«Ο κ. Μητσοτάκης βλέπει ''λαϊκισμό'' στα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως ακούσαμε να λέει στο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ» σχολιάζει μεταξύ άλλων, ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης.
«Οι δικογραφίες που φτάνουν στη Βουλή δεν είναι ''λαϊκισμός'' κύριε Μητσοτάκη. Είναι τα αποτελέσματα της δικής σας διακυβέρνησης. Που έχει κάνει τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος επάγγελμα. Για να μοιράζει ζεστό ευρωπαϊκό χρήμα στα δικά της παιδιά» προσθέτει.
{https://www.facebook.com/acharitsis/posts/pfbid0mmtqNXgBrXwFGuWjDaV3p7cnDP7HJcoDYadXo3HKgQbs2ruodofK1rsF7Yyaa5R6l}
Η ανάρτηση του Αλέξη Χαρίτση:
«Καλημέρα σε όλες και όλους. Αυτές είναι οι σημειώσεις μου για την εβδομάδα που πέρασε.
1. Ειρήνη με δικαιοσύνη
Μια αχτίδα φωτός άναψε για τον πολύπαθο πληθυσμό της Γάζας με την αποδοχή από τη Χαμάς του «σχεδίου Τραμπ » ως βάση προς διαπραγμάτευση.
Το επείγον αυτή τη στιγμή είναι να σταματήσει η σφαγή στην Γάζα, να ανασάνουν οι άνθρωποι και να μείνουν στον τόπο τους. Πράγμα που δεν είναι φυσικά καθόλου βέβαιο ότι ο Νετανιάχου θα επιτρέψει, παρά την αρχική πρόθεση συμμόρφωσης στην «εντολή» Τραμπ.
Από εκεί και πέρα, ξεκινούν τα ερωτήματα. Η αποικιοκρατική λογική του σχεδίου Τραμπ μπορεί να φέρει την ειρήνη και τη δικαιοσύνη στην περιοχή; Η ιστορία δείχνει πως όχι. Και η παροξυσμική πολιτική της ακροδεξιάς κυβέρνησης του Ισραήλ, η στρατηγική επιδίωξη της κατοχής εδαφών, η διαρκής άρνηση του δίκιου αιτήματος για κράτος της Παλαιστίνης ναρκοθετούν μια εξαιρετικά σύνθετη διαδικασία.
Αυτή η ισχνή ελπίδα για το τέλος της γενοκτονίας προέκυψε από την μεγάλη παγκόσμια λαϊκή κινητοποίηση υπέρ των Παλαιστίνιων, από τις κινητοποιήσεις κατά Νετανιάχου στο Ισραήλ, από την αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους από ισχυρές δυτικές χώρες.
Κυρίως όμως από την αντίσταση των κατοίκων της Γάζας, τον ηρωισμό τους να ζήσουν στον τόπο τους.
2.Αλληλεγγύη: το δικό μας όπλο
Από τη στιγμή που οι δυνάμεις ασφαλείας του Ισραήλ προχώρησαν στην παράνομη και τρομοκρατική επίθεση στο Global Sumud Flotilla εμείς είχαμε μια δουλειά: να γίνουμε το τείχος προστασίας των αγωνιστών και των αγωνιστριών.
Μην υπάρχει καμία αμφιβολία. Η αργοπορημένη και συγκρατημένη αντίδραση της ελληνικής κυβέρνησης οφείλεται στην αφόρητη πίεση που δέχτηκε. Από τη συγκέντρωση έξω από το υπουργείο Εξωτερικών το ίδιο βράδυ, τα αλλεπάλληλα διαβήματά μας προς την ηγεσία του ΥΠΕΞ, τις συνεχείς παρεμβάσεις της Νέας Αριστεράς στη Βουλή αναδεικνύοντας τις εξευτελιστικές συνθήκες κράτησης των ανθρώπων που το Ισραήλ απήγαγε σε διεθνή ύδατα, μέχρι την κοινή ανακοίνωση τεσσάρων κομμάτων της δημοκρατικής αντιπολίτευσης.
Φέραμε μπροστά στην κυβέρνηση και μπροστά στην κοινή γνώμη την εικόνα της βαρβαρότητας: τον ακροδεξιό υπουργό του Ισραήλ να ταπεινώνει, να χλευάζει, να υβρίζει ως «τρομοκράτες» τα πληρώματα των πλοίων και φυσικά τα 27 μέλη της ελληνικής αποστολής, ανάμεσα στα οποία και η βουλεύτριά μας Πέτη Πέρκα.
Η τελευταία ενημέρωση για την απάνθρωπη μεταχείριση της ακτιβίστριας Γκρέτα Τούνμπεργκ μας εξοργίζει.
Η σημερινή μέρα είναι κρίσιμη και αναμένονται εξελίξεις. Εξακολουθούμε να απαιτούμε το αυτονόητο: η ελληνική κυβέρνηση να διασφαλίσει ότι θα επιστρέψουν χωρίς καμία καθυστέρηση όλοι οι κρατούμενοι, υγιείς και ασφαλείς. Για ένα είμαι σίγουρος: θα είναι με το κεφάλι ψηλά και η άφιξή τους, μια γιορτή για όλους μας.
3.Το κόστος μιας φρεγάτας
Η τέταρτη φρεγάτα που αγόρασε η χώρα μας κοστίζει 809 εκατομμύρια ευρώ. Δίχως τον οπλισμό της. Για να έχουμε μια εικόνα, τα περίφημα μέτρα Μητσοτάκη στη ΔΕΘ είχαν κόστος 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ.
Σκεφτείτε το ανάποδα. Τι θα μπορούσε να κάνει μια κυβέρνηση, που θα μπορούσε να διαθέσει 809 εκατομμύρια ευρώ για την επίλυση άμεσων αναγκών της ελληνικής κοινωνίας.
Το αντεπιχείρημα γνωστό: να μην έχουμε άμυνα; Κανείς δεν είπε αυτό.
Η Νέα Αριστερά καταψήφισε την αγορά της τέταρτης φρεγάτας στη Βουλή επειδή δεν υπηρετεί τίποτα άλλο παρά τον παραλογισμό των υπέρογκων εξοπλισμών. Κινήσεις δίχως στρατηγική, που δεν υπηρετούν μια συνεκτική πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική. Και πώς να την υπηρετήσουν αφού αυτή η εξωτερική πολιτική είναι ανύπαρκτη στα χρόνια διακυβέρνησης του κ. Μητσοτάκη. Την ίδια στιγμή, η Τουρκία συμμετέχει στο ευρωπαϊκό πρόγραμμα SAFE και αποτελεί μέρος της ευρωπαϊκής άμυνας.
Η Αριστερά δεν μπορεί να συναινεί στον ολισθηρό αυτό δρόμο. Και ήταν λάθος η απόφαση των ηγεσιών ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ να δώσουν -στην πράξη- λευκή επιταγή στην κυβέρνηση.
Η χώρα χρειάζεται σχέδιο για τη διπλωματική επίλυση των διαφορών της με την Τουρκία, μια δύναμη που αναβαθμίζεται διαρκώς. Κάθε παραπομπή του ζητήματος αυτού στο ακαθόριστο μέλλον, είναι επιλογή υπονόμευσης της εθνικής μας κυριαρχίας.
4 . Ο «λαϊκισμός» της Ευρωπαίας Εισαγγελέως
Ο κ. Μητσοτάκης βλέπει «λαϊκισμό» στα Τέμπη και τον ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως ακούσαμε να λέει στο συνέδριο της ΟΝΝΕΔ.
Την ίδια στιγμή που η Ευρωπαία Εισαγγελέας επισκέπτεται τη χώρα ως άντρο διαφθοράς, με την κατηγορία ότι κάποιοι έκλεβαν ευρωπαϊκά χρήματα με τη συμμετοχή αξιωματούχων.
Οι δικογραφίες που φτάνουν στη Βουλή δεν είναι «λαϊκισμός» κύριε Μητσοτάκη.
Είναι τα αποτελέσματα της δικής σας διακυβέρνησης. Που έχει κάνει τη διασπάθιση δημοσίου χρήματος επάγγελμα. Για να μοιράζει ζεστό ευρωπαϊκό χρήμα στα δικά της παιδιά.
Κι όπως φαίνεται θα φτάσουν κι άλλες δικογραφίες στη Βουλή.
Θυμάστε τα περίφημα «σπιτάκια ανακύκλωσης»; Οι έλεγχοι που έγιναν δείχνουν μια από τα ίδια: φωτογραφικούς διαγωνισμούς, υπερκοστολογήσεις, αδιαφάνεια. Το αποτέλεσμα; Κόψιμο ευρωπαϊκών κονδυλίων και επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού, δηλαδή του Έλληνα φορολογούμενου. Για ακόμα μία φορά.
Καταθέτω αύριο επίκαιρη ερώτηση στον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών για το θέμα αυτό. Κάποιος πρέπει να απολογηθεί.
5. Με τον Πάνο Ρούτσι για το αυτονόητο
Ο Υπουργός Υγείας κ. Άδωνις Γεωργιάδης έφτασε στο σημείο να αμφισβητεί την απεργία πείνας του τραγικού πατέρα Π. Ρούτσι και να στοχοποιεί γιατρούς του ΕΣΥ που παρακολουθούν την επιβαρυμένη υγεία του λόγω πολιτικών φρονημάτων.
Το να πούμε ότι είναι απαράδεκτο δεν αρκεί.
Παραμένουμε αταλάντευτα στο πλευρό του Π. Ρούτσι και απαιτούμε να ικανοποιηθεί το αυτονόητο αίτημά του. Να μάθει από τι πέθανε το παιδί του στα Τέμπη. Και να το μάθει τώρα. Πριν να είναι πολύ αργά. Για όλους μας».
