Η ανακάλυψη μπορεί να οδηγήσει σε βελτίωση των θεραπειών υπογονιμότητας, σε ανάπτυξη νέου τύπου αντισυλληπτικών, καθώς και νέων τεστ που θα διερευνούν αν τα σπερματοζωάρια ενός άνδρα αδυνατούν να «προσδεθούν» στην εν λόγω πρωτεΐνη ή αν τα ωάρια μιας γυναίκας δεν διαθέτουν την ΜΑΙΑ στην επιφάνεια τους.
Η αδυναμία γονιμοποίησης είναι ανεξήγητη τουλάχιστον στους μισούς ανθρώπους που δεν μπορούν να συλλάβουν με φυσιολογικό τρόπο. Η νέα πρωτεΐνη μπορεί να αποδειχθεί ζωτική στο να βοηθήσει τους γιατρούς να κατανοήσουν καλύτερα την υπογονιμότητα και να αναπτύξουν νέες θεραπείες.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Χάρι Μουρ της Σχολής Βιοεπιστημών του βρετανικού Πανεπιστημίου του Σέφιλντ, οι οποίοι έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Science Advances», χρησιμοποίησαν τεχνητά ωάρια για να δοκιμάσουν διαφορετικές πρωτεΐνες (πεπτίδια) που διευκολύνουν τα σπερματοζωάρια να «δεθούν» με τα ωάρια.
Μετά τον εντοπισμό της ΜΑΙΑ, το γονίδιο που αντιστοιχεί σε αυτήν, εισήχθη σε καλλιέργεια ανθρωπίνων κυττάρων και αυτά έγιναν δεκτικά στα σπερματοζωάρια με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που συμβαίνει στη φυσιολογική διαδικασία της γονιμοποίησης. Επιβεβαιώθηκε έτσι ότι η ΜΑΙΑ ευθύνεται για την έλξη του σπερματοζωαρίου προς το ωάριο.
«Αυτά που γνωρίζουμε για τη γονιμότητα στους ανθρώπους, είναι αρκετά περιορισμένα εξαιτίας ηθικών ανησυχιών και της έλλειψης επαρκών ωαρίων για έρευνες. Η νέα καινοτόμα τεχνική τεχνητής γονιμοποίησης μας επέτρεψε να εντοπίσουμε την πρωτεΐνη ΜΑΙΑ, η οποία θα επιτρέψει στους επιστήμονες όχι μόνο να καταλάβουν καλύτερα τους μηχανισμούς της ανθρώπινης γονιμότητας, αλλά θα ανοίξει επίσης τον δρόμο για νέους τρόπους θεραπείας της υπογονιμότητας και θα φέρει επανάσταση στον σχεδιασμό μελλοντικών αντισυλληπτικών», δήλωσε ο δρ Μουρ.
Τα ευρήματα μπορεί επίσης να βοηθήσουν ώστε να επιβεβαιωθεί η θεωρία ότι μερικά σπερματοζωάρια μπορεί να μην είναι συμβατά με μερικά ωάρια. Ήδη σχεδιάζεται να διερευνηθεί κατά πόσο τα σπερματοζωάρια διαφορετικών ανθρώπων «προσδένονται» διαφορετικά στη ΜΑΙΑ.
Σύνδεσμος για την επιστημονική δημοσίευση: https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.abn0047
