«Κατά μία έννοια, όταν χρησιμοποιούμε φωτοβολταϊκά κύτταρα για να συλλέξουμε το ηλιακό φως κατά τη διάρκεια της ημέρας εκμεταλλευόμαστε τις μισές δυνατότητες. Όταν δύει ο ήλιος και η μέρα σκοτεινιάζει, η δυνατότητα για παραγωγή ηλιακής ενέργειας πραγματικά παραμένει», εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής Ned Ekins-Daukes και συνεχίζει: «Παίρνουμε ενέργεια από τον ήλιο, η οποία φτάνει και θερμαίνει τη Γη, αλλά στη συνέχεια η Γη ως θερμαινόμενο σώμα εκπέμπει με τη σειρά της προς την ατμόσφαιρα ακτινοβολία με τη μορφή υπέρυθρου φωτός που ονομάζεται «γήινη ακτινοβολία». Καθώς η ενέργεια ρέει από την επιφάνεια της Γης υπάρχει μια θερμική εκπομπή στο σύμπαν που μπορούμε να αξιοποιήσουμε».
Ο καθηγητής Ekins-Daukes και η ομάδα του υποστηρίζουν ότι εάν η ροή αυτής της ακτινοβολούμενης θερμότητας μπορούσε να αξιοποιηθεί από μια κυψέλη ισχύος και να μετατραπεί σε ηλεκτρική ενέργεια, θα προέκυπτε ένα μεγάλο και αχρησιμοποίητο φάσμα δυνητικής ισχύος προς εκμετάλλευση.
Έτσι, σε μια νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο ACS Photonics, η ομάδα χρησιμοποίησε μια δίοδο ακτινοβολούμενης θερμότητας (έναν αισθητήρα ημιαγωγών που βρίσκεται σε υπάρχουσες τεχνολογίες όπως τα γυαλιά νυχτερινής όρασης) για να συλλάβει φωτόνια που φεύγουν από τη Γη κατά μήκος του υπέρυθρου φάσματος και να τα μετατρέψει σε ηλεκτρική ενέργεια. Ουσιαστικά η ομάδα προτείνει μια συσκευή που μπορεί να παράγει ηλεκτρική ενέργεια από την εκπομπή υπέρυθρης θερμικής ακτινοβολίας.
«Αυτό που κάνουμε είναι να διακόπτουμε αυτή τη ροή της ακτινοβολούμενης θερμότητας, η οποία απελευθερώνεται κάθε βράδυ στο σύμπαν ούτως ή άλλως και να αφαιρούμε λίγο ηλεκτρισμό από αυτή», λέει ο καθηγητής Ekins-Daukes. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτό που είναι «πραγματικά συναρπαστικό» είναι ότι η τεχνολογία «επιτρέπει την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και τη νύχτα, από τον ουρανό».
Ο καθηγητής Ekins-Daukes τονίζει ότι αυτή η νέα τεχνολογία «νυχτερινής ηλιακής ενέργειας» είναι ακόμα σε πολύ πρώιμη φάση: «Μόλις δείξαμε ότι αυτό είναι δυνατό. Αυτή τη στιγμή, η συσκευή που κατασκευάσαμε είναι σχετικά χαμηλής ισχύος, αλλά αυτό είναι αναμενόμενο στα πολύ πρώιμα στάδια». Η ποσότητα της παραγόμενης ενέργειας είναι πολύ μικρή, περίπου ισοδύναμη με το 1/100.000 ενός ηλιακού στοιχείου. Αλλά η ομάδα υποστηρίζει ότι είναι η «απόδειξη μιας ιδέας που είναι μεγάλη και εξελισσόμενη» και προσθέτει ότι στο μέλλον μπορεί να είναι δυνατός ο συνδυασμός φωτοβολταϊκών συσκευών ή των ηλιακών συλλεκτών που χρησιμοποιούνται ευρέως σήμερα και της διόδου ακτινοβολούμενης θερμότητας για την παραγωγή «νυχτερινής ηλιακής» ενέργειας.
«Θα μπορούσαμε να έχουμε ένα πάνελ που να παράγει ρεύμα κατά τη διάρκεια της ημέρας, αλλά στη συνέχεια και τη νύκτα για να τροφοδοτεί αντικείμενα που εξακολουθούν να λειτουργούν στο σπίτι μας», καταλήγει ο καθηγητής.
Πηγή: ABC.net.au
