Στον απόηχο της χθεσινής τηλεοπτικής συνέντευξης του Αλέξη Τσίπρα στον Νίκο Χατζηνικολάου ενδιαφέρον προκάλεσε η άγνωστη σχέση του με τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών Ιερώνυμο. Με θερμά λόγια, ο Προκαθήμενος της Εκκλησίας τον χαρακτήρισε ειλικρινή και ίσιο, υπογραμμίζοντας ότι αυτή η αμεσότητα και η συνέπεια στη μεταξύ τους επικοινωνία ήταν στοιχεία που εκτίμησε ιδιαίτερα.
Ο κ. Ιερώνυμος περιέγραψε τη γνωριμία τους από την εποχή που ήταν Μητροπολίτης Λειβαδιάς και ανέφερε πως η σχέση τους εξελίχθηκε σε μια φιλία βασισμένη σε αμοιβαία εκτίμηση, σεβασμό και ειλικρίνεια. Τόνισε πως, παρά τις πολιτικές διαφορές και τις δύσκολες στιγμές που προέκυψαν κατά τη συνεργασία τους σε ζητήματα Εκκλησίας και Πολιτείας, ο Αλέξης Τσίπρας παρέμεινε σταθερός και αληθινός στις θέσεις του, στοιχεία που για τον Αρχιεπίσκοπο αντικατοπτρίζουν την αξιοπιστία και τη συνέπειά του.
Ειδικότερα όπως ανέφερε ο «Ήτανε φυσικό σαν Μητροπολίτης της Λειβαδιάς να γνωρίζω καλά τον Δήμαρχο, με τον οποίο γίναμε και φίλοι στενοί. Από εκεί σε επίσκεψη του κυρίου Τσίπρα στο Δημαρχείο, στον Δήμαρχο, δόθηκε η ευκαιρία να γνωριστούμε. Ομολογουμένως είδα έναν νέο άνθρωπο, ενθουσιώδη, με ωραία σχέδια, με ωραίες σκέψεις. Δημιουργήθηκε ένα είδος φιλίας. Όταν ήρθε και με ξαναείδε, βρισκόμουν στο μοναστήρι που είναι στη θάλασσα κάτω και εκεί κουβεντιάσαμε με άνεση, μου είπε ότι η κατάσταση που είναι πρέπει τώρα, διότι το τρένο περνάει. Ή θα πάρω το τρένο ή θα το χάσω. Ήρθαν τα πράγματα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Εγώ, Αρχιεπίσκοπος πια, έρχεται να με χαιρετήσει, να μου πει το αποτέλεσμα και του είπα “Να ζήσεις, να προχωρήσεις καλά για την πατρίδα και για την Εκκλησία και ότι μπορούμε θα βοηθήσουμε κι εμείς στο μέτρο που μας αναλογεί”. Να σας πω το τηλεφώνημα που μου έκανε όταν πήγε στο εξωτερικό, λοιπόν μου λέει έφτασα, δύσκολα τα πράγματα, του είπα ο Θεός να σε βοηθήσει και στη σκέψη σου και στις προσπάθειες σου να έχεις την πατρίδα μας, να έχεις την Εκκλησία μας, τον λαό μας. Και αυτά θα είναι τα πρώτα στοιχεία που σε συμβουλεύω να αγαπάς και για αυτά να δουλεύεις στη ζωή σου και όπου σε τοποθετήσει ο Θεός. Μέχρι τώρα υπήρξε ειλικρινέστατος διότι δόθηκε μετά η ευκαιρία να συνεργαστούμε σε μεγάλα θέματα και δύσκολα, θέματα που δεν έχουν λυθεί, υπάρχουν, σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας. Κατάλαβα όμως ότι ήταν πολύ επηρεασμένος από ένα κλίμα καθηγητών πανεπιστημίου, ακαδημαϊκών.
Αρχηγός ήταν ο Νίκος Αλιβιζάτος. Για να μην σας κουράζω με λεπτομέρειες, το αποτέλεσμα των συζητήσεων είναι η κατάληξη ότι τα βρήκαμε, αλλά άρχισαν μερικές αντιδράσεις αρχιερέων. Ο κ. Τζανακόπουλος έκανε μια ζημιά τότε, βγαίνει και λέει ότι η Κυβέρνησις απεφάσισε να απολύσει από τις θέσεις τους 12.000 παπάδες που είχε στις θέσεις τους να διορίσει δασκάλους και άλλους κρατικούς υπαλλήλους, τότε άναψε η φωτιά μέσα στους κληρικούς. Έγινε η συνάντησις της Ιεραρχίας. Έγινε ψηφοφορία και απερρίφθη όλο το θέμα που είχαμε αγωνιστεί να το επιτύχουμε μαζί με τον κύριο Τσίπρα. Είναι δύσκολα προβλήματα αυτά, αλλά ήταν πάντοτε ειλικρινής, ίσιος, όχι ψεύτης και αυτό το εκτίμησα πάρα πολύ. Πάντοτε υπάρχουν βάτα άλλοτε μικρά, άλλοτε μεγάλα. Και αυτοί που ξεκινάνε ένα δρόμο, γιατί και εμείς ένα δρόμο περίπου δύσκολο έχουμε ακολουθήσει, πρέπει να το υπολογίζουμε ότι ο δρόμος αυτός δεν θα είναι με ροδοπέταλα, αλλά θα έχει και πολλά βάτα και μάλιστα αγκαθωτά πολλές φορές, τα οποία δημιουργούν και πληγές και πόνους. Να είσαι ειλικρινής στον ελληνικό λαό. Να συνεχίσεις να τον αγαπάς. Το έχει δείξει αυτό το πράγμα. Και σοβαρός και ίσιος στις συζητήσεις και στις απαιτήσεις με τους ξένους.»
Από πλευράς του ο Αλέξης Τσίπρας σημειώσε ότι «υπήρξε μια ιστορική όμως συμφωνία, η οποία παρά το γεγονός ότι καταψηφίστηκε από την Ιεραρχία, παραμένει. Θέλω να πω ότι η χώρα μας ήταν τυχερή που ο Προκαθήμενος της Ελλαδικής Εκκλησίας, στις κρίσιμες στιγμές που το κύμα του λαϊκισμού μπορούσε να φουντώσει πολύ ανεξέλεγκτα στη χώρα, ήταν ο Ιερώνυμος. Και πιστεύω ότι είναι ένας γλυκύτατος άνθρωπος, ένας πνευματικός άνθρωπος, ένας άνθρωπος που χωρίς να φεύγει από τις δογματικές του θέσεις, μπορεί να συνομιλεί από καρδιάς και να κερδίζει τους ανθρώπους. Και χτίσαμε μια σχέση, εγώ πολύ μεγάλης εκτίμησης, απ’ ότι φαίνεται και αυτή ήταν αμοιβαία η εκτίμηση και νομίζω ότι είναι ένας άνθρωπος με τον οποίο μπορούσα να έχω μια ειλικρινή συζήτηση και σε επίπεδο πέρα από τα όσα ο πρωθυπουργός με τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας μπορεί να συζητά. Και να πω μόνο τούτο: εγώ κύριε Χατζηνικολάου δεν κρύφτηκα ποτέ από τον ελληνικό λαό. Θα μπορούσα πάρα πολύ εύκολα να κάνω σταυρούς μεγάλους, να πηγαίνω κάθε Κυριακή στην Εκκλησία, να ορκιστώ στο Ευαγγέλιο. Ήθελα πάντοτε να είμαι αυτός που είμαι. Είμαι όμως αυτός που πιστεύω βαθύτατα πόσο μεγάλη αξία και διπλωματική για τη χώρα έχει η Ορθοδοξία και την αξιοποίησα αυτή τη διπλωματική αξία.»
