Ο πρωθυπουργός προσέρχεται σήμερα στην Σύνοδο Κορυφής αρκετά προβληματισμένος. Από την Αθήνα φρόντισε να στείλει το «μπαλάκι» της κύριας ευθύνης για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης στην Ευρώπη.
Γνωρίζοντας, ωστόσο, ότι το πιο πιθανόν είναι το «μπαλάκι» να επιστρέψει και πάλι στην Αθήνα.
Ένα εφιαλτικό προεκλογικό κοκτέιλ
Δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για ένα εφιαλτικό προεκλογικό κοκτέιλ που θα περιλαμβάνει:
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
- Αφόρητες πιέσεις προς την κυβέρνηση να σπάσει τα πρωτόκολλα των Βρυξελλών για να ζεστάνει τους Έλληνες πολίτες.
- Άνοδο του λαϊκισμού και των άκρων.
- Κινητοποιήσεις δυσαρεστημένων κοινωνικών ομάδων με τον κίνδυνο να πάρουν γενικευμένη μορφή όπως συμβαίνει σε χώρες -ατμομηχανές του Ευρωπαϊκού άρματος όπως η Γαλλία.
Ο πρωθυπουργός χτύπησε καμπανάκι στην Ε.Ε.
Εξ ου και η έκκληση του Κ. Μητσοτάκη για ενιαία Ευρωπαϊκή απάντηση χαλαρώνοντας τα δημοσιονομικά λουριά για κάθε χώρα. «Μόνο αυτό μπορεί να κλείσει τον δρόμο στον αδιέξοδο λαϊκισμό και στα άκρα κάθε είδους» τόνισε ο πρωθυπουργός διαισθανόμενος τους κινδύνους.
Στην πραγματικότητα οι αυστηρές συστάσεις του πρωθυπουργού προς την Ευρώπη του τύπου «δεν αρκούν οι απλές εκκλήσεις να σβήνουμε τα φώτα και να μην καταναλώνουμε βενζίνη» αλλά και η δραματική διαπίστωση από τα χείλη του ότι «αυτός ο χειμώνας θα είναι δύσκολος. Καμία χώρα δεν είναι απομονωμένο «Γαλατικό Χωριό», μακριά από την παγκόσμια καταιγίδα» περιγράφει έναν ενεργειακό εφιάλτη αλλά δεν συνιστά λύση.
Οι κίνδυνοι για την κυβέρνηση αν ναυαγήσει η Σύνοδος
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα προβλήματα. Πώς σκοπεύει να κινηθεί η ελληνική κυβέρνηση εν μέσω ενεργειακής θύελλας αν βρεθεί μόνη και αβοήθητη από την Ευρώπη; Ότι το πρόβλημα είναι εξωγενές είναι η μία όψη του νομίσματος. Ότι το πρόβλημα θα σκάσει στην αυλή του Μαξίμου προεκλογικά είναι η άλλη όψη του νομίσματος. Για την κυβέρνηση δεν υπάρχει εύκολη απάντηση.
Το ερώτημα θα επιστρέψει με φόρα αν η διήμερη Σύνοδος Κορυφής αποδειχθεί άκαρπη. Που είναι το πιο πιθανόν. Με την ελπίδα να «αφυπνιστεί» η Ευρώπη να τρεμοπαίζει...
Σε καθεστώς αβεβαιότητας η Δύση
Το σύνολο της Δύσης μπαίνει αργά αλλά σταθερά στην σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Τα τεντωμένα νεύρα σε ΗΠΑ και Ευρώπη είναι πλέον ορατά για γυμνού οφθαλμού. Και ο λόγος είναι οι αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Όχι σε συνθήκες σταθερότητας αλλά σε συνθήκες πολέμου. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.
Εκεί οφείλονται όλες οι σπασμωδικές κινήσεις του Ντόναλντ Τραμπ. Λόγω των ενδιάμεσων εκλογών τον Νοέμβριο. Από την Συμφωνία με την Ρωσία για προμήθεια ρωσικού πετρελαίου «αδειάζοντας» την Ευρώπη μέχρι την άψε-σβήσε καρατόμηση της Γκίλφοϊλ.
Μπαράζ εκλογών σε εννιά χώρες προκαλούν νευρική κρίση στην Ε.Ε.
Εκεί οφείλεται και η ολοένα και μεγαλύτερη νευρικότητα εντός της Ευρώπης. Με τον Γαλλογερμανικό άξονα να καταρρέει. Ο Εμανουέλ Μακρόν απειλείται ευθέως από την Λεπέν και «πνίγεται» μέσα στις μαθητικές εξεγέρσεις και ο Φρίντριχ Μερτς στέκεται με το ένα πόδι εκτός Καγκελαρίας.
Την ίδια ώρα εννιά Ευρωπαϊκές χώρες έχουν μπροστά τους εκλογές. Αρχής γενομένης από την Ισπανία μέσα στον Νοέμβριο. Και έπονται -μεταξύ άλλων- οι εκλογές σε Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, Ελλάδα, Εσθονία Λετονία κλπ.
Με το «φάντασμα» της ακροδεξιάς αλλά και των αντιευρωπαϊκών δυνάμεων να απλώνεται απειλητικά πάνω από την Ευρώπη μέσα σε συνθήκες ασφυκτικής ακρίβειας.
Η Ευρώπη σε συνθήκη παραλυσίας
Η γενικευμένη αβεβαιότητα από την μία δυσκολεύει την Ευρώπη να λάβει αποφάσεις για ριζοσπαστικά μέτρα. Βάζοντας την σε ένα καθεστώς άτυπης «παραλυσίας», όπως εκτιμούν παράγοντες των Βρυξελλών.
Και τις Ευρωπαϊκές χώρες να καλούνται να τα βγάλουν πέρα μόνες τους εφαρμόζοντας εθνικές πολιτικές. Και τον Έλληνα πρωθυπουργό να δυσκολεύεται σε αυτές τις συνθήκες να επικαλείται τους Ευρωπαϊκούς δημοσιονομικούς κανόνες.
Και κάπως έτσι η διήμερη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου αποκτά όλο και πιο σημαίνοντα ρόλο. Γιατί μεταξύ άλλων διακυβεύεται και το μέλλον της σημερινής Ευρώπης...
