Οταν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Σωκράτης Φάμελλος έκανε γνωστό ότι θα επικοινωνήσει τηλεφωνικά με τους πολιτικούς αρχηγούς της προοδευτικής αντιπολίτευσης για να προτείνει κοινές δράσεις, με σκοπό την άσκηση πίεσης στην κυβέρνηση για να προχωρήσει σε αναγνώριση ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, όσοι έχουν εικόνα όσων συζητούνται στην Χαριλάου Τρικούπη ήξεραν ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν θα ανταποκριθεί. Όχι επειδή δεν συμφωνεί επί της ουσίας με την πρόταση αλλά γιατί δεν θέλει να ενισχύσει την εντύπωση συγκρότησης ενός προοδευτικού μετώπου στο οποίο συμμετέχουν ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Νέα Αριστερά ή και Πλεύση Ελευθερίας σε κάποια ζητήματα. Πόσο μάλλον δεν θα ακολουθούσε μια πρωτοβουλία που πήρε ο Σ. Φάμελλος όταν θέλει να επιβεβαιώνει με κάθε ευκαιρία ότι ο ίδιος ηγείται του προοδευτικού χώρου.
Ακόμη, όμως, και όσοι είχαν προβλέψει ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν θα ανταποκριθεί δεν περίμεναν ότι θα επικαλούταν την περιοδεία του στην Αχαΐα για να μην συζητήσει καν με τον Σωκράτη Φάμελλο και ότι, παρόλο που τον ενημέρωσε και ο πρόεδρος της Νέας Αριστεράς Αλέξης Χαρίτσης για την πρόταση, δεν θα επέστρεφε το τηλεφώνημα στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ για να εξηγήσει την άρνησή του.
Και για να μην αφήσει καμία αμφιβολία ότι δεν θέλει να μοιραστεί τίποτα με το όμορο κόμμα που το 2012 εκτόπισε το ΠΑΣΟΚ από τη δεύτερη θέση, προανήγγειλε την κατάθεση επιστολής προς τον Πρόεδρο της Βουλής με αίτημα να γίνει ειδική συνεδρίαση για να επαναβεβαιωθεί το ψήφισμα του 2015 που προέβλεπε την προώθηση της αναγνώρισης ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.
Τις προηγούμενες φορές που το ΠΑΣΟΚ έκλεινε την πόρτα στον ΣΥΡΙΖΑ με την επίκληση αυτόνομης πορείας, δεν αντιδρούσαν έντονα από την Κουμουνδούρου. Αυτή τη φορά επέλεξαν «να μη γυρίσουν και το άλλο μάγουλο», όπως σχολίασε χαρακτηριστικά συνεργάτης του Σ. Φάμελλου. Επιτέθηκαν στον Ν. Ανδρουλάκη ότι «σπάει το προοδευτικό μέτωπο» για «μικροκομματικούς λόγους». Μεγάλη ήταν η ενόχληση και στη Νέα Αριστερά όπου είναι ακόμη περισσότεροι όσοι δεν ήθελαν εξαρχής καμία προσέγγιση με το ΠΑΣΟΚ ούτε ad hoc.
ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά, σε επίπεδο ηγεσίας τουλάχιστον, δείχνουν ότι πραγματικά πιστεύουν στην ανάγκη προοδευτικών συγκλίσεων στην πράξη. Ο Σ. Φάμελλος είχε μιλήσει μέχρι και για κοινό ψηφοδέλτιο (σε συνέντευξή του στο Dnews). Είναι χαρακτηριστικό ότι συμμετείχαν στην εκδήλωση αλληλεγγύης προς τον παλαιστινιακό λαό που διοργάνωσε το ΠΑΜΕ στην πλατεία Συντάγματος, παρόλο που το ΚΚΕ δεν κάνει αντίστοιχα ανοίγματα και επιμένει σταθερά στο μοναχικό του δρόμο.
Αλλά η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ έχει επιλέξει να κρατά απόσταση από όλα τα κόμματα αριστερά της παρόλο που το ερώτημα των συνεργασιών είναι αυτονόητο με δεδομένο το δημοσκοπικό ποσοστό του.
Με αφορμή το παλαιστινιακό, ο Ν. Ανδρουλάκης έκανε ένα βήμα παραπέρα, εγκαταλείποντας ακόμη και τα προσχήματα και υιοθετώντας μια συμπεριφορά που από πολλούς θεωρείται προσβλητική για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό δεν είναι κάτι που άρεσε σε όλους στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Βουλευτές και στελέχη άρχισαν ήδη, σε ιδιωτικές συζητήσεις, να εκφράζουν την αντίρρηση και τη δυσαρέσκειά τους. Συνήθως, σε τέτοιες περιπτώσεις, κάποια στιγμή, η κακή ατμόσφαιρα στο εσωτερικό του κόμματος γίνεται ορατή και στους μη επαγγελματίες παρατηρητές.
