Σε συνέντευξή του στον ΑΝΤ1 ο υπουργός Μετανάστευσης Θάνος Πλεύρης επανέλαβε την ουσία των εμφυλιοπολεμικών δηλώσεων που είχε κάνει πριν λίγες μέρες στο Κιλκίς. Ο Πλεύρης είχε δηλώσει τότε ότι δεν σέβεται τους αγώνες της Αριστεράς γιατί ήταν πάντα εναντίον του έθνους - φαίνεται ότι ο υπουργός δεν ξέρει και πολλά πράγματα για τη Ιστορία της Εθνικής Αντίτστρασης…
Οι νέες δηλώσεις
Στον ΑΝΤ1 απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ο Πλεύρης μπορεί να χρησιμοποίησε διαφορετικές εκφράσεις, αλλά επί της ουσίας επέμεινε στην εμφυλιοπολεμική γραμμή του. Ανέφερε δηλαδή ότι «δεν έρχεται κανείς να διχάσει τους Έλληνες», αλλά στη συνέχεια είπε ότι «στη Μικρά Ασία και τον Εμφύλιο η Αριστερά ήταν κατά του έθνους». Έβαλε μάλιστα στο κάδρο και τη Συμφωνία των Πρεσπών για την οποία είπε ότι ήταν κατά της χώρας.
Επιπλέον, διατύπωσε την εξωφρενική άποψη ότι «η Αριστερά αρέσκεται να καπηλεύεται κάποιους αγώνες ως δικούς της. Οι 200 εκτελέστηκαν ως Έλληνες». Αντί για απάντηση στον απίστευτο ισχυρισμό του, ας θυμίσουμε την ανακοίνωση του Γερμανού στρατιωτικού διοικητή της Ελλάδας: «Την 27ην Απριλίου 1944 κομμουνιστικαί συμμορίαι παρά τους Μολάους κατόπιν μιας εξ ενέδρας επιθέσεως εδολοφόνησαν ανάνδρως έναν Γερμανόν Στρατηγόν και τρεις συνοδούς του. Πολλοί Γερμανοί στρατιώται ετραυματίστησαν. Ως αντίποινα διατάχτηκε: Ο τυφεκισμός 200 Κομμουνιστών την 1.5.1944. Ο τυφεκισμός όλων των ανδρών τους οποίους θα συναντήσουν τα γερμανικά στρατεύματα επί της οδού Μολάων προς Σπάρτην έξωθεν των χωρίων. Υπό την εντύπωσιν κακουργήματος τούτου Έλληνες εθελονταί εφόνευσαν αυτοβούλως 100 άλλους κομμουνιστάς».
Κομμουνιστές λοιπόν και όχι μέλη της ΔΑΠ.
Η στρατηγική του Πλεύρη
Με τη συνέντευξή του στο ΑΝΤ1 ο Πλεύρης απέδειξε ότι οι δηλώσεις του στο Κιλκίς δεν οφείλονταν σε κάποια λεκτική παραδρομή. Οι δηλώσεις Πλεύρη αντικατοπτρίζουν τις πραγματικές ακροδεξιές αντιλήψεις του Πλεύρη, οι οποίες άλλωστε είναι γνωστές. Μην ξεχνάμε ότι ως βουλευτής του ΛΑΟΣ υποστήριζε ότι η φύλαξη των συνόρων απαιτεί νεκρούς. Αλλά ο Πλεύρης δεν είναι πια ένας ακροδεξιός ακτιβιστής. Είναι βουλευτής της ΝΔ και υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Γι’ αυτό την ίδια ώρα που εκτοξεύει εθνικιστικές κορώνες μένει σιωπηλός για την υποταγή ελληνικής εξωτερικής πολιτικής στους σχεδιασμούς της Ουάσιγκτον και κάνει ότι δεν βλέπει ότι η κυβέρνηση μάζεψε άρον άρον το καλώδιο διασύνδεσης με τη Κύπρο ύστερα από τις πιέσεις της Τουρκίας.
Ο Πλεύρης δεν λέει λοιπόν μόνο τις απόψεις του, αλλά κάνει και πολιτική. Απευθύνεται σε ένα σκληρό δεξιό ακροατήριο από το οποίο προσδοκά σταυρούς, σε μια συγκυρία όπου τα ποσοστά της ΝΔ πιέζονται λόγω των διαρροών προς τα δεξιά. Ο Πλεύρης «πουλάει» ακροδεξιά γιατί υπάρχει αγορά για αυτό το πολιτικό «προϊόν».
Οι ευλογίες Μητσοτάκη
Η ύπαρξη αυτής της αγοράς εξηγεί τη στάση Μητσοτάκη. Σε ένα επίπεδο ο πρωθυπουργός εμφανίζεται ως εκφραστής του «Κέντρου» και πολέμιος των «άκρων», ενώ εκφράζει το θαυμασμό του για τις φωτογραφίες των 200. Σε ένα άλλο επίπεδο όμως έχει δώσει το ελεύθερο σε υπουργούς όπως ο Πλεύρης, να εκφέρουν εξτρεμιστικό λόγο και να υιοθετούν την ατζέντα της Ακροδεξιάς σε πολιτικά πεδία όπως η μετανάστευση. Αυτή η διπλή γραμμή (και Κέντρο και Ακροδεξιά) μπορεί να αποδώσει βραχυπρόθεσμα για μια κυβέρνηση που χαίρει της προστασίας των ΜΜΕ και αντιμετωπίζει μια αντιπολίτευση χαμηλών ικανοτήτων.
Μακροπρόθεσμα όμως το «χάιδεμα» των ακροδεξιών απόψεων από τη mainstream Δεξιά δηλητηριάζει την κοινωνία και εντέλει ενισχύει την Ακροδεξιά -πάντα το ορίτζιναλ κερδίζει την απομίμηση. Για χάρη κάποιων σταυρών, ο Πλεύρης ξυπνάει τα φαντάσματα του Εμφυλίου και νομιμοποιεί τις πιο ακραίες τοποθετήσεις που αντιμετωπίζουν την Αριστερά ως «εσωτερικό εχθρό». Η λογική του «εσωτερικού εχθρού» πάντοτε στο παρελθόν οδήγησε σε πολύ επικίνδυνα μονοπάτια.
