Για τη Σύνοδο Κορυφής, τη μείωση της τιμής του πετρελαίου, τη συνάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη με τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι, για το ψήφισμα στο Ευρωκοινοβούλιο για την Τουρκία, για την πλατφόρμα PosoKanei, για την αντιπολίτευση, τις δημοσκοπήσεις και το πρόγραμμα Σπίτι μου ΙΙΙ, μίλησε οΠαύλος Μαρινάκης.
«Η αντιπολίτευση συνεχίζει στο δρόμο που χάραξε η Ελλάδα του '80. Δηλαδή, να τάζει από λεφτά που είτε δεν υπάρχουν, είτε θα τα στερήσουμε, ως πολιτικό σύστημα, από τις επόμενες γενιές. Εμείς δεν πρόκειται να συμβάλουμε, γιατί δημοκρατία έχουμε, στο να γυρίσει η χώρα πίσω μία, δύο, τρεις ακόμα και τέσσερις και πέντε δεκαετίες», είπε μεταξύ άλλων ο κυβερνητικός εκπρόσωπος μιλώντας στον Real FM.
Για τη Σύνοδο Κορυφής, τον νέο προϋπολογισμό και για το αν θα ληφθούν νέα μέτρα για αποκλιμάκωση της τιμής των καυσίμων
«Αυτή τη στιγμή αυτό το οποίο περιμένουμε και οι αρμόδιες ελεγκτικές Αρχές θα το περιφρουρήσουν, είναι με την αντίστοιχη ταχύτητα που είδαμε στις αυξήσεις, λόγω των εξωγενών παραγόντων που οδήγησαν σε αυξήσεις και δείξαμε, νομίζω κι εμείς ως Κυβέρνηση τα αυτονόητα αντανακλαστικά για να καλύπτουμε ένα σημαντικό μέρος των αυξήσεων αυτών και να μην τις πληρώσει η κοινωνία, με την ίδια ταχύτητα, να δούμε και στις αντίστοιχες μειώσεις, οι οποίες πρέπει να φτάσουν στον καταναλωτή. Γιατί όταν ο παράγων της αύξησης αίρεται ή, τέλος πάντων, περιορίζεται, πρέπει και οι αντίστοιχες αυξήσεις να υποχωρήσουν και να δούμε πλέον μειώσεις».
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Μέχρι το 2020 στην Ελλάδα δεν υπήρχε καν αρμόδιος ελεγκτικός μηχανισμός της αγοράς. Και δεν αναφέρομαι μόνο στα καύσιμα, αναφέρομαι και στα τρόφιμα, αναφέρομαι σε μια σειρά από δραστηριότητες, όπως είναι οι εικονικές εκπτώσεις, παράνομες, παράτυπες -για την ακρίβεια- δραστηριότητες, που στην πραγματικότητα, πολύ ωραία τα έλεγαν όλοι στο πολιτικό σύστημα στον κόσμο, αλλά κανένας δεν τα ήλεγχε. Εδώ το κράτος έχει αλλάξει. Υπάρχουν ελεγκτές, υπάρχουν διαδικασίες. Εγώ δεν θα προδικάσω ούτε πρόστιμα τα οποία δεν μπορώ να επιβάλω, δεν είναι αρμοδιότητά μου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι είναι η πρώτη προτεραιότητα της Κυβέρνησης αυτές τις μέρες και να πω και κάτι δεύτερο επί τη ευκαιρία της συζήτησης αυτής που κάνουμε.
Θυμάστε γιατί μας κατηγορούσε η Αντιπολίτευση, περίπου δύο – δυόμιση μήνες πριν, όταν δίναμε την επιδότηση του diesel στην αντλία και την επεκτείναμε άλλη μία φορά και όταν δίναμε το τρόπον τινά fuel pass στην αμόλυβδη. Τι μας έλεγαν τότε; Μειώστε τον ΦΠΑ. Το έλεγαν κόμματα τα οποία όταν κυβέρνησαν, αύξαναν φόρους σε μια Κυβέρνηση που έχει καταργήσει ή μειώσει 83 φόρους. Αλλά επί της ουσίας, αν θυμάστε τότε, είχαμε αποδείξει με αριθμούς ότι η μείωση η στοχευμένη που δίναμε και στο diesel και στην αμόλυβδη, ήταν μεγαλύτερη από τα επιτρεπόμενα όρια μείωσης του αντίστοιχου ΦΠΑ ή του Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα, για την ακρίβεια, που επιτρέπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Και γιατί είχαμε επιλέξει αυτό τον τρόπο στήριξης; Γιατί είχαμε εκτιμήσει ότι αυτό δεν θα είναι μόνιμο, θα είναι προσωρινό και δημοσιονομικά θα πήγαινε πολύ πιο στοχευμένα σε αυτούς που είχαν μεγαλύτερη ανάγκη. Επειδή η πολιτική πρέπει να ασκείται και να αξιολογείται, οι πολιτικές προτάσεις και εκ των υστέρων, δηλαδή εκ του αποτελέσματος, καλό είναι να έρθουν όλοι εκείνοι που ζητούσαν άλλα μέτρα, τα οποία δεν θα είχαν το αντίστοιχο όφελος για τον κόσμο, να απαντήσουν τώρα αν είχαν δίκιο ή όχι».
Για το πότε θα φανεί στην αντλία η μείωση της τιμής του πετρελαίου
«Όταν πουλάς μια πρώτη ύλη που την έχεις αγοράσει με ένα Χ ποσό, όταν αντίστοιχα το ποσό αυτό μειώνεται ή ο παράγων αυτός ως προς την αξία του, το κόστος του, εν προκειμένω το πετρέλαιο, που επηρεάζει μια σειρά από δραστηριότητες, έχει μειωθεί ως προς το κόστος, η αγορά του δηλαδή, τότε αντίστοιχα και οι τιμές πρέπει να μειωθούν. Άρα δεν μιλάμε για εβδομάδες μετά, μιλάμε για λίγες ημέρες. Μιλάμε για την εβδομάδα που μας έρχεται».
Για τη συνάντηση Μητσοτάκη – Ζελένσκι και το θέμα του ουκρανικού drone στη Λευκάδα
«Κοιτάξτε, δεν ήμουν παρών στη συζήτηση των δύο ηγετών. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι όσο αταλάντευτα υπέρ του αμυνόμενου, του διεθνούς δικαίου, άρα και της Ουκρανίας στην περίπτωση αυτή, ήμασταν, είμαστε και θα είμαστε - γιατί δεν μπορείς να είσαι τη μια μέρα, αυτονοήτως, υπέρ του αμυνόμενου όταν, για παράδειγμα, μιλάμε για επεκτατικές, επιθετικές, εκτός διεθνούς δικαίου λογικές, τις οποίες κατά καιρούς έχει υποστεί και η χώρα μας και βέβαια προχωράει πιο δυνατή, ενισχυμένη και πιο ψηλά και με πολύ καλύτερες συμφωνίες απ’ ότι τα προηγούμενα χρόνια - δεν μπορεί την άλλη μέρα, όταν ο αμυνόμενος ή τέλος πάντων αυτός ο οποίος δέχεται παραβίαση του διεθνούς δικαίου, υφίσταται παραβίαση του διεθνούς δικαίου, δεν είσαι εσύ, τότε να σφυρίζεις αδιάφορα και να λες «Α, εντάξει μωρέ, δεν πειράζει, ας είμαστε και λίγο με τον επιτιθέμενο». Αυτό είναι αναμφισβήτητο. Από την άλλη, δεν είναι δυνατόν η σύρραξη, η σύγκρουση, να επεκταθεί και στην Μεσόγειο. Οπότε είναι κάτι το οποίο προφανώς και σε διμερές επίπεδο…»
Για την τοποθέτηση Δένδια για ποινική διερεύνηση της υπόθεσης
«Πολύ σωστά. Είναι κάτι που ερευνάται, αλλά είναι και πολιτικό. Όπως έχουμε πει πάρα πολλές φορές το γεγονός ότι υπάρχουν συμμαχίες στήριξης και εδώ πέρα δεν είναι μια διμερής συμμαχία, εδώ είναι μια αυτονόητη στήριξη της Ευρώπης, της Δύσης, στον αμυνόμενο και η Ευρώπη δεν θα μπορούσε να κλείσει τα μάτια σε αυτό το οποίο συνέβη, την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, αυτό όμως δεν δίνει «λευκή επιταγή» στην Ουκρανία να επεκτείνει μια σύρραξη και να βάλει σε κίνδυνο τις ζωές των Ευρωπαίων πολιτών».
Για το ψήφισμα στο Ευρωκοινοβούλιο για την Τουρκία και τον Αντώνη Σαμαρά
«Καταρχάς ο κύριος Σαμαράς δεν είναι Ευρωβουλευτής, ούτε έχει ευρωομάδα για να στηρίξει ή να μη στηρίξει μια πολύ σημαντική έκθεση, η οποία δικαιώνει τις ελληνικές θέσεις. Αλλά μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Ένα από τα πιο ψευδεπίγραφα και άνευ τεκμηρίωσης αφηγήματα που προσπαθούν κάποιοι πολιτικοί, κυρίως από τον χώρο της άκρας δεξιάς και ευρύτερα τέλος πάντων του, πάλαι ποτέ, δικού μας πολιτικού χώρου, να χτίσουν, είναι το αφήγημα της ενδοτικότητας, της υποχωρητικότητας και της αναποτελεσματικότητας στην εξωτερική πολιτική. Όσα έχει πετύχει η κυβέρνηση Μητσοτάκη σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής και άμυνας σε 7 χρόνια, δεν τα έχουμε δει αθροιστικά σε όλα τα υπόλοιπα χρόνια της μεταπολίτευσης. Αυτό το οποίο είδαμε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, από την Ευρώπη και από το Ευρωκοινοβούλιο πλέον, είναι άλλη μία ηχηρή απάντηση, ουσίας, στα μεγάλα λόγια. Η στάση των κομμάτων σε αυτήν την έκθεση, στην ψήφιση δηλαδή της έκθεσης, άρα σε ένα ψήφισμα, λέει πολλά και δεν πρέπει να την προσπεράσουμε σε καμία περίπτωση. Εγώ δεν πιστεύω ότι υπάρχουν περισσότερο και λιγότερο πατριώτες ούτε πολιτικοί, ούτε πολίτες. Όμως, αυτοί που διεκδικούν το «μονοπώλιο» σε όλα αυτά, στον υγιή πατριωτισμό, παριστάνοντάς τους «μεγαλόστομους» πατριώτες, όταν έρχεται η ώρα της ψήφου τους, φαίνεται πόσο λίγοι είναι. Και δεν θα τους αφήσουμε χωρίς να ξέρει ο κόσμος την πραγματικότητα».
Για την ψηφιακή πλατφόρμα posokanei.gov.gr
«Βιώνουμε και εμείς και η υπόλοιπη Ευρώπη και πολλά άλλα κράτη την πιο επίμονη πληθωριστική κρίση των τελευταίων δεκαετιών. Με τον έναν παράγοντα μετά τον άλλον να την αφήνει εκεί και να την επιδεινώνει. Επιπλέον, η Ελλάδα, επειδή είναι σε μία τροχιά ανάπτυξης, λόγω της παρατεταμένης ύφεσης που υπέστη, - σας θυμίζω το '19 όταν εκλεγήκαμε στην κυβέρνηση και πρωθυπουργός εξελέγη ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ήμασταν 27οι στις 27 χώρες της Ευρώπης σε ρυθμούς ανάπτυξης, μια περίοδο που «έβρεχε ανάπτυξη» στην Ευρώπη - και τώρα έχουμε διπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης απ’ ότι ο ευρωπαϊκός μέσος όρος, όταν έχεις ανάπτυξη, ευτυχώς ανεβαίνουν οι μισθοί, δυστυχώς δεν μπορεί να έχεις αποπληθωρισμό, δεν υπάρχει οικονομία που να έχεις και ανάπτυξη και αποπληθωρισμό. Ο στόχος ποιος είναι; Ο στόχος είναι, για να λέμε την αλήθεια στον κόσμο, είναι να ανεβαίνουν οι μισθοί με μεγαλύτερη ταχύτητα, με καλύτερο ρυθμό, από ό,τι ανεβαίνουν οι τιμές. Και όσο γίνεται με τους ελέγχους και τα πρόστιμα να συγκρατούνται οι αυξήσεις. Όποιος τάζει στον κόσμο μεγαλύτερους μισθούς, καλύτερους μισθούς και μείωση τιμών, είναι πολιτικός απατεώνας, τελεία, παύλα, παράγραφος. Δεν έχει ανακαλυφθεί ακόμα τέτοια οικονομία. Πάμε τώρα στην εφαρμογή. Αν θέλετε να απαντήσω λίγο σοβαρά, εννοώ στην εφαρμογή και θα σας πω και για τα κόμματα.
Αυτά τα οποία λένε στερούνται σοβαρότητας, με όλο τον σεβασμό, στις προτάσεις τους και στα κόμματα αυτά. Ως προς την εφαρμογή, ακριβώς η αντίθετη είναι η φιλοσοφία της εφαρμογής. Ο στόχος δεν είναι να παίρνουν οι καταναλωτές το ένα προϊόν στη μία αλυσίδα σούπερ μάρκετ και το άλλο σε μια άλλη ή το τρίτο κάπου αλλού. Ο στόχος είναι να μπορούν να συγκρίνουν καλάθια, δηλαδή ένα άθροισμα προϊόντων που θέλει ο καταναλωτής να αγοράσει, να δει πού είναι πιο φθηνό αθροιστικά, να δει τα προϊόντα συγκριτικά στη χώρα μας πόσο έχουν σε ένα βάθος χρόνου, και το τρίτο, να τα συγκρίνει και με άλλα κράτη. Λύνει μια εφαρμογή το ζήτημα της ακρίβειας; Προφανώς και όχι. Είναι άλλο ένα όμως χρήσιμο εργαλείο που προστίθεται στα υπόλοιπα και έχει καταστήσει τη χώρα μας ικανή να αντέξει, όσο μπορεί, αυτό το κύμα. Για μένα ο μόνος τρόπος να αντιμετωπίσεις ένα πρωτοφανές πληθωριστικό κύμα, που βιώνουμε και εμείς και τα υπόλοιπα κράτη, είναι να μεγαλώνεις την πίτα, να αυξάνεις συνεχώς τα έσοδα, μειώνοντας τους φόρους. Θυμάστε ότι μας κατήγγειλε η αντιπολίτευση και στον προϋπολογισμό για υπερφορολόγηση, επειδή αυξάναμε τα φορολογικά έσοδα, κάτι που είναι καλό όταν μειώνονται οι φόροι. Λοιπόν, ο στόχος είναι να αυξάνονται τα φορολογικά έσοδα, να μεγαλώνει η πίτα και όσα παραπάνω λεφτά εισπράττει το κράτος από την ανάπτυξη της οικονομίας και την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής, γιατί δεν έχουμε αυξήσει ούτε έναν φόρο, να γυρίζουμε πίσω στον κόσμο όσα στερήθηκε και δικαιολογημένα ζητάει, με φοροελαφρύνσεις».
Για τις προτάσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης
«Η αντιπολίτευση συνεχίζει στο δρόμο που χάραξε η Ελλάδα του '80. Δηλαδή, να τάζει από λεφτά που είτε δεν υπάρχουν, είτε θα τα στερήσουμε, ως πολιτικό σύστημα, από τις επόμενες γενιές. Εμείς δεν πρόκειται να συμβάλουμε, γιατί δημοκρατία έχουμε, στο να γυρίσει η χώρα πίσω μία, δύο, τρεις ακόμα και τέσσερις και πέντε δεκαετίες».
Για το αν η Κυβέρνηση προτιμάει κάποιον ως βασικό πολιτικό αντίπαλο
«Ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης, συνεργάτης του Πρωθυπουργού και Νεοδημοκράτης, όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, ως ένας άνθρωπος που θέλει, τέλος πάντων, προσπαθεί και αυτός απευθυνόμενος στον κόσμο άλλη μια εκλογική νίκη, θεωρώ ότι η επιτυχία ή η αποτυχία των επόμενων εκλογών για εμάς δεν εξαρτάται από το ποιος θα είναι δεύτερος και τρίτος. Χωρίς να υποτιμώ κανέναν. Εξαρτάται από την αποτελεσματικότητά μας και βέβαια το πόσο πειστικοί θα είμαστε για το όραμά μας για την επόμενη τετραετία. Επίκειται η παρουσίασή του και του προγράμματός μας. Τώρα, επειδή πριν και πάνω απ' όλα είμαστε πολίτες αυτής της χώρας, είμαστε, όσοι είμαστε, γονείς, έχουμε, όσοι έχουμε, εγώ έχω μια δικηγορική εταιρεία, εργαζόμαστε. Θεωρώ ότι αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι να αποκτήσει μία, όσο δυνατόν, όχι μία, μακάρι και παραπάνω, εναλλακτικές προτάσεις, οι οποίες όμως να μιλάνε στον κόσμο κοστολογημένα και πολιτικά και όχι με θεωρίες και συνθήματα του παρελθόντος. Αυτή τη στιγμή δεν βλέπουμε το πρώτο, βλέπουμε το δεύτερο. Βλέπουμε μία εναλλαγή κομμάτων και προσώπων, που αναπαράγουν χιλιοειπωμένα και ξεφτισμένα συνθήματα και ακολουθούν την ίδια ακριβώς τακτική που ακολουθήθηκε στην Ελλάδα απ΄ το 1980 και μετά».
Για τις δημοσκοπήσεις
«Αναφέρεστε προφανώς στον κ. Τσίπρα. Ο κ. Τσίπρας σας θυμίζω ότι εκλογικά, όχι δημοσκοπικά, επειδή είχε πει ότι «ο γάιδαρος πετάει» και είχε πει ότι θα καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ, θα μειώσει φόρους, θα καταργήσει το Μνημόνιο και ό,τι άλλο και τέλος πάντων έκανε τα αντίθετα δεν πήρε μόνο αυτό που παίρνει τώρα δημοσκοπικά είχε φτάσει να παίρνει δύο φορές και τον Ιανουάριο και τον Σεπτέμβριο του ’15, πήρε 36% και περισσότερο. Προφανώς δεν υποτιμούμε έναν πρώην Πρωθυπουργό, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι ο κ. Τσίπρας έφυγε, παραιτήθηκε από πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ έχοντας πάρει 17% παραπάνω από ό,τι παίρνει τώρα στις δημοσκοπήσεις ως πρόθεση ψήφου, αλλά τον κ. Τσίπρα, όπως και όλους μας θα μας κρίνουν οι πολίτες. Δεν χρειάζεται να προδικάζουμε κανένα αποτέλεσμα. Εγώ μιλάω στην ουσία. Αυτή τη στιγμή κάτι το οποίο, να ακούει ο άνθρωπος που μας ακούει στο αυτοκίνητό του, ένας πολίτης που μας ακούει από το σπίτι του, που πηγαίνει το παιδί του κάπου, που το επιστρέφει από μια δραστηριότητα, κάτι από αυτά τα κόμματα που να αφορά τη ζωή των ανθρώπων αυτών, που μπορεί να είναι διαφορετικό από αυτό που λέμε εμείς, δημοκρατία έχουμε και να είναι κοστολογημένο δεν έχουμε ακούσει».
Για το θέμα των ενοικίων και για δημοσιεύματα για πρόγραμμα Σπίτι μου ΙΙΙ
«Είμαι και εγώ ένας από τους εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες, πιο νέος αλλά όχι τόσο νέος όσο κάποιοι άλλοι για να μην θυμηθούμε τη φράση «ημιπιτσιρικάς» που έχουμε ακούσει το παρελθόν, που ζούμε με την οικογένειά μου νοικιάζοντας. Η κατάσταση η οποία επικρατεί ως προς το στεγαστικό είναι πάρα πολύ δύσκολη, ειδικά για συμπολίτες μας οι οποίοι πιέζονται παραπάνω οικονομικά. Η Κυβέρνηση έχει κάνει αρκετά πράγματα και δεν είναι μόνο το «Σπίτι μου 1», το «Σπίτι μου 2», που δίνει σε κάποιους νέους ανθρώπους τη δυνατότητα να αγοράσουν το δικό τους σπίτι. Αν βρουν σπίτι, ήδη όμως αυτό το έχουν αξιοποιήσει 10.000 στην πρώτη φάση και άλλοι 20.000 στη δεύτερη φάση φτάνοντας κοντά στο 86% της απορρόφησης.
Υπάρχουν και φορολογικά κίνητρα μετατροπής σπιτιών από βραχυχρόνια σε μακροχρόνια μίσθωση, ανακαίνιση που φτάνει μέχρι και τις 36.000 ευρώ, το πρόγραμμα το τελευταίο που βγήκε και βέβαια μια σειρά από πρωτοβουλίες όπως και ο περιορισμός της βραχυχρόνιας μίσθωσης σε κάποιες περιοχές στο κέντρο των Αθηνών, Θεσσαλονίκης. Είναι ένα πλέγμα παρεμβάσεων που φτάνει τα 7 δισεκατομμύρια, για να αντιμετωπιστεί μία πρωτοφανής στεγαστική κρίση, που αγγίζει και την Ελλάδα. Δεν είμαι βέβαιος, δεν γνωρίζω κάτι για πλαφόν, δεν ανήκω στο οικονομικό επιτελείο, δεν θέλω να αφήνω τα παράθυρα ανοιχτά όπως γράφουν τα site και οι εφημερίδες που δεν μπορώ να ξέρω. Δεν έχω καμία τέτοια ενημέρωση. Δεν το γνωρίζω καθόλου, δεν το έχω ακούσει καθόλου, δεν είμαι βέβαιος. Τώρα είναι εκτίμησή μου αν ένα πλαφόν θα λύσει περισσότερα προβλήματα, από όσα θα δημιουργήσει. Εγώ νομίζω ότι η μόνη λύση, όχι για να μηδενιστεί το πρόβλημα, για να περιοριστεί το πρόβλημα, γιατί το ξαναλέω είμαστε σε μια φάση ανάπτυξης, με τα καλά της ανόδου των μισθών και τα κακά της ανόδου των τιμών, το θέμα είναι να καταφέρουμε να ρίξουμε με την πολιτική μας όσο παραπάνω σπίτια μπορούμε στην αγορά της μακροχρόνιας μίσθωσης».
