Η ανακοίνωση από τη Μαρία Καρυστιανού ότι το υπό δημιουργία κόμμα της θα κατέβει στις επόμενες εκλογές, αλλάζει το πολιτικό σκηνικό. Στη συνέντευξή της στο Kontra η Καρυστιανού έδωσε κάποια πρώτα στοιχεία για το πολιτικό στίγμα του νέου φορέα. Όπως αναμενόταν, το «κόμμα Καρυστιανού» έχει ως σημαία την «κάθαρση», δηλαδή την πάταξη της διαφθοράς του πολιτικού συστήματος. Η Μαρία Καρυστιανού είπε ακόμα ότι ο νέος πολιτικός σχηματισμός δεν τοποθετείται ούτε στην Αριστερά αλλά ούτε και στη Δεξιά. Αυτή η φράση μπορεί να ταιριάξει σε ένα κόμμα από το Κέντρο έως την Ακροδεξιά, αλλά δεν θα την έλεγε ποτέ ο/η επικεφαλής ενός αριστερού κόμματος. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι η Καρυστιανού ήταν πολύ σκληρή απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα («έφερε το χειρότερο Μνημόνιο»), αλλά έπλεξε το εγκώμιο του Νικόλα Φαραντούρη, πράγμα που σημαίνει ότι η άρνηση συνεργασίας του «κόμματος Καρυστιανού» με πρόσωπα του πολιτικού συστήματος δεν είναι απόλυτη.
Οι αντιδράσεις
Το προηγούμενο διάστημα είχαμε σε πολλές περιπτώσεις επισημάνει ότι η αλλαγές που θα φέρει στο πολιτικό σκηνικό το «κόμμα Καρυστιανού» δεν περιορίζονται στο ποσοστό που θα πάρει το ίδιο, αλλά έχουν διευρυμένο χαρακτήρα, αφού ανατρέπουν τις υφιστάμενες ισορροπίες των κομμάτων. Ήδη η διαγραφή Φαραντούρη από την ΣΥΡΙΖΑ λίγες μόνο ώρες μετά τη συνέντευξη Καρυστιανού, σηματοδοτεί την πρώτη σοβαρή έμμεση επίπτωση του «κόμματος Καρυστιανού». Ο πρώην ευρωβουλευτής φαίνεται ότι θα προσχωρήσει στο νέο σχηματισμό, διεκδικώντας αναβαθμισμένο ρόλο.
Αντιλαμβανόμενοι τις σημαντικές αλλαγές που μπορεί να επιφέρει το νέο κόμμα, τόσο η κυβέρνηση όσο και τα κόμματα της αντιπολίτευσης εκτόξευσαν τα πρώτα βέλη τους εναντίον της Καρυστιανού. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δήλωσε ότι «δεν πρέπει ο προσωπικός ή ο συλλογικός (πολύ χειρότερα) πόνος να μετατρέπεται σε βατήρα για προσωπική πολιτική ανέλιξη». Πρόκειται για μια σαφώς αντιδεοντολογική δήλωση. Είναι άλλο η (απολύτως θεμιτή) πολιτική κριτική στη Μαρία Καρυστιανού και άλλο η απρεπής κατηγορία ότι εκμεταλλεύεται τον τραγικό θάνατο της κόρης της.
Από την πλευρά τους, τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης ασκούν κριτική «στην πολιτικό Μαρία Καρυστιανού, αλλά όχι στη μητέρα της Μάρθης», όπως επισημαίνει στο εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ του ο Αντώνης Γκιόκας.
Οι δημοσκοπήσεις
Τα πρώτα μηνύματα από τις δημοσκοπήσεις είναι ενθαρρυντικά για το κόμμα Καρυστιανού. Να σημειώσουμε για μία ακόμα φορά ότι οι μετρήσεις για ένα κόμμα που δεν έχει ιδρυθεί είναι απλώς ενδεικτικές του εν δυνάμει ακροατηρίου του και δεν πρέπει να λογίζονται ως καταγραφές πρόθεσης ψήφου. Οι μετρήσεις δείχνουν λοιπόν ότι το «κόμμα Καρυστιανού» έχει δυναμική για να πρωταγωνιστήσει στα πολιτικά πράγματα. Από τις μέχρι τώρα έρευνες, φαίνεται ότι η Μαρία Καρυστιανού δεν έχει ιδιαίτερη απήχηση στους ψηφοφόρους της ΝΔ. Οι βασικές δεξαμενές της είναι πρωτίστως η Πλεύση Ελευθερίας και από εκεί και πέρα η Ελληνική Λύση, η Φωνή Λογικής, ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΠΑΣΟΚ και το ΚΚΕ. Έχει ιδιαίτερη σημασία ότι το «κόμμα Καρυστιανού» έχει τη δυνατότητα να φέρει στην κάλπη πολίτες που στις προηγούμενες απείχαν. Αν συμβεί αυτό, το πολιτικό σκηνικό θα περιπλακεί ακόμα περισσότερο.
Η «προσωρινή» ψήφος
Ένας παράγοντας που καθιστά ακόμα πιο απρόβλεπτο το ρευστό πολιτικό σκηνικό, είναι η πολύ σοβαρή πιθανότητα να προεξοφληθεί από τους εκλογείς ότι δεν θα προκύψει κυβερνητική πλειοψηφία από τις κάλπες. Να θεωρήσουν δηλαδή οι πολίτες ότι έτσι κι αλλιώς θα πάμε σε δεύτερες διαδοχικές εκλογές, όπως συνέβη το 2012. Σε αυτή την περίπτωση, ενδέχεται να δούμε δύο φαινόμενα:
Πρώτον, μπορεί οι πολίτες να προσέλθουν στις κάλπες με τη λογική των εκλογών «δεύτερης τάξης». Να ψηφίσουν δηλαδή πιο «απελευθερωμένα» από εκβιαστικά διλήμματα, όπως συνήθως κάνουν στις ευρωεκλογές. Αυτό κατά πάσα πιθανότητα θα σημάνει ευρεία διασπορά ψήφων.
Δεύτερον, μπορεί αρκετοί πολίτες να ρίξουν στην κάλπη «προσωρινή» ψήφο για να στείλουν συγκεκριμένα μηνύματα -κυρίως στους κυβερνώντες. Να επιλέξουν δηλαδή έναν κόμμα, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι η επιλογή τους στις δεύτερες κάλπες θα είναι διαφορετική. Η λογική της «προσωρινής» ψήφου μπορεί να δώσει πλεονέκτημα στη Μαρία Καρυστιανού, ανοίγοντας της διαύλους επικοινωνίας με πολίτες που θα ήθελαν να εκφράσουν «αβλαβώς» τη διαμαρτυρία τους με όχημα ένα κόμμα που δεν έχει τις φορτίσεις του πρόσφατου παρελθόντος.




























