Μια διεθνής ομάδα ερευνητών δημοσίευσε μια σημαντική ανακάλυψη στο Lancet Diabetes and Endocrinology. Πολλά παιδιά και νεαροί ενήλικες στην Υποσαχάρια Αφρική που έχουν διαγνωστεί με διαβήτη τύπου 1 μπορεί να έχουν μια διαφορετική μορφή της νόσου, η οποία δεν προκαλείται από το ανοσοποιητικό σύστημα, σε αντίθεση με τον κλασικό διαβήτη. Αυτή η ανακάλυψη θα μπορούσε να αλλάξει τον τρόπο διάγνωσης, θεραπείας και διαχείρισης του διαβήτη σε ολόκληρη την περιοχή, ανοίγοντας το δρόμο για πιο ακριβή φροντίδα και καλύτερα αποτελέσματα.
«Αυτή είναι η πρώτη μελέτη σε αρκετές χώρες της Υποσαχάριας Αφρικής που χρησιμοποιεί τις ίδιες εργαστηριακές εξετάσεις και γενετικά εργαλεία για να μάθει περισσότερα για τον διαβήτη τύπου 1. Έχουμε κάνει παρόμοια έρευνα στις ΗΠΑ με διαφορετικές ομάδες, αλλά αυτό που είναι συναρπαστικό εδώ είναι η δυνατότητα σύγκρισης των αποτελεσμάτων μεταξύ Αφρικής και ΗΠΑ», δήλωσε η συν-συγγραφέας της μελέτης Dana Dabelea, διακεκριμένη Καθηγήτρια στη Σχολή Δημόσιας Υγείας του πανεπιστημίου του Κολοράντο.
Στη μελέτη συμμετείχαν 894 άτομα με διαβήτη που τους εμφανίστηκε σε νεαρή ηλικία από τρεις αφρικανικές χώρες: το Καμερούν, την Ουγκάντα και τη Νότια Αφρική. Οι ερευνητές σύγκριναν τα ευρήματα με παρόμοιες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στις ΗΠΑ σε άτομα που βρίσκονταν στο ίδιο ηλικιακό εύρος.
«Είναι μια πραγματικά μοναδική και σημαντική ευκαιρία να διερευνήσουμε την ετερογένεια του διαβήτη τύπου 1 σε όλες τις χώρες και τις φυλετικές ομάδες που ζουν σε εντελώς διαφορετικά περιβάλλοντα», προσθέτει η Dabelea.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι πολλοί νέοι στην Υποσαχάρια Αφρική που έχουν διαγνωστεί με διαβήτη τύπου1 συχνά δεν φέρουν τους συνήθεις δείκτες στο αίμα τους (που ονομάζονται αυτοαντισώματα εναντίον νησιδίων του παγκρέατος) οι οποίοι παρατηρούνται σε άτομα με διαβήτη 1 σε άλλα μέρη του κόσμου. Συγκεκριμένα, το 65% των συμμετεχόντων στη μελέτη δεν είχαν καν τέτοια αυτοαντισώματα.
Τα αυτοαντισώματα εναντίον νησιδίων του παγκρέατος βοηθούν στη διάκριση του διαβήτη τύπου 1 από άλλες μορφές, όπως είναι ο διαβήτης τύπου 2 ή ο μονογονιδιακός διαβήτης, οι οποίες έχουν διαφορετικές αιτίες και θεραπείες.
«Αυτό υποδηλώνει ότι πολλοί νέοι σε αυτήν την περιοχή έχουν μια εντελώς διαφορετική μορφή διαβήτη τύπου 1 που δεν είναι αυτοάνοσης προέλευσης», δήλωσε η Dabelea.
Όταν οι ερευνητές σύγκριναν αυτά τα δεδομένα με μελέτες στις ΗΠΑ, διαπίστωσαν ότι ένα μικρότερο αλλά σημαντικό ποσοστό (15%) των αφροαμερικανών συμμετεχόντων που διαγνώστηκαν με διαβήτη 1 είχαν παρόμοια μορφή διαβήτη με αυτή που παρατηρείται στην Υποσαχάρια Αφρική, η οποία χαρακτηρίζεται από αρνητικά αυτοαντισώματα και χαμηλή βαθμολογία γενετικού σκορ για διαβήτη 1.
Ωστόσο, οι λευκοί Αμερικανοί με διαβήτη τύπου 1 εμφάνισαν το τυπικό αυτοάνοσο πρότυπο. Ακόμη και αν δεν είχαν ανιχνεύσιμα αυτοαντισώματα, η γενετική τους ταυτότητα υποδήλωνε αυτοάνοσο διαβήτη.
«Η αναγνώριση αυτού του υποτύπου διαβήτη τύπου 1 σε πληθυσμούς της Υποσαχάριας Αφρικής και μεταξύ ατόμων αφρικανικής καταγωγής στις ΗΠΑ υποδηλώνει μια πιθανή προγονική ή γενετική σύνδεση», δήλωσε η Dabelea. «Αυτά τα ευρήματα υπογραμμίζουν την ανάγκη να εξεταστούν εναλλακτικές αιτιολογίες σε αυτήν την ομάδα, καθώς μια βαθύτερη κατανόηση των υποκείμενων μηχανισμών μπορεί να παράσχει σημαντικές πληροφορίες για μελλοντικές στρατηγικές πρόληψης και θεραπείας».
