Μήνυμα για τον θάνατο του διανοούμενου Κωνσταντίνου Τσουκαλά εξέδωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
«Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς κατάφερε να μείνει πάντα νέος αναζητώντας διαρκώς νέες ερμηνευτικές προτάσεις, ενώ αυτές που είχε αναδείξει πριν πενήντα και πλέον χρόνια ως εργαλεία για την κατανόηση της ελληνικής κοινωνίας έχουν καταστεί εδώ και δεκαετίες κοινής αποδοχής] αναφέρει στο μήνυμά του ο Ευάγγελος Βενιζέλος.
Σημειώνει ακόμα πως «Αποχαιρετώ με μεγάλη θλίψη και αγάπη τον συγκάτοικό μου στο ίδιο γραφείο στη Νομική Σχολή Θεσσαλονίκης, τον χρήστη της ίδιας τηβέννου, αυτής του παιδικού του φίλου και δασκάλου μου Δημήτρη Τσάτσου.
»Αποχαιρετώ το φωτεινό μυαλό του, τη χάρη του λόγου του, το μοναδικό του ύφος, τη συστολή που καταβάθος τον χαρακτήριζε, την ευγένεια με την οποία χειριζόταν τις πολιτικές διαφωνίες, την ικανότητα του να αναθεωρεί».
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος καταλήγει στο μήνυμά του λέγοντας πως «Η Φωτεινή που φώτισε τη ζωή του τώρα καλείται να διαφυλάξει μια μεγάλη παρακαταθήκη».
Ποιος ήταν ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς
Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς, κοινωνιολόγος, πανεπιστημιακός και πολιτικός πέθανε την Τρίτη σε ηλικία 89 ετών. Η κηδεία του θα πραγματοποιηθεί αύριο στην Ριτσώνα.
Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1937. Ήταν εγγονός του Κωνσταντίνου Τσουκαλά, καθηγητή Ποινικού Δικαίου της Νομικής Σχολής Αθηνών, και γιος του Άγγελου Τσουκαλά, δικηγόρου και πολιτικού, ο οποίος είχε διατελέσει βουλευτής Αθηνών με το Κόμμα Φιλελευθέρων, δήμαρχος Αθηναίων με την υποστήριξη της ΕΔΑ και υπουργός Δικαιοσύνης από το 1970 έως το 1973, επί στρατιωτικής χούντας.
Μετά την αποφοίτησή του από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλοσοφία του Δικαίου και την Κοινωνιολογία στα Πανεπιστήμια της Χαϊδελβέργης και του Μονάχου στη Γερμανία, του Παρισιού στη Γαλλία και του Γέιλ στις ΗΠΑ.
Το 1974 αναγορεύθηκε διδάκτορας Γραμμάτων και Ανθρωπιστικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Από το 1961 έως το 1968 άσκησε τη δικηγορία στην Αθήνα, ενώ εργάστηκε ως ερευνητής στο Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών Αθηνών και στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών (CNRS).
Από το 1968 έως το 1985 διετέλεσε τακτικός καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού. Από το 1985 και έπειτα υπηρέτησε ως τακτικός καθηγητής Κοινωνιολογίας στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών. Παράλληλα, από το 1981 έως το 1989 ήταν επιστημονικός διευθυντής του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ).
Το 1993 ορίστηκε πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΚΚΕ, θέση που διατήρησε έως το 1996. Είχε επίσης διατελέσει πρόεδρος της Ένωσης Ελλήνων Κοινωνιολόγων, μέλος του Ανωτάτου Συμβουλίου Έρευνας και Τεχνολογίας και επισκέπτης καθηγητής σε πανεπιστήμια της Γαλλίας, των ΗΠΑ, του Μεξικού και της Ελλάδας.
Παράλληλα, είχε αναλάβει σημαντικές θεσμικές και πολιτιστικές θέσεις. Ήταν αρχηγός της ελληνικής αντιπροσωπείας στη Διάσκεψη Κορυφής του ΟΗΕ για την Κοινωνική Ανάπτυξη την περίοδο 1994-1996, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ιδρύματος Ελληνικού Πολιτισμού, πρόεδρος του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, καθώς και μέλος της Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής και του ερευνητικού συμβουλίου του Ολυμπιακού Μουσείου της Λωζάνης.
Από το 2000 έως το 2014 ήταν τακτικό μέλος της Εθνικής Επιτροπής Βιοηθικής. Το 2025 εξελέγη τακτικό μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Το 2015 αποδέχθηκε να τεθεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ και εξελέγη βουλευτής σε μια ιστορική στιγμή για την ελληνική Αριστερά.
Ο Κωνσταντίνος Τσουκαλάς έφυγε από τη ζωή, έχοντας αφήσει σημαντικό αποτύπωμα στην ελληνική κοινωνιολογία και στην ακαδημαϊκή ζωή της χώρας.






























