Ο Ιωάννης Γιαννάς, γνωστός σε φίλους και συναδέλφους ως Yanni, κατείχε θέσεις στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του MIT και στο Πρόγραμμα Επιστημών Υγείας και Τεχνολογίας του Harvard-MIT. Το κύριο ερευνητικό του ενδιαφέρον σε όλη τη διάρκεια της καριέρας του ήταν η διαδικασία της επαγόμενης αναγέννησης ιστών και οργάνων που χρησιμοποιείται για την αντικατάσταση οργάνων που έχουν είτε σοβαρά τραυματιστεί είτε είναι σε τελικό στάδιο ασθένειας. Στο έργο του πιστώνεται επίσης η κλινική χρήση σωληνίσκων κολλαγόνου για τη θεραπεία τραυματισμών περιφερικών νεύρων.
Το 1969, όταν ο Γιαννάς προσέγγισε για συνεργασία τον αείμνηστο Τζον Μπερκ στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης, εκείνος τον ξενάγησε σε μια μονάδα εγκαυμάτων για παιδιά. «Αντιμετώπισα μεγάλη ανθρώπινη δυστυχία και ένιωσα ότι έπρεπε να κάνω κάτι γι’ αυτήν», είχε πει ο Γιαννάς αργότερα σε συνεντεύξεις. Το 1981, το ζευγάρι των επιστημόνων ανακοίνωσε την επιτυχία τους: ένα αμάλγαμα ενός εξωτερικού φύλλου σιλικόνης πάνω σε μια μοριακή δομή που προερχόταν από τένοντα αγελάδας και χόνδρο καρχαρία. Προσφέροντας προστασία από μολύνσεις και αφυδάτωση, η συγκεκριμένη δομή επέτρεπε την ανάπτυξη υγιών δερματικών κυττάρων. Η ανακάλυψή τους μεταμόρφωσε το πεδίο της θεραπείας εγκαυμάτων.
Το τεχνητό δέρμα τους, το οποίο κατοχυρώθηκε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας και τώρα κατασκευάζεται ως Integra, εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ευρέως σε ασθενείς με σοβαρά και εκτεταμένα εγκαύματα, καθώς και σε άλλες εφαρμογές, όπως ορισμένα είδη πλαστικής χειρουργικής και για τη θεραπεία χρόνιων δερματικών πληγών από τα οποία συνήθως υποφέρουν άτομα με διαβήτη. Η πρωτοποριακή αυτή πρόοδος, η οποία αργότερα αναγνωρίστηκε ως το πρώτο παράδειγμα αναγέννησης οργάνων σε ενήλικες, θεωρούνταν προηγουμένως αδύνατη.
Συνάδελφοί του μιλούν για την τόλμη του Έλληνα μηχανικού στην αντιμετώπιση ενός ευρέος φάσματος ιατρικών προβλημάτων, συμπεριλαμβανομένης της διατομής του νωτιαίου μυελού, αλλά και για τις έρευνές του στις εφαρμογές εμφυτευμάτων με βάση το κολλαγόνο, που ενέπνευσαν πολλούς άλλους επιστήμονες να εργαστούν για λύσεις σε καταστροφικές παθήσεις όπως η τύφλωση, το εγκεφαλικό επεισόδιο και η κάκωση του νωτιαίου μυελού.
{John Freidah/MIT MechE}
Όπως λένε, ο Γιαννάς ήταν πρόθυμος να βοηθήσει και να μάθει, τολμηρός στη σκέψη του, έξυπνος στις επιλογές του, προσηλωμένος στον στόχο, σεβαστός τόσο από τους φοιτητές όσο και από το διδακτικό προσωπικό και τους άλλους συναδέλφους του, και, πάνω από όλα, ανιδιοτελής.
Ο Ιωάννης Γιαννάς γεννήθηκε στις 14 Απριλίου 1935 στην Αθήνα, όπου ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Κολλέγιο Αθηνών. Απέκτησε πτυχίο Χημείας από το Harvard College το 1957 και μεταπτυχιακό τίτλο στη Χημική Μηχανική από το MIT το 1959. Μετά από μια περίοδο βιομηχανικής έρευνας σε πολυμερή στην W. R. Grace & Co., στο Cambridge της Μασαχουσέτης, φοίτησε στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον, όπου ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές του σπουδές το 1965 και το διδακτορικό του το 1966 και τα δύο στη φυσικοχημεία. Αμέσως μετά, ο Γιαννάς εντάχθηκε στο διδακτικό προσωπικό του MIT και παρέμεινε στο Ινστιτούτο για τα επόμενα 59 χρόνια μέχρι τον θάνατό του.
Για τις ανακαλύψεις του στην αναγέννηση οργάνων, ο Γιαννάς εξελέγη μέλος της Εθνικής Ακαδημίας Ιατρικής των ΗΠΑ (1987), του National Inventors Hall of Fame (2015) και της Ακαδημίας Μηχανικής των ΗΠΑ (2017). Επίσης, εξελέγη μέλος του Αμερικανικού Ινστιτούτου Ιατρικής και Βιοϊατρικής Μηχανικής. Επιπλέον, τιμήθηκε με πολλά αναγνωρισμένα βραβεία, όπως το Βραβείο Ιδρυτών της Εταιρείας για τα Βιοϋλικά (1982) και το Βραβείο Clemson για Εφαρμοσμένη Επιστήμη και Μηχανική της Εταιρείας (1992). Ήταν συγγραφέας πολυάριθμων άρθρων σε περιοδικά και ο μοναδικός συγγραφέας του επιδραστικού βιβλίου «Αναγέννηση Ιστών και Οργάνων σε Ενήλικες».
Το έργο του Γιαννά, και η υποδοχή του στο National Inventors Hall of Fame αποτέλεσε και το θέμα του βίντεο «Hope Regenerated», που δημιουργήθηκε από το Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του MIT. Η ταινία καταγράφει την ανάπτυξη του Integra, το οποίο αρχικά χαρακτηρίστηκε ως «αποτυχημένο πείραμα», αλλά εξελίχθηκε σε μια σωτήρια ανακάλυψη που θεμελίωσε έναν νέο τομέα της αναγεννητικής ιατρικής.
Πηγή: MIT Meche
