Με τη φράση «πρωθυπουργό εκλέγουν οι πολίτες και όχι οι παράγοντες» ο Κ. Μητσοτάκης και «αυτά είναι σενάρια επιστημονικής φαντασίας» ο Ν. Ανδρουλάκης απέρριψαν τα σενάρια σχηματισμού κυβέρνησης, μετά τις εκλογές, με την υποστήριξη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ αλλά με πρωθυπουργό πρόσωπο κοινής αποδοχής που δεν θα είναι ο επικεφαλής του ενός από τα δύο κόμματα.
Ρωτήθηκαν και οι δύο από τον Ν. Χατζηνικολάου (στον ΑΝΤ1 και τον Real fm αντίστοιχα) στον απόηχο φημών ότι εξελίσσονται παρασκηνιακές διεργασίες προκειμένου να προετοιμαστεί μια τέτοια λύση μετά τις εκλογές, εφόσον, όπως όλα δείχνουν, δεν θα εξασφαλίζεται αυτοδυναμία και δεδομένου ότι δεν προκύπτει διάθεση συνεννόησης μεταξύ πρώτου και δεύτερου κόμματος.
Ο Κ. Μητσοτάκης προσδιορίζει τις εκλογές για την άνοιξη του 2027 και θεωρεί ότι είναι πολύ νωρίς για να θεωρηθεί αδύνατη μια εκλογική νίκη της ΝΔ με αυτοδυναμία, ενώ δηλώνει την επιθυμία του να συνεργαστεί με το ΠΑΣΟΚ, παρόλο που άλλα κυβερνητικά στελέχη επιτίθενται με ακραίο τρόπο στον Ν. Ανδρουλάκη (πχ ο Αδ. Γεωργιάδης τον παρομοίασε με τον πρόεδρο του Εδεσσαϊκού).
Ο Ν.Ανδρουλάκης θέτει ως στόχο του ΠΑΣΟΚ την εκλογική νίκη, έστω με μία ψήφο, θεωρεί ότι πολιτική αλλαγή μπορεί να έρθει μόνο με τη ΝΔ στην αντιπολίτευση, και ξεκαθαρίζει ότι αν πάρει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης θα ζητήσει συνεργασία στη βάση του προγράμματος που παρουσίασε στην ΔΕΘ.
Οι δημοσκοπήσεις μετά την ΔΕΘ είναι αποθαρρυντικές και για τη ΝΔ και για το ΠΑΣΟΚ. Όσο και αν προσπαθούν να δουν το ποτήρι μισογεμάτο στο Μέγαρο Μαξίμου και στην Χαριλάου Τρικούπη, ούτε το κυβερνών κόμμα ούτε το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης καταγράφουν δυναμική και αυτό πυροδοτεί σεναριολογία για την επόμενη μέρα των εκλογών.
Στο πρωθυπουργικό επιτελείο το βασικό επιχείρημα για να συντηρείται η αυτοπεποίθηση είναι ότι η ΝΔ εξακολουθεί να έχει διψήφια διαφορά από το ΠΑΣΟΚ, μετά από έξι χρόνια διακυβέρνησης, και ότι δεν υπάρχει ανταγωνιστής του Κ. Μητσοτάκη στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία.
Στην ομάδα του Ν. Ανδρουλάκη προτάσσουν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει ενισχυθεί μετά τις ευρωεκλογές και την προσδοκία ότι, όταν έρθει η ώρα της κάλπης, οι πολίτες θα ξέρουν ότι το δίλημμα είναι μεταξύ συνέχειας της παρούσας κατάστασης και πολιτικής αλλαγής.
Σε κάθε περίπτωση, με το ενδεχόμενο δημιουργίας νέων κομμάτων ανοιχτό ο μετεκλογικός πολιτικός χάρτης είναι άδηλος, πέρα από το γκρίζο χρώμα του, που απορρέει από την κρίση εμπιστοσύνης στη σχέση πολιτών-πολιτικού συστήματος με συνέπεια τον κατακερματισμό, την αποχή και την έξαρση του αντισυστημισμού.
