«Σπρώχνουμε το τενεκεδάκι πιο πέρα. Παρατείνουμε την κρίση. Εγώ μίλησα για καθαρές λύσεις, τώρα. Το κείμενο αυτό παρατείνει την υπάρχουσα κατάσταση. Δεν κάνει τίποτε άλλο». Τα παραπάνω λόγια ανήκουν στον Νίκο Μπίστη και ειπώθηκαν λίγα δευτερόλεπτα αφότου ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης διάβασε την Πολιτική Απόφαση στο σώμα των συνέδρων.
Φαίνεται, όμως, πως αποτυπώνει με ακρίβεια αυτά που σκέφτονταν αρκετά στελέχη τόσο της ηγεσίας, όσο και της πλειοψηφίας, που θεωρούν ότι το Συνέδριο επικύρωσε, επί της ουσίας, την κατάσταση που επικρατούσε στο κόμμα και πριν τη διεξαγωγή του, καθώς η Πολιτική Απόφαση, επιτρέπει διαφορετικές ερμηνείες.
Επομένως, η Νέα Αριστερά θα συνεχίσει να υπάρχει με τη μορφή που ιδρύθηκε και που συστήθηκε στους πολίτες τα τελευταία δύο χρόνια. Το ερώτημα που κυριαρχεί, είναι για πόσο ακόμα, αφού οι στρατηγικές διαφωνίες στο εσωτερικό της δεν ξεπεράστηκαν.
Φοβήθηκε ο Γιάννης, το θεριό και το θεριό, τον Γιάννη
Το βράδυ του Σαββάτου, το κλίμα στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, ήταν ιδιαιτέρως βαρύ. Τόσο τα στελέχη της ηγεσίας, όσο και εκείνα της πλειοψηφίας, εκτιμούσαν ότι η κατάσταση στη Νέα Αριστερά είχε φτάσει στο αδιέξοδο. Καμία πλευρά δεν έμοιαζε διατεθειμένη να κάνει πίσω από τη θέση της.
Λίγο, πολύ η ίδια αίσθηση κυριαρχούσε και το πρωινό της Κυριακής. Όλα άλλαξαν το μεσημέρι της χθεσινής ημέρας, όταν και οι δύο πτέρυγες άρχισαν να κάνουν βήματα προς τα πίσω, κατά τη διάρκεια της τρίτης κατά σειρά συνεδρίασης της επιτροπής Πολιτικής Απόφασης, με αποτέλεσμα να καταλήξουν στο συμβιβαστικό κείμενο που ψηφίστηκε, σχεδόν, ομόφωνα.
Φαίνεται ότι την κρίσιμη στιγμή, όταν η ώρα της ρήξης έφτασε, όλοι κατάλαβαν ότι ένα «διαζύγιο» θα ζημίωνε τους πάντες. Έστω και αν αυτό θα ήταν συναινετικό, θα την παράλληλα και «τραυματικό». Ίσως, πάλι και να «φοβήθηκε ο Γιάννης (πλειοψηφία), το θεριό (ηγεσία) και το θεριό, τον Γιάννη».
Είναι σαφές ότι μέσα σε αυτό το ρευστό πολιτικό σκηνικό, η «ακινησία» δεν είναι ότι χειρότερο μπορεί να συμβεί. Και η ρευστότητα σίγουρα βάρυνε στην επιλογή όλων των πλευρών, αφού μια «μετωπική» αντιπαράθεση μόνο χαμένους θα είχε. Και από τη στιγμή που προγραμματικά δεν υπάρχει διαφωνία, τότε θα μπορέσει η μια πτέρυγα να συνυπάρξει με την άλλη, μέχρι η κατάσταση να γίνει πιο ξεκάθαρη.
Συνύπαρξη, αλλά ως πότε;
Αρκετοί εκτιμούν ότι η απόφαση δεν θα οδηγήσει πουθενά και ότι πολύ σύντομα καθένας θα την ερμηνεύει όπως θέλει, σχολίαζαν έμπειρα στελέχη του κόμματος. Επομένως, ως πότε θα μπορέσει να συνεχιστεί αυτή η συνύπαρξη;
Και από ότι φάνηκε από τις ερμηνείες των δύο πλευρών που έγιναν λίγα λεπτά αργότερα, δεν είχαν άδικο.
Συνεργάτες του Αλέξη Χαρίτση σχολίαζαν πως το Συνέδριο επιβεβαίωσε την ιδρυτική πράξη της Νέας Αριστεράς: τη λογική του Λαϊκού Μετώπου μέσα από μια μεγάλη συμμαχία που περιλαμβάνει δυνάμεις της πολιτικής οικολογίας, της Αριστεράς και της αριστερής σοσιαλδημοκρατίας. Στόχος του μετώπου η ανατροπή των συσχετισμών και της Δεξιάς στη χώρα μας.
Συμπλήρωναν, επίσης, πως σε ένα ρευστό πολιτικό τοπίο ο ρόλος της Νέας Αριστεράς είναι να ενδυναμώσει την πολιτική της παρουσία και τη δράση της μέρα στην κοινωνία και να εξαντλήσει κάθε δυνατότητα για ενωτικές κινήσεις πάνω σε ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα άμεσων αλλαγών. Δεν κλείνει την πόρτα του διαλόγου, δεν επιλέγει την αναδίπλωση, δεν θέτει αποκλεισμούς.
Στελέχη από την πλευρά της πλειοψηφίας σημείωναν με τη σειρά του, ότι πλέον υπάρχει σαφής οριοθέτηση από προσωποπαγή σχήματα – με απλά λόγια, από το εγχείρημα του Αλέξη Τσίπρα. Μάλιστα, θεωρούν ότι μπήκε τέλος στα «άνοστα» κεντροαριστερά σενάρια, ότι δεν μετατρέπεται το κόμμα σε συνιστώσα της λεγόμενης Δημοκρατικής Παράταξης και πως εξαλείφθηκε ο όρος «Λαϊκό Μέτωπο».
Το σημαντικότερο, όμως, για αυτούς, είναι ότι, πλέον, δεν αμφισβητείται η αυτόνομη πορεία της Ένας Αριστεράς και πως το βασικό της καθήκον είναι η ανασυγκρότηση της Ανανεωτικής και Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
