Αναφερόμενος στην προεκλογική εκστρατεία, λέει ότι το κόμμα του πρέπει να πει στον λαό ποιοί είναι οι στόχοι του, να κάνει την αυτοκριτική του και να παρουσιάσει ένα πρόγραμμα για την άμβλυνση των αρνητικών συνεπειών της νέας δανειακής σύμβασης.
Αν το πρόβλημα του Τσίπρα και όλων ημών ήταν οι καρέκλες, ήταν οι υπουργικοί θώκοι, οι βουλευτικές μας έδρες, η νομή της εξουσίας, θα καθόμασταν και θα κάναμε και καμιά συνεργασία - με συγχωρείτε για την έκφραση- "άρπα κόλλα", χωρίς αρχές και θα κρατούσαμε (γιατί αυτό κανείς δεν το αμφισβητούσε) την πρωτοκαθεδρία, την πρωθυπουργία μια σειρά υπουργεία, τις βουλευτικές έδρες κλπ.
Αντίθετα, ο Τσίπρας είπε το εξής: Εγώ έχω εκλεγεί το Γενάρη του 2015 πριν από 8 μήνες με μια συγκεκριμένη εντολή. Αυτή η εντολή δεν περιελάμβανε αυτά που τώρα εγώ προωθώ. Άλλαξαν τα πράγματα, προωθήθηκαν πράγματα άλλα, υπέγραψα ζητήματα τα οποία δεν ήταν στην εντολή του Ιανουαρίου. Είναι λογικό λοιπόν να παραιτούμαι, να παραιτείται η κυβέρνηση και να προσφεύγω στη λαϊκή ετυμηγορία, στη λαϊκή εντολή, αφού στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Θέλω μια ανανεωμένη λαϊκή εντολή, να υπάρξει μια σταθερή κυβέρνηση για να μπορεί να υλοποιήσει τα δύσκολα, ή να αξιοποιήσει τα όποια θετικά περιλαμβάνονται στις καινούργιες συνθήκες, σε μια προσπάθεια αρμονίας και συμβατότητας με το περί δημοκρατίας αίσθημα. Έχεις μια λαϊκή εντολή, αυτή δεν περπατάει πλέον, επομένως ζητάω ανανέωση της λαϊκής εντολής. Και ο κόσμος θα κρίνει και εμάς και τους άλλους και όλους μας.
Θα έλεγα ότι είναι να υπάρξει μια κυβέρνηση η οποία προεκλογικά θα πει στο λαό τι έχει σκοπό να κάνει, αλλά ταυτόχρονα θα αναφερθεί σε αυτά που έγιναν με ειλικρίνεια, με αυτοπεποίθηση, αλλά και με αυτοκριτική όπου χρειάζεται, και θα προτείνει ένα εκλογικό κυβερνητικό πρόγραμμα για την επόμενη μέρα, με βάση τις συνθήκες της πραγματικότητας, με το τι συμβαίνει σήμερα. Έχουμε υπογράψει μια συμφωνία. Περιέχει πολλά δύσκολα μέτρα. Εμείς θα τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας, θα προσπαθήσουμε όσο γίνεται να αμβλύνουμε τις αρνητικές συνέπειες με ισοδύναμα, με αντισταθμιστικά, με μετάθεση του χρόνου όπου μπορούμε, με μη εφαρμογή των μέτρων με οριζόντιο τρόπο, αλλά με προσπάθεια ελάφρυνσης των πιο αδύνατων, των μικρών, των μεσαίων από τη μια μεριά, και από την άλλη μεριά να αντιμετωπίσουμε το χρέος.
Θα αρχίσουμε τη συζήτηση για την ελάφρυνση του χρέους, τον Οκτώβριο. Είναι μεγάλο ζήτημα αυτό. Για όλα αυτά, και για άλλα τα οποία έχουν να κάνουν με το πρόγραμμα κλπ, καταλαβαίνετε ότι χρειάζεται μια κυβέρνηση συμπαγής, μια κυβέρνηση αναβαπτισμένη στη λαϊκή εντολή, μια κυβέρνηση σταθερή για να φυσιολογικοποιηθεί η οικονομική ζωή για να επανέλθει η διαταραχθείσα τις τελευταίες ημέρες, πολιτική ευστάθεια.
