Την ανάγκη δημιουργίας ισχυρού διεθνούς ρυθμιστικού πλαισίου για την Τεχνητή Νοημοσύνη, με κανόνες αδειοδότησης, εποπτείας και κυρώσεων, καθώς και ενός διεθνούς φορέα που θα παρακολουθεί την εξέλιξή της, υπογράμμισε ο υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Γεραπετρίτης, μιλώντας στη Νέα Υόρκη στο περιθώριο της 81ης Συνόδου της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ.
Ο έλληνας υπουργός Εξωτερικών συμμετείχε σε παράλληλη εκδήλωση υψηλού επιπέδου, που συνδιοργάνωσαν Ελλάδα και Ινδία, με αντικείμενο την Τεχνητή Νοημοσύνη και τις αναδυόμενες τεχνολογίες στο πλαίσιο της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας, με ιδιαίτερη έμφαση στη θαλάσσια ασφάλεια. Τη συζήτηση συμπροήδρευσε με τον υπουργό Εξωτερικών της Ινδίας Subrahmanyam Jaishankar.
Ο κ. Γεραπετρίτης ανέφερε ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη μετασχηματίζει ήδη το διεθνές περιβάλλον ασφάλειας, προσφέροντας νέες δυνατότητες για την πρόληψη συγκρούσεων, την προστασία αμάχων και τη διατήρηση της ειρήνης, αλλά παράλληλα δημιουργεί νέες ευαλωτότητες και ζητήματα ευθύνης και λογοδοσίας.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Όπως τόνισε, για την Ελλάδα η ανάπτυξη και χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης πρέπει να παραμείνει ανθρωποκεντρική και να διέπεται από το Διεθνές Δίκαιο, τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, το Διεθνές Ανθρωπιστικό Δίκαιο και το Διεθνές Δίκαιο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. «Η τεχνολογία μπορεί να ενισχύσει την ανθρώπινη κρίση, αλλά δεν μπορεί να υποκαταστήσει την ανθρώπινη ευθύνη», σημείωσε.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στις εφαρμογές της Τεχνητής Νοημοσύνης στη θαλάσσια ασφάλεια. Σύμφωνα με τον υπουργό Εξωτερικών, μπορεί να ενισχύσει την έγκαιρη προειδοποίηση και την επιχειρησιακή επίγνωση, να συμβάλει στην ασφαλέστερη ναυσιπλοΐα και να ενισχύσει την προστασία κρίσιμων θαλάσσιων υποδομών.
Παράλληλα, επισήμανε τους κινδύνους από τον χαρακτήρα της Τεχνητής Νοημοσύνης ως τεχνολογίας διττής χρήσης. Δυνατότητες που αναπτύσσονται για ειρηνικούς σκοπούς μπορούν, όπως είπε, να χρησιμοποιηθούν με τρόπους που απειλούν την ασφάλεια, ενώ η αυξανόμενη τεχνολογική εξάρτηση δημιουργεί νέα τρωτά σημεία στον κυβερνοχώρο, με πιθανές επιπτώσεις σε λιμένες, ναυτιλία, κρίσιμες υποδομές και υποθαλάσσια καλώδια.
Ο κ. Γεραπετρίτης έθεσε τέσσερις άξονες για τη διεθνή αντιμετώπιση του ζητήματος: αξιοποίηση της Τεχνητής Νοημοσύνης ως εργαλείου πρόληψης κρίσεων, ενίσχυση της συνεργασίας κυβερνήσεων και διεθνών οργανισμών με εταιρείες τεχνολογίας, επιστημονική και ακαδημαϊκή κοινότητα και ναυτιλιακό κλάδο, προσαρμογή των πολυμερών θεσμών στις τεχνολογικές εξελίξεις και διατήρηση της ανθρώπινης εποπτείας και λογοδοσίας.
Ενόψει της ανάληψης από την Ελλάδα της Προεδρίας του Συμβουλίου Ασφαλείας τον Οκτώβριο, ανέφερε ότι το Συμβούλιο θα πρέπει να εξετάσει τόσο τους κινδύνους των νέων τεχνολογιών όσο και τη δυνατότητα αξιοποίησής τους για την πρόληψη συγκρούσεων και τη διατήρηση της ειρήνης.
Ο υπουργός Εξωτερικών στάθηκε επίσης στις ευρύτερες κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες της Τεχνητής Νοημοσύνης, επισημαίνοντας τους κινδύνους για τις ευάλωτες ομάδες και ιδιαίτερα τα παιδιά, τις πιθανές απώλειες θέσεων εργασίας και την περαιτέρω συγκέντρωση πλούτου και διεύρυνση των παγκόσμιων ανισοτήτων.
Στο πλαίσιο αυτό, απέρριψε την προοπτική αυτορρύθμισης των φορέων που δραστηριοποιούνται στον τομέα της Τεχνητής Νοημοσύνης και τάχθηκε υπέρ ισχυρής διεθνούς ρύθμισης, με αδειοδότηση, εποπτεία και σύστημα κυρώσεων για παραβιάσεις θεμελιωδών αρχών.
«Χρειαζόμαστε έναν ισχυρό διεθνή ρυθμιστικό φορέα, ο οποίος θα παρακολουθεί την εξέλιξη της Τεχνητής Νοημοσύνης, ώστε αυτή να λειτουργεί προς όφελος της ανθρωπότητας και όχι προς όφελος συγκεκριμένων ανθρώπων», ανέφερε.
Ο κ. Γεραπετρίτης σημείωσε τέλος ότι Ελλάδα και Ινδία προτίθενται να συνεχίσουν τη σχετική συζήτηση στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών, επισημαίνοντας ότι το κρίσιμο ζήτημα είναι κατά πόσον οι διεθνείς θεσμοί και η διεθνής συνεργασία θα μπορέσουν να ακολουθήσουν την ταχύτητα εξέλιξης της τεχνολογίας.
