Διπλωματικές πηγές σχετικά με την επιστολή της Μόνιμης Αντιπροσωπείας της Τουρκίας στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών, με ημερομηνία 16 Φεβρουαρίου 2026, προς τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ (26.02.2026) σημειώνουν ότι ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη.
Η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ.
Επισημαίνεται ότι η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα.
Ως γνωστόν, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές μας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζουμε, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη.
Θα πρέπει συνεπώς η Τουρκία να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών μας, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή.
Σημειώνεται ότι η Τουρκία με την συγκεκριμένη επιστολή της κατηγορεί τη χώρα μας ότι κάνει «επιλεκτική ερμηνεία του Δικαίου της Θάλασσας», αναφερόμενη στην πάγια αντίληψη της Αθήνας για τη δυνατότητα των νησιών να έχουν πλήρη επήρεια στον υπολογισμό οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ.
Στην ίδια επιστολή απαντώνται και πάγιες θέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ενώ ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας επικρίνει και την Αίγυπτο, η οποία στις 8 Σεπτεμβρίου 2025 αμφισβήτησε εκ νέου τόσο το τουρκολιβυκό μνημόνιο του 2019 όσο και εκείνο που υπέγραψαν Αγκυρα και Τρίπολη για την εκμετάλλευση υδρογονανθράκων σε περιοχές της Λιβύης.
