Δεκεμβρίου στη Θεσσαλονίκη.
«Μεγάλες ομάδες ενηλίκων, οι οποίοι μπαίνουν σε διαδικασίες ανοσοανεπάρκειας, είναι πρώτα από όλα ο γηράσκων πληθυσμός. Έχει αυξηθεί ο γηράσκων πληθυσμός και αυτή καθεαυτήν η κατανάλωση φαρμάκων. Αυτό είναι γεγονός», τόνισε η κ. Μπούρα.
Απαντώντας στο ερώτημα αν η χρήση αντιβιοτικών επηρεάζει το ανοσιακό, είπε: "Είναι γεγονός ότι τα μικρόβια που μας εποικίζουν σχετίζονται με τη συμπεριφορά του ανοσιακού μας συστήματος. Δηλαδή, π.χ., τα μικρόβια που εποικίζουν το έντερό μας στην καθημερινότητά μας, από την ώρα που γεννιόμαστε μέχρι που ολοκληρώνουμε τον κύκλο μας, 'συνομιλούν' με το ανοσιακό μας σύστημα. Άρα λοιπόν, ναι, τα μικρόβια σχετίζονται με το ανοσιακό σύστημα. Κατ΄ επέκταση λοιπόν τα αντιβιοτικά καταστρέφουν το μικροβίωμα μας, καταστρέφουν αυτή την επικοινωνία, αυτή την αγαστή συμβίωση του περιεχομένου του εντέρου μας με το ανοσιακό σύστημα. Ας μην ξεχνάμε ότι ο πεπτικός μας σωλήνας είναι μια τεράστια αποθήκη λεμφοκυττάρων, μια τεράστια παρακαταθήκη ανοσιακού ιστού. Αρα καταλαβαίνετε πως καταστρατηγείται αυτό με τα φάρμακα, είτε με τα αντιβιοτικά είτε με άλλα ανοσοκατασταλτικά. Άρα ναι, έχουν σχέση, εμμέσως πλην σαφώς, τα αντιβιοτικά και άλλα πολλά φάρμακα με το μικροβίωμά μας".
Η κ. Μπούρα πρόσθεσε ότι η καθημερινότητα του ανθρώπου επιδρά στο ανοσιακό του σύστημα. "Η διατροφή μας, ο τρόπος ζωής μας, η φυσική μας κατάσταση, τα φάρμακα που παίρνουμε, η ψυχοσωματική μας κατάσταση επιδρούν στο ανοσιακό. Αυτά αφορούν τον καθένα από εμάς, δεν είναι μόνο αντικείμενο ειδικών συζητήσεων και ειδικών συνεδρίων. Το ανοσιακό σύστημα μας αφορά όλους, η διαφύλαξή του μας αφορά όλους, η διαχείρισή τους μας θέλει συμμετέχοντες. Δεν είναι μόνο οι γιατροί που πρέπει να νοιαστούν γι αυτό και ιδιαίτερα οι ανοσολόγοι, είναι ο καθένας από μας" εξήγησε η κ Μπούρα.
Παλιά και νέα εμβόλια
Παράλληλα με τα παλιά και καταξιωμένα εμβόλια, που χρησιμοποιούνται εδώ και δεκαετίες, υπάρχουν πλέον και εμβόλια νέας γενιάς, τα οποία έχουν συντεθεί στο εργαστήριο, ώστε να αποφεύγεται τελείως η λοιμογόνος δράση των οργανισμών έναντι των οποίων παρήχθησαν και να είναι ολοένα πιο αποτελεσματικά και ακίνδυνα, επισήμανε η κ. Μπούρα.
"Ο εμβολιασμός στο επίπεδο της πρόληψης είναι μια πρώτη θυρίδα ασφάλειας για το γενικό πληθυσμό μέσω διαχείρισης του ανοσιακού συστήματος. Οι εθνικοί εμβολιασμοί είναι πάρα πολύ σημαντικοί και το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ) είναι υπεύθυνο για τους εμβολιασμούς. Όπως βλέπετε όλοι στηρίζουμε τον εμβολιασμό εναντίον της γρίπης και το Εθνικό Κέντρο που ασχολείται με το θέμα αυτό και οι ανοσολόγοι όλοι συμφωνούν" πρόσθεσε η κ. Μπούρα.
Απαντώντας σε ερώτηση για το αντιεμβολιαστικό κίνημα είπε: "Δεν μπορούμε να μιλάμε για πράγματα τα οποία δεν έχουν τεκμηριωθεί επιστημονικά για τα οποία δεν έχει πάρει επίσημη θέση ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και οι μεγάλοι εθνικοί φορείς των κρατών που έχουν προληπτικό εμβολιασμό στις επίσημες στρατηγικές. Ας περιμένουμε και θα δούμε τι θα ισχύσει. Γιατί το μόνο εύκολο στην πατρίδα μας και σε άλλες χώρες είναι να διαρρεύσεις μια κουβέντα για να αρχίσει η συζήτηση. Το πιο σκληρό και δύσκολο είναι να αποδείξεις αυτό που λες".
Νέα στρατηγική στη θεραπεία του καρκίνου
Νέες στρατηγικές της ανοσολογίας στη θεραπεία του καρκίνου στρέφονται στην παρέμβαση στα κύτταρα άμυνας, ώστε να τα καταστήσουν πιο επιθετικά εναντίον του καρκίνου.
"Αυτό που θα είναι η κορυφαία στιγμή της ανοσοθεραπείας, της ανοσοενίσχυσης εναντίον του καρκίνου αρχίζει τώρα . Νομίζω ότι η ανοσοθεραπεία του καρκίνου αλλάζει σελίδα. Υπάρχουν μερικές μικρές κλινικές μελέτες , σποραδικές, στην Αμερική και σε άλλα μεγάλα κέντρα που ασχολούνται προς το παρόν, όπου εκπαιδεύουν το ανοσιακό σύστημα ex vivo. Aυτό θα πει ότι βγάζουν τα ανοσοϊκανά κύτταρα, τα εκπαιδεύουν έναντι του όγκου και τα επαναχορηγούν στους ασθενείς. Αυτή είναι μια άλλη τεράστια στρατηγική που λέγεται 'adaptive transfer'. Δηλαδή γίνεται προσαρμογή των ανοσοϊκανών κυττάρων απέναντι στον όγκο, γίνονται πιο στοχευμένα και πιο επιθετικά και επαναχορηγούνται. Αυτό έχει εφαρμοστεί μερικές κλινικές μελετες σε μερικούς συμπαγείς καρκίνους όπως ο καρκίνος του πνεύμονα όπως επίσης αιματολογικές κακοήθειες όπως τα λεμφώματα και οι οξείες λευχαιμίες. Βέβαια αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε πάμε και να αναζητούμε αυτές τις θεραπείες στα μεγάλα νοσοκομεία μας και στα ογκολογικά κέντρα. Είναι κάτι που είναι σε εξέλιξη και πρέπει να έχουμε υπομονή, απλά να είμαστε αισιόδοξοι, γιατί πραγματικά ως ανοσολόγος υπογράφω αυτή τη στιγμή ότι η ανοσοθεραπεία το όγκου περνάει σε μια τελείως διαφορετική εποχή, πάρα πολύ ευοίωνη και αισιόδοξη. Πιστεύω ότι η επόμενη δεκαετία θα είναι κρίσιμη" πρόσθεσε η κ Μπούρα.
