Το όνομα του κόμματος «Κίνημα Δημοκρατίας» άλλαξε ο Στέφανος Κασσελάκης.
Πλέον το κόμμα θα λέγεται «Δημοκράτες - Προοδευτικό Κέντρο».
Υπενθυμίζεται πως Δημοκράτες ήταν το όνομα του κόμματος Ανδρέα Λοβέρδου το οποίο διαλύθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου 2025, με την προσχώρηση του Λοβέρδου και στελεχών του κόμματος στη Νέα Δημοκρατία.
Ο κ. Κασσελάκης τόνισε αρχικά ότι υπάρχει ανάγκη να γίνει ένα «άλμα από Κίνημα σε κόμμα που θα αλλάξει την πορεία του τόπου», σχολιάζοντας ότι «είμαστε η νέα δημοκρατική δύναμη».
Παράλληλα απέρριψε και το ενδεχόμενο συνεργασίας με το ΠΑΣΟΚ. «Καμία συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ όσο επιμένει σε πρακτικές που οδήγησαν στην καταστροφή της χώρας», τόνισε συγκεκριμένα και συνέχισε: «Όχι Δεξιά της ανισότητας, ούτε κέντρο της αδράνειας, ούτε αριστερά της νοσταλγίας».
Η ομιλία του Στέφανου Κασσελάκη:
«Φίλες και φίλοι,
Με λένε Στέφανο.
Και έχω ακόμη κάτι να σας πω.
Κάτι απλό και καθαρό.
Δεν με τελείωσαν.
Δεν ΜΑΣ τελείωσαν.
Δεν τελειώσαμε.
Και σήμερα δεν είμαστε εδώ για να αποδείξουμε ότι αντέχουμε.
Είμαστε εδώ για να αποδείξουμε ότι είμαστε έτοιμοι.
Το διακύβευμα του επόμενου χρόνου δεν είναι απλώς ποιος θα κερδίσει τον κ. Μητσοτάκη.
Είναι ποιος θα συγκρουστεί με ένα ολόκληρο σύστημα εξουσίας – δεξιόστροφο και
αριστερόστροφο – που εδώ και χρόνια υπηρετεί τους λίγους και καθηλώνει τους πολλούς.
Το 2027 δεν θα είναι απλώς μια εκλογική αναμέτρηση.
Θα είναι η ευκαιρία να κλείσει ο κύκλος της μεταπολίτευσης όπως τη γνωρίσαμε
και να ανοίξει μια νέα περίοδος Δημοκρατίας, αξιοκρατίας και αξιοπρέπειας.
Και το αύριο που θα έρθει ΤΟΤΕ,
αρχίζει ΤΩΡΑ.
Σήμερα εδώ συναντιούνται χιλιάδες προσωπικές διαδρομές.
Διαδρομές με βάρη, με πληγές, με μνήμη.
Και σήμερα αυτές οι διαδρομές δεν μένουν ιδιωτικές.
Γίνονται κοινή απόφαση.
Δεν μας έφερε εδώ η ευκολία.
Τίποτα δεν μας χαρίστηκε.
Ό,τι κρατήσαμε όρθιο το κρατήσαμε με αγώνα.
Και γι’ αυτό είμαστε εδώ.
Όχι για να θυμηθούμε.
Αλλά για να αποφασίσουμε.
Ζούμε μια περίοδο που η φθορά της εξουσίας δεν κρύβεται πια.
Οι μάσκες έπεσαν.
Η «κανονικότητα» αποδείχθηκε ανισότητα.
Η «σταθερότητα» αποδείχθηκε εξάρτηση.
Η σημερινή κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει πια άλλοθι.
Δεν έχει νέο σχέδιο.
Έχει μόνο επιστροφή σε παλιές συνταγές:
φόβο, διλήμματα, διχασμό και προπαγάνδα.
Και όταν μια εξουσία επιστρέφει στο χειρότερό της παρελθόν,
η κοινωνία οφείλει να εμπιστευτεί το μέλλον της αλλού.
Και η ερώτηση είναι απλή: Πού;
Σε μια πολιτική δύναμη που δεν φοβάται το παρελθόν της.
Σε ανθρώπους που δεν χρωστούν, δεν εξαρτώνται, δεν σιωπούν.
Αν με ρωτάτε λοιπόν τι σημαίνει αριστερά και πολιτική στην πράξη,
δεν θα σας απαντήσω με θεωρίες.
Θα σας απαντήσω με γεγονότα.
Φίλες και φίλοι,
Μέσα σε έναν μόλις χρόνο, βρέθηκα εκεί όπου η πολιτική συνήθως απουσιάζει:
όχι σε γραφεία, όχι σε τηλεοπτικά πάνελ,
αλλά στο πεδίο, εκεί όπου οι άνθρωποι είχαν ανάγκη να δουν κάποιον δίπλα τους.
Στα ακριτικά νησιά, όταν η κυβερνητική προπαγάνδα παρουσίαζε «επιτυχίες»
κι οι κάτοικοι ζούσαν την εγκατάλειψη στο πετσί τους.
Στη Θεσσαλία, μέσα στις λάσπες του Daniel,
όταν αποκαλύφθηκε ότι εκατοντάδες εκατομμύρια για αντιπλημμυρικά έργα δεν έγιναν ποτέ.
Στην Καρδίτσα, ξανά και ξανά,
όχι για φωτογραφίες αλλά για να φανεί τι σημαίνει κράτος
που σε θυμάται μόνο προεκλογικά.
Στα Τέμπη, όπου για πρώτη φορά αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης
είπε δημόσια αυτό που ψιθύριζαν όλοι:
ότι δεν ήταν «δυστύχημα», αλλά έγκλημα.
Και το πήγαμε μέχρι τις Βρυξέλλες,
όχι από έλλειψη πατριωτισμού,
αλλά από υποχρέωση πατριωτισμού.
Πήγα στα σχολεία ειδικής αγωγής,
όχι για να δείξω οίκτο αλλά για να ακούσω.
Και όταν το κράτος έλειπε,
κάναμε αυτό που έπρεπε να είναι αυτονόητο:
αξιοπρέπεια για τα παιδιά με αναπηρία, όχι λόγια.
Πήγα στα νοσοκομεία.
Μίλησα με γιατρούς, νοσηλευτές, καθαρίστριες
που πετάχτηκαν έξω για εργολαβίες.
Δημιουργήσαμε πλατφόρμα καταγγελιών,
για να ακουστεί η αλήθεια του ΕΣΥ από μέσα.
Πήγα στους αγρότες, στα μπλόκα,
όταν η ακρίβεια τους έπνιγε και οι ελληνοποιήσεις τους κατέστρεφαν.
Καταθέσαμε συγκεκριμένες θεσμικές παρεμβάσεις,
όχι γενικόλογες υποσχέσεις.
Πήγα στους εργαζόμενους της ΛΑΡΚΟ.
Στο ΚΕΘΕΑ, όταν επιχειρήθηκε κομματικός έλεγχος
σε έναν χώρο ζωής και θεραπείας.
Στους Ρομά, εκεί όπου ο ρατσισμός γίνεται εύκολο πολιτικό νόμισμα,
και είπα ξεκάθαρα:
καμία πρόοδος χωρίς ισότητα.
Πήγα στην Κύπρο, δύο φορές.
Μίλησα για το Κυπριακό όταν άλλοι το ξεχνούσαν.
Στάθηκα δίπλα στις οικογένειες αγνοουμένων,
όχι για εντυπώσεις αλλά για μνήμη και δέσμευση.
Πήγα στην Παλαιστίνη,
όταν η σιωπή είχε γίνει συνενοχή.
Χωρίς επιλεκτική ευαισθησία.
Γιατί η Αριστερά στην πράξη
δεν διαλέγει ποια ανθρώπινα δικαιώματα θα υπερασπιστεί.
Πήγα στο Άουσβιτς,
στη μνήμη του «Ποτέ Ξανά».
Γιατί χωρίς ιστορική μνήμη,
η δημοκρατία είναι κενό γράμμα.
Έκανα ναυτική περιοδεία σε 20 νησιά, 605 μίλια.
Ανέδειξα τη νησιωτικότητα
όχι ως τουριστικό προϊόν,
αλλά ως εθνικό ζήτημα ισότητας και πρόσβασης.
Πήγα στην Αττική όταν καιγόταν,
όταν άλλοι έλειπαν.
Στάθηκα δίπλα στους εποχικούς πυροσβέστες,
ήρωες το καλοκαίρι, ανεπιθύμητους τον χειμώνα.
Και μέσα σε όλα αυτά, πήρα θεσμικές πρωτοβουλίες:
για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης,
για την κατάργηση της ασυλίας,
για το ΑΣΕΠ,
για τα καρτέλ,
για την ακρίβεια,
για την ισότητα στον γάμο,
που έγινε νόμος όχι με λόγια, αλλά με ψήφους.
Αυτό είναι για μένα πραγματική Αριστερά.
Όχι συνθήματα χωρίς κόστος.
Όχι ιδεολογική καθαρότητα από απόσταση.
Αλλά παρουσία, σύγκρουση, ανάληψη ευθύνης.
Έτσι φτάσαμε εδώ.
Όχι τυχαία.
Όχι εύκολα.
Αλλά με καθαρό αποτύπωμα.
Και αυτό το αποτύπωμα δεν ανήκει σε έναν άνθρωπο.
Ανήκει σε όλους όσοι πιστεύουν
ότι η πολιτική μπορεί ξανά να γίνει πράξη αξιοπρέπειας.
Στην Ελλάδα του 2026, ο πολίτης δεν αντέχει άλλο:
να δουλεύει και να μη φτάνει,
να φοβάται το ενοίκιο,
να μετρά το ρεύμα σαν απειλή,
να βλέπει το κράτος παρόν μόνο όταν εισπράττει.
Γι’ αυτό μιλάμε για ΕΠΑΡΚΕΙΑ.
Όχι ως σύνθημα.
Αλλά ως βάση αξιοπρέπειας.
Επάρκεια στο φαγητό.
Στη στέγη.
Στην ενέργεια.
Στη μετακίνηση.
Στην παιδεία.
Στην υγεία.
Επάρκεια τώρα.
Επάρκεια για όλους.
Καταθέτουμε σήμερα ένα μεγάλο Πακέτο Επάρκειας με έξι συγκεκριμένες παρεμβάσεις
επάρκειας:
Αυτές δεν είναι υποσχέσεις.
Είναι δεσμεύσεις.
Είναι συμβόλαιο με τον λαό.
Όλες κοστολογημένες μαζί με το κοινωνικό τους όφελος.
Πρώτη Παρέμβαση— Κοινωνικό Online Supermarket
Φίλες και φίλοι,
Ξεκινάμε από το πιο καθημερινό. Από αυτό που πονάει κάθε μέρα.
Το καλάθι της οικογένειας. Το ράφι. Η απόδειξη.
Μας λένε “είναι η αγορά”.
Μας λένε “έτσι είναι οι τιμές”.
Μας λένε “φταίει το διεθνές περιβάλλον”.
Αλλά ο Έλληνας βλέπει κάτι απλό: μεσάζοντες παντού.
Και μια αλυσίδα που φουσκώνει το κόστος μέχρι να γίνει αβάσταχτο.
Γι’ αυτό, η πρώτη μας παρέμβαση είναι καθαρή:
Κοινωνικό Online Supermarket.
Όχι άλλο ένα “κρατικό μαγαζί”.
Μια ψηφιακή πλατφόρμα που ενώνει τα μικρά τοπικά καταστήματα με τους παραγωγούς.
Για απευθείας προμήθεια βασικών αγαθών - χωρίς μεσάζοντες.
Χωρίς να χτίσουμε νέα καταστήματα.
Χωρίς να σκοτώσουμε την τοπική αγορά. Το αντίθετο: τη στηρίζουμε.
Και το κάνουμε λειτουργικό, ανθρώπινο, σύγχρονο:
Click & Collect ως βασικό μοντέλο.
Και ταυτόχρονα, δωρεάν παράδοση στο σπίτι:
— για τους ευάλωτους, από το πρώτο ευρώ.
— για όλους τους υπόλοιπους, για καλάθια άνω των 60 ευρώ.
Με 20% διείσδυση αγοράς στα πρώτα δύο έτη, το spill-over είναι τεράστιο:
πιέζουμε τις τιμές συνολικά και αυξάνουμε το pass-through στους καταναλωτές στο 1,6 δισ.
ευρώ.
Και το αποτέλεσμα να το πούμε απλά:
αυτό το κανάλι πωλήσεων μπορεί να γλιτώνει μέχρι 180 ευρώ ανά νοικοκυριό τον μήνα.
Και αυτό είναι πολιτική.
Να πιάνεις το πρόβλημα από τη ρίζα και να το κάνεις ελάφρυνση - στην πράξη.
Δεύτερη Παρέμβαση — Δημόσια Οδοντιατρική Φροντίδα
Και τώρα πάμε σε κάτι που πολλοί αποφεύγουν να πουν δυνατά.
Γιατί η ακρίβεια δεν είναι μόνο τιμές. Είναι και αναβολές.
Αναβολές που γίνονται πόνος. Που γίνονται ντροπή. Που γίνονται αδιέξοδο.
Οδοντίατρος, σήμερα, για πολλούς, σημαίνει:
”θα το αφήσω για τον άλλο μήνα”.
Και ο άλλος μήνας… δεν έρχεται ποτέ.
Και το μικρό πρόβλημα γίνεται μεγάλο.
Και το μεγάλο γίνεται ακριβό.
Και τελικά πληρώνεις διπλά - και σε χρήμα και σε υγεία.
Γι’ αυτό λέμε: Δημόσια Οδοντιατρική Φροντίδα, επιτέλους, στον ευρωπαϊκό κανόνα.
Με προτεραιότητα στα παιδιά.
Πρόληψη και βασικές θεραπείες, με δωρεάν/μερική αποζημίωση.
Και για τους ενήλικες, μερική κάλυψη στα βασικά, με σύστημα voucher/ΕΟΠΥΥ, ώστε να μην
είναι η στοματική υγεία προνόμιο.
Δεν είναι “πολυτέλεια”.
Είναι δημόσια υγεία.
Και είναι και οικονομική δικαιοσύνη.
Η ελάφρυνση είναι πραγματική:
περίπου 8 ευρώ τον μήνα ανά πολίτη,
ή 150–200 ευρώ ανά νοικοκυριό τον χρόνο σε οδοντιατρικές δαπάνες.
Και κυρίως, μειώνεις τον οικονομικό φραγμό, πριν γίνει χρόνιο πρόβλημα.
Τρίτη Παρέμβαση — Δωρεάν 100 kWh/μήνα ανά άτομο
Φίλες και φίλοι,
Το ρεύμα δεν είναι “προϊόν”.
Είναι φως. Είναι ζέστη. Είναι ασφάλεια.
Και όταν ένα βασικό αγαθό γίνεται άγχος, όταν η οικογένεια μετράει πρίζες και ώρες,
τότε δεν μιλάμε για αγορά. Μιλάμε για ενεργειακή ανασφάλεια.
Γι’ αυτό κάνουμε κάτι απλό, καθολικό και δίκαιο:
Δωρεάν 100 kWh τον μήνα ανά άτομο, για όλους τους πολίτες με κύρια κατοικία.
Όχι αίτηση. Όχι ουρές. Όχι “ποιος πρόλαβε”.
Κατευθείαν στον λογαριασμό, με διασταύρωση ΑΦΜ/κύριας κατοικίας.
Με τρέχουσες τιμές, η εξοικονόμηση είναι καθαρή:
18 ευρώ ανά άτομο τον μήνα.
36 ευρώ για νοικοκυριό 2 ατόμων.
54 ευρώ για νοικοκυριό 3 ατόμων.
Και κατά μέσο όρο ~41,4 ευρώ ανά νοικοκυριό τον μήνα.
Και επιπλέον, μειώνεις και το βάρος των λοιπών χρεώσεων:
πάγια, δίκτυα, ΥΚΩ, ΕΤΜΕΑΡ, ΦΠΑ — 12–25 ευρώ τον μήνα ανά νοικοκυριό.
Συνολικά, η μείωση λογαριασμού μπορεί να φτάσει 50–80 ευρώ τον μήνα,
ανάλογα με κατανάλωση 250–350 kWh.
Κανείς δεν πρέπει να φοβάται το σκοτάδι επειδή δεν βγαίνει ο λογαριασμός.
Τέταρτη Παρέμβαση— Τριετές Πάγωμα στα Ενοίκια και Αύξηση Προσφοράς
Και τώρα, το μεγαλύτερο πεδίο ανασφάλειας: η στέγη.
Σήμερα το ενοίκιο δεν είναι απλά “κόστος”.
Είναι η αίσθηση ότι μπορεί να σου τραβήξουν το χαλί ανά πάσα στιγμή.
Και όταν οι αυξήσεις τρέχουν πιο γρήγορα από τον μισθό, όταν οι νέοι δεν μπορούν να
ξεκινήσουν,
όταν οι οικογένειες δεν μπορούν να σταθούν - τότε μιλάμε για κρίση. Όχι για “κύκλο”.
Γι’ αυτό το η Παρέβαση στη Στέγη έχει δύο καθαρές κινήσεις:
Πρώτον: τριετές πάγωμα αυξήσεων στις υφιστάμενες μισθώσεις, μόνο μέχρι τον πληθωρισμό.
Τέρμα οι αυθαιρεσίες.
Δεύτερον: άμεση επιδότηση ενοικίου 400 ευρώ/μήνα για 50.000 κατοικίες.
Με μηχανισμό πληρωμής καθαρό, μέσω ΑΑΔΕ, χωρίς “παράθυρα”, χωρίς ταλαιπωρία.
Για τις επιδοτούμενες κατοικίες, η ελάφρυνση είναι 400 ευρώ τον μήνα.
Και για τους υπόλοιπους ενοικιαστές, η σταθεροποίηση σημαίνει 20–50 ευρώ τον μήνα
λιγότερη πίεση.
Γιατί η στέγη δεν είναι πεδίο κερδοσκοπίας.
Είναι θεμέλιο ζωής.
Πέμπτη Παρέμβαση — Πράσινο Κοινωνικό Εισιτήριο στην Αττική
Η μετακίνηση είναι πρόσβαση.
Στη δουλειά. Στο σχολείο. Στο νοσοκομείο.
Στην ίδια την πόλη.
Και όταν η μετακίνηση γίνεται ακριβή, τότε κόβεις διαδρομές.
Κόβεις ευκαιρίες.
Κόβεις ζωή.
Γι’ αυτό προτείνουμε: 1 ευρώ την ημέρα για απεριόριστες διαδρομές σε όλα τα μέσα ΟΑΣΑ/
ΚΤΕΛ Αττικής.
Από την πρώτη επικύρωση.
Με κάρτα ή app.
Απλό. Καθαρό. Καθολικό.
Αλλά δεν φτάνει να είναι φτηνό - πρέπει να είναι και αξιόπιστο.
Γι’ αυτό φέρνουμε 200–300 ηλεκτρικά λεωφορεία για πιο συχνά δρομολόγια και λιγότερη
αναμονή.
Το αποτέλεσμα;
Για τον τακτικό χρήστη, ~10–20 ευρώ τον μήνα εξοικονόμηση.
Και για την πόλη, λιγότερη κίνηση, λιγότερη ρύπανση, περισσότερη αξιοπρέπεια.
Πέμπτη Παρέμβαση — Δωρεάν Παιδεία από βρεφονηπιακούς μέχρι πανεπιστήμιο
Και κλείνω με το πιο μεγάλο.
Με αυτό που καθορίζει αν η χώρα ανεβαίνει ή αν βαλτώνει: την παιδεία.
Γιατί η ακρίβεια δεν χτυπά μόνο το σήμερα.
Χτυπά το αύριο, όταν το παιδί γίνεται “κόστος” και οι σπουδές γίνονται “ρίσκο”.
Εμείς λέμε κάτι που πρέπει να γίνει ξανά αυτονόητο:
Δωρεάν παιδεία από τον βρεφονηπιακό μέχρι το πανεπιστήμιο.
Δωρεάν πρόσβαση σε βρεφονηπιακούς/παιδικούς.
Σχολικά λεωφορεία παντού - 3.000–3.500 οχήματα.
Δωρεάν σίτιση σε όλες τις βαθμίδες και για φοιτητές.
Ολοήμερα σχολεία αντί για φροντιστήρια.
Δωρεάν στέγαση φοιτητών - εστίες ή επίδομα πλήρους κάλυψης.
Γιατί όταν στηρίζεις το παιδί, στηρίζεις και την οικογένεια.
Και όταν στηρίζεις την οικογένεια, κρατάς τους νέους εδώ.
Χτίζεις κοινωνική συνοχή. Χτίζεις δημογραφία. Χτίζεις χώρα.
Και ναι, έχει κόστος.
Αλλά η Ελλάδα πλήρωσε πολύ ακριβότερα την εγκατάλειψη.
Το αποτέλεσμα στον προϋπολογισμό;
Για οικογένειες με παιδιά/φοιτητές: ~50–150 ευρώ τον μήνα πραγματική ελάφρυνση.
Αυτές οι παρεμβάσεις Επάρκειας θα είναι λυτρωτικές για την ελληνική κοινωνία. Δεν είναι
κανονικότητα το να αγχώνεσαι για το σουπερμάρκετ ή για τα δόντια σου. Για το νοίκι σου ή για
το πολύχρωμο τιμολόγιο στο ρεύμα. Για τη παιδεία του παιδιού σου ή για το πώς θα πας στη
δουλεία σου.
Όπου υπάρχει δημοσιονομικό κόστος, θα το καλύψουμε με τους τρόπους που σας παρουσίασα
στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης.
Από τράπεζες και servicers, 1,1 δισεκατομμύρια το χρόνο.
Από τη φορολογία στη μεγάλη ακίνητη περιουσία, 600 εκατομμύρια.
Από τη πάταξη της σπατάλης στη δημόσια διοίκηση.
Από την έκρηξη παραγωγικότητας της οικονομικής μας πολιτικής.
Επάρκεια, λοιπόν. Επάρκεια Τώρα και Επάρκεια για Όλους.
Και επειδή η επάρκεια δεν συμβιβάζεται με μισές λύσεις,
οφείλουμε να μιλήσουμε καθαρά και υπεύθυνα.
Σας καλώ να αποφασίσουμε από κοινού τις κόκκινες γραμμές μας σε όλη αυτήν τη συζήτηση
περί κυβερνητικών συνεργασιών. Πρέπει να είναι συγκεκριμένες και αδιαπραγμάτευτες. Και
προτείνω τρεις:
Α) Το Κράτος Δικαίου. Τεράστιες τομές στη Δικαιοσύνη. Διαφάνεια στο πολιτικό χρήμα. Και
τέλος σε όλες τις ασυλίες πολιτικών – βουλευτών και υπουργών.
Β) Τα Δικαιώματα. Δεν πάμε πίσω στο δικαίωμα μιας γυναίκας να αποφασίζει για το σώμα της.
Δεν πνίγουμε μετανάστες. Δεν πάμε πίσω στο δικαίωμα ενός ανθρώπου να παντρευτεί όποιον
θέλει. Παλεύουμε για την ίσοτητα και την αποδοχή. Για τους ευάλωτους συνανθρώπους μας,
με πρώτους μεταξύ ίσων τους συμπολίτες μας με αναπηρία.
Και
Γ) Το Πακέτο Επάρκειας. Εγγυώμαστε στον Έλληνα πολίτη ότι δεν θα συμβιβαστούμε στο
δικαίωμα του να ζήσει με αξιοπρέπεια, να διεκδικήσει την ευτυχία του.
Αυτή είναι η πρότασή μου σε εσάς αγαπητά μέλη. Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι.
Είναι η πιο έντιμη και η πιο ρηξικέλευθη πρόταση που θα μπορούσα να σας παρουσιάσω.
Δεν θέλω να συμβιβαστούμε. Δεν πάμε απλά για να μπόυμε στη Βουλή.
Πάμε για να συγκρουστούμε και να αλλάξουμε το μέλλον αυτού του τόπου.
Και για να γίνει αυτό πραγματικότητα, σας χρειάζομαι μια γροθιά δίπλα μου.
Εάν όντως αγωνιζόματε για την μεγάλη κοινωνική αλλαγή, πρέπει να την κάνουμε πράξη
πρώτα μέσα μας. Γι’αυτό και σας καλώ να βελτιώσουμε το καταστατικό μας.
Ξέρετε πολύ καλά ότι η τωρινή δομή δημιούργησε τριβές που πλήγωσαν πολλά μέλη που
αφιέρωσαν χρόνο, ενέργεια και χρήματα για να προσφέρουν. Δυστυχώς λίγες προσωπικές
φιλοδοξίες ή αγκυλώσεις χάλασαν το κλίμα για τους πολλούς.
Προφανώς και υπάρχουν εξαιρέσεις. Και ξέρω ότι ίσως οι αλλαγές που προτείνονται μπορεί να
φαίνονται άδικες σε αυτά τα άτομα.
Αλλά το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Πρέπει το κόμμα μας να λειτουργήσει σωστά αν είναι να
πετύχει. Δεν μπορούμε να συγκρουστούμε με θηρία εάν έχουμε συγκρούσεις μέσα μας.
Γι’αυτό και προτείνω την απλοποίηση και την αποκέντρωση της κομματικής δομής.
Θα δώσουμε δύναμη και εξουσία στις Δημοτικές Οργανώσεις, οι οποίες θα έχουν την
οργανωτική ευθύνη και της προεκλογικής μας εκστρατείας.
Συγχρόνως ενδυναμώνουμε τη συμμετοχή. Με ετήσιο συνέδριο στο οποίο όλα τα μέλη θα
είναι σύνεδροι. Και το οποίο μπορεί να έχει και μεγαλύτερη διάρκεια. Μια γιορτή
δημοκρατίας, χωρίς μηχανησμούς, με απόλυτη ισότητα ανάμεσα στα μέλη. Ένα πανίσχυρο,
συμμετοχικό Συνέδριο που θα επικυρώνει τις θέσεις μας όπως σας ζητώ σήμερα για την
εκλογική μας στρατηγική.
Οι Θεματικοί Τομείς αλλάζουν καταστατικά αλλά δεν καταργούνται. Παραμένουν όπως είναι
και στα άλλα κόμματα, με ρόλο συμβουλευτικό και προς την ηγεσία του κόμματος και προς τη
βάση στις Δημοτικές Οργανώσεις. Οι επικεφαλής τους θα παραμείνουν συνοντιστές. Θα
συνεχίσουν τη δράση τους. Πρέπει να συνεχίσουν. Και πρέπει να χτίσουν προγράμματα για
mentoring – συμβουλευτικής καθοδήγησης στους κλάδους τους – για τη νεολαία μας. Καθώς
και σεμινάρια για τους υποψήφιους βουλευτές μας.
Απαιτεί τόλμη να διορθώνεις μια κατάσταση μέσα σε έναν μόλις χρόνο. Αλλά τι απαιτεί
περισσότερη τόλμη; Να βελτιώσουμε την λειτουργία μας ή να στείλουμε σπίτι του ένα σάπιο
πολιτικό σύστημα; Δείξτε λοιπόν την τόλμη που είμαι έτοιμος και εγώ να δείξω, στην πρώτη
γραμμή, για το καλό του κόμματός μας και της κοινωνίας.
Και όταν μιλάμε στην κοινωνία με τις δεσμεύσεις μας, πρέπει να είματε απόυτα σαφείς και
συνεπείς.
Το κόμμα μας δεν θα συμμετάσχει σε καμία κυβερνητική συνεργασία
με τη Νέα Δημοκρατία,
σε κανένα εκλογικό σενάριο και σε καμία εκλογική φάση, ούτε προεκλογικά ούτε μετεκλογικά.
Η πολιτική της επάρκειας δεν μπορεί να συνυπάρξει
με τις πρακτικές, τις εξαρτήσεις και τις επιλογές
που παρήγαγαν τη σημερινή κοινωνική και θεσμική κρίση.
Με την ίδια συνέπεια,
δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στο παρελθόν
ούτε να έχουμε δύο μέτρα και δύο σταθμά.
Γι’ αυτό και αποφασίζουμε
ότι δεν θα συμμετάσχουμε ούτε σε κυβερνητική συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ,
όσο αυτό παραμένει συνδεδεμένο
με πρακτικές που συνέβαλαν στη θεσμική και οικονομική αποδόμηση της χώρας.
Η επιλογή αυτή δεν πηγάζει από αντιπαλότητα.
Πηγάζει από ευθύνη.
Από την άρνηση να νομιμοποιήσουμε εξαρτήσεις
και να αναβάλουμε τις αναγκαίες συγκρούσεις
που απαιτούνται για να αλλάξει η χώρα πορεία.
Δεν χρειαζόμαστε άλλη ανακύκλωση προσώπων.
Ούτε δεξιά της ανισότητας.
Ούτε κέντρο της αδράνειας.
Ούτε αριστερά της νοσταλγίας.
Σήμερα δεν ζητάμε χειροκρότημα.
Ζητάμε εντολή.
Και αυτή η εντολή προϋποθέτει
θεσμική σοβαρότητα και συλλογική ευθύνη.
Οι διαφορετικές απόψεις συζητούνται
εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις,
ώστε να υπάρχει ενιαία, αξιόπιστη δημόσια φωνή.
Φίλες και φίλοι,
Είμαστε φτιαγμένοι από το υλικό που είναι φτιαγμένοι οι νικητές.
Πίστη, αντοχή, ενότητα.
Εμπνεόμαστε από τον Ούλοφ Πάλμε,
από τον Μπέρνι Σάντερς,
από τον Μπαράκ Ομπάμα,
από τη μεγάλη οικογένεια των δημοκρατικών δυνάμεων σε όλο τον κόσμο.
Γι’ αυτό σας καλώ να ευθυγραμμιστούμε με αυτά τα οράματα. Έχει η ώρα να κάνουμε ένα
άλμα από το Κίνημα που άρχισε στο Γκάζι και να γίνουμε το μεγάλο κόμμα που θα αλλάξει την
ιστορία του τόπου. Η νέα δημοκρατική παράταξη που αξίζει στις Ελληνίδες και στους Έλληνες,
με το νέο όνομα που της αντιστοιχεί. Με το όνομα που αντιστοιχεί και στην ευρωπαϊκή
οικογένεια στην οποία ανήκει.
Δεν είμαστε κίνημα διαμαρτυρίας.
Είμαστε η νέα δημοκρατική δύναμη.
Με ταυτότητα.
Με όνομα.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ.
ΔΗΜΟΚΡΑΤΕΣ – ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ.
Δεν ζητάμε άδεια.
Δεν συμβιβαζόμαστε.
Σας υπόσχομαι μόνο ένα:
Δεν θα σας προδώσω ποτέ.
Γιατί το αύριο είναι τώρα».
