«Η δήλωση του Αχιλλέα Μπέου υπέρ της ευθανασίας αδέσποτων ζώων που δεν υιοθετούνται μέσα σε τρείς μήνες αποτελεί μια βαθιά σκοταδιστική και επικίνδυνη αντίληψη για το πώς αντιλαμβάνεται τη διοίκηση, την κοινωνία και τελικά την ίδια την αξία της ζωής», αναφέρει η πρόεδρος της Κ.Ο. της Νέας Αριστεράς, Πέτη Πέρκα.
Υποστηρίζει πως σε μια εποχή που οι σύγχρονες ευρωπαϊκές πόλεις επενδύουν σε ολοκληρωμένα προγράμματα στειρώσεων, πρόληψης εγκατάλειψης, υιοθεσιών και συνεργασίας με φιλοζωικές οργανώσεις, ο δήμαρχος Βόλου επιλέγει να επαναφέρει δημόσια λογικές εξόντωσης. Και μάλιστα με τρόπο προκλητικό, απαξιωτικό και βαθιά προσβλητικό απέναντι στους πολίτες που καθημερινά δίνουν μάχη για την προστασία των αδέσποτων.
Αναφέρει πως το πρόβλημα των αδέσποτων δεν δημιουργήθηκε από τα ίδια τα ζώα. Δημιουργήθηκε από χρόνια εγκατάλειψης, κρατικής ανεπάρκειας, έλλειψης ελέγχων και ανικανότητας των δημοτικών αρχών να εφαρμόσουν σοβαρές πολιτικές πρόληψης. Ακόμη και τα ίδια τα στοιχεία του Δήμου Βόλου αποδεικνύουν ότι, παρά τις χρηματοδοτήσεις και τις συμβάσεις εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, το πρόβλημα παραμένει οξύ και οι πολίτες αξιολογούν τη διαχείριση των αδέσποτων ως μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες της δημοτικής αρχής.
«Αντί λοιπόν ο κ. Μπέος να απολογηθεί για την αναποτελεσματικότητα της διοίκησής του, επιλέγει για ακόμη μία φορά τον δρόμο του λαϊκισμού και της πρόκλησης. Επιλέγει να στοχοποιήσει τα ίδια τα αδέσποτα και ουσιαστικά να νομιμοποιήσει κοινωνικά την ιδέα ότι μια ζωή γίνεται «αναλώσιμη» όταν η πολιτεία αποτυγχάνει να τη διαχειριστεί.
Η κοινωνία όμως έχει προχωρήσει μπροστά. Οι πολίτες του Βόλου, οι εθελοντές, οι κτηνίατροι και οι φιλοζωικές οργανώσεις απαιτούν σχέδιο, υπευθυνότητα και ανθρωπιά. Ζητούν περισσότερες στειρώσεις, ενίσχυση των δομών φιλοξενίας, αυστηρούς ελέγχους για τις εγκαταλείψεις δεσποζόμενων ζώων και πραγματική στήριξη των ανθρώπων που κρατούν όρθια την καθημερινή φροντίδα των αδέσποτων.
Ο πολιτισμός μιας πόλης φαίνεται από το πώς φέρεται στους πιο αδύναμους. Και μια δημοτική αρχή που συζητά δημόσια την ευθανασία ως «λύση» δεν εκφράζει ούτε τον πολιτισμό ούτε τις αξίες της κοινωνίας του Βόλου» καταλήγει.
































